V CNP 128/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 128/06

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi E.W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w G.

z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt [...]

w sprawie ze skargi wierzycielki E.W. na postanowienie

Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G.

z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania

egzekucyjnego prowadzonego przeciwko dłużnikowi Samodzielnemu

Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej - Szpitalowi w likwidacji o egzekucję

świadczenia pieniężnego, sygn. akt [...],

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2006 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił

zażalenie E.W. na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 grudnia 2005 r.

oddające skargę na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym

w G. z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania

egzekucyjnego.

Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone przez E.W. skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 1 i

następne k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,

określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu

pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być

prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

Dlatego

też

zasadniczego

znaczenia

nabiera

objaśnienie

pojęcia

„postanowienie kończące postępowanie w sprawie”. Można przyjąć, iż chodzi tu

o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do

rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98,

OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1,

poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22).

Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie

o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących

postępowanie

jako całość

poddaną pod

osąd, z wyłączeniem orzeczeń

incydentalnych, ubocznych. Z tych przyczyn należy odrzucić wykładnię zmierzającą

do uznania za kończące postępowanie w sprawie takich orzeczeń, które zamykają

tylko jakiś fragment sprawy lub jej boczny nurt, rozstrzygają kwestię wpadkową,

albo finalizują postępowanie pomocnicze, bądź czynności przygotowawcze.

Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w G. dotyczy zawieszenia

postępowania egzekucyjnego, a dokładniej dotyczy oddalenia zażalenia na

postanowienie Sądu Rejonowego oddalające skargę na postanowienie komornika

w przedmiocie zawieszenia postępowania. Należy przyjąć, iż postanowienie w tym

przedmiocie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.

Dlatego też skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia od takiego postanowienia jako niedopuszczalną należało odrzucić (art.

4248 § 1 k.p.c.).