V CKN 357/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 15 października 2001 r., V CKN 357/01

Kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie

odrzucenia skargi o wznowienie postępowania nieprocesowego jest

niedopuszczalna.

Sędzia SN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Marian Kocon

Sędzia SN Barbara Myszka

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Marianny C. o wznowienie postępowania

w sprawie z wniosku Marianny T. przy uczestnictwie Jacka C., Kazimierza P.,

Danieli G., Marianny C., Tadeusza T. i Andrzeja T., zakończonego prawomocnym

postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 21 października 1999 r.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2001 r., na

skutek kasacji Marianny C. od postanowienia Sądu Okręgowego w Częstochowie

z dnia 28 czerwca 2001 r.

odrzucił kasację.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2001 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie

oddalił zażalenie Marianny C. na postanowienie Sądu Rejonowego

w Częstochowie, odrzucające jej skargę o wznowienie postępowania

w sprawie II Ns (...), podzielając pogląd Sądu pierwszej instancji w kwestii

nieistnienia powołanej podstawy wznowienia (art. 403 § 2 k.p.c. w związku z art.

410 § 1 k.p.c. oraz art. 524 § 1 k.p.c.).

W kasacji Marianna C. wniosła o uchylenie postanowienia Sądu

odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania została złożona po dniu 30 czerwca

2000 r., w związku z czym rozpoznano ją według znowelizowanych przepisów

procesowych (zob. art. 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy –

Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze

zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy

o komornikach sądowych i egzekucji, Dz.U. Nr 48, poz. 554). Sprawą, której

dotyczyła skarga, była sprawa z zakresu prawa rzeczowego (o stwierdzenie

nabycia własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego). W sprawach

nieprocesowych kasacja przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji

postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie

odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie

w sprawie (art. 5191 § 1 k.p.c.). Postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi

o wznowienie postępowania jest orzeczeniem formalnym, którego przedmiotem nie

jest odrzucenie wniosku o wszczęcie postępowania nieprocesowego ani umorzenie

postępowania. Odrzucenie skargi o wznowienie nie może być traktowane

analogicznie jak odrzucenie wniosku o wszczęcie postępowania nieprocesowego,

ponieważ są to odrębne, zindywidualizowane żądania procesowe; wniosek inicjuje

postępowanie nieprocesowe, natomiast skarga o wznowienie ma charakter

szczególnego środka zaskarżenia. Niedopuszczalne byłoby posłużenie się

w przedstawionej sytuacji analogią, ponieważ nie występuje tu luka w prawie

procesowym. Orzeczenia wydane w postępowaniu nieprocesowym, które kończą

postępowanie w sprawie, a nie podlegają zaskarżeniu kasacją, mogą być –

w przewidzianych prawem sytuacjach – zaskarżone zażaleniem (art. 39318 § 2

k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Z przedstawionych przyczyn kasacja Marianny C. jest niedopuszczalna

i podlega odrzuceniu (art. 3937 § 2 k.p.c.).

Należy również zauważyć, że niedopuszczalne byłoby zażalenie na

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 28 czerwca 2001 r., ponieważ orzeczenie

to zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu

pierwszej instancji (art. 39318 § 2 k.p.c.). Po nowelizacji, dokonanej powołaną

ustawą z dnia 24 maja 2000 r., zażalenia są rozpoznawane wyłącznie w systemie

dwuinstancyjnym.