SNO 89/09 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 16 GRUDNIA 2009 R.

SNO 89/09

Przewodniczący sędzia SN Dariusz Świecki (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Józef Frąckowiak, Krzysztof Pietrzykowski.

S ą d N a j w y ż s z y z udziałem protokolanta w sprawie sędziego Sądu

Okręgowego w stanie spoczynku, obwinionego o popełnienie przewinień

dyscyplinarnych z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na

posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2009 r. zażaleń wniesionych przez obrońców

obwinionego na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 2

października 2009 r., sygn. akt (...), w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o

zawieszenie postępowania dyscyplinarnego w części dotyczącej przewinień

dyscyplinarnych zarzucanych obwinionemu w punktach 1 i 3 wniosku o rozpoznanie

sprawy dyscyplinarnej

p o s t a n o w i ł : u t r z y m a ć w m o c y zaskarżone p o s t a n o w i e n i e .

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny nie

uwzględnił wniosku obrońcy obwinionego w części dotyczącej zawieszenia

postępowania dyscyplinarnego, dotyczącego zarzutu popełnienia przewinień

dyscyplinarnych polegających na tym, że w dniu 14 grudnia 2006 r. w A. w sklepie

„Biedronka” zabrał w celu przywłaszczenia towar wartości 6.50 zł oraz że w dniu 15

grudnia 2006 r. nie zastosował się do wydanego przez funkcjonariusza Policji

polecenia zatrzymania do kontroli drogowej, a następnie utrudniał wykonanie przez

funkcjonariusza czynności służbowych, przez co doprowadził do zastosowania

środków przymusu bezpośredniego w postaci chwytu obezwładniającego i założenia

kajdanek, tj. o przewinienia dyscyplinarne z art. 107 § 1 u.s.p.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli obrońcy obwinionego, zarzucając

obrazę przepisów postępowania, tj. art. 22 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. przez

niezasadne nieuwzględnienie wniosku o zawieszenie postępowania co do wszystkich

zarzucanych obwinionemu przewinień dyscyplinarnych, a zawieszenie postępowania

tylko odnośnie do przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego w punkcie 2 wniosku o

rozpoznanie sprawy w postępowaniu dyscyplinarnym. W konkluzji obrońcy wnieśli o

zmianę zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania dyscyplinarnego w

całości lub uchylenie w zaskarżonej części postanowienia i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zażalenia nie są zasadne. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny prawidłowo

uznał, że z uwagi na tożsamość zarzutu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z

punktu 2 wniosku o rozpoznanie sprawy w postępowaniu dyscyplinarnym z zarzutem

popełnienia przestępstwa, co do którego toczy się postępowanie karne, tylko w tym

zakresie należało zawiesić postępowanie dyscyplinarne. W orzecznictwie Sądu

Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego wskazuje się, że postępowanie dyscyplinarne

należy zawiesić do czasu ukończenia postępowania karnego, nie tylko z uwagi na

ekonomikę procesową, ale także z powodu obowiązywania w postępowaniu karnym

zasady domniemania niewinności (por. uchwałę SN z dnia 28 września 2006 r., I KZP

8/06, OSNKW 2006, z. 10, poz. 87).

Natomiast pozostałe zarzuty popełnienia przewinień dyscyplinarnych zawarte w

punktach 1 i 3 wniosku dotyczą czynów stanowiących wykroczenia, za które zgodnie

z art. 81 u.s.p. sędzia odpowiada tylko dyscyplinarnie. Nie jest to więc sytuacja, w

której z uwagi na podmiotowo-przedmiotową tożsamość postępowań karnego i

dyscyplinarnego zachodzi konieczność zawieszenia tego ostatniego. Podnoszony przez

skarżących argument dotyczący ekonomiki procesu co do przeprowadzenia dowodu z

opinii psychiatrycznej nie jest przekonywujący, gdyż dowód ten, dopuszczony w

innym postępowaniu, może też zostać wykorzystany w postępowaniu dyscyplinarnym

bez konieczności jego ponownego przeprowadzenia. Nadto, co do zarzucanego

przewinienia dyscyplinarnego z punktu 1 wniosku, to trzeba zauważyć, że nie

pozostaje w powiązaniu z pozostałymi zarzutami. Natomiast odnośnie do przewinienia

dyscyplinarnego zarzucanego w punkcie 3 wniosku, to choć istnieje związek

podmiotowo-przedmiotowy z zarzutem zawartym w punkcie 2 wniosku, to jednak co

do tego zachowania nie toczy się odrębne postępowanie karne. Tym samym, w świetle

wskazanego orzecznictwa, nie ma powodu do zawieszenia postępowania

dyscyplinarnego także w tym zakresie.

Z tych też względów Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak w

postanowieniu.