SNO 88/08 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 18 LISTOPADA 2008 R.

SNO 88/08

Przewodniczący: sędzia SN Antoni Kapłon.

Sędziowie SN: Zbigniew Korzeniowski, Antoni Górski (sprawozdawca).

S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego

Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. wniosku Sądu

Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia 28 października 2008 r., sygn. (...)

postanowił:

przekazać

sprawę

sędziego

Rejonowego do merytorycznego rozpoznania

Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B.

Sądu

Sądowi

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A., rozpoznający sprawę sędziego Sądu

Rejonowego w A., obwinionego z art. 107 § 1 oraz § 1 pkt 1 u.s.p., wystąpił na

podstawie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. z wnioskiem o jej przekazanie do

merytorycznego rozpoznania innemu sądowi dyscyplinarnemu.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Obwinionemu sędziemu Sądu Rejonowego postawiono zarzuty uchybienia

godności sprawowanego urzędu na skutek prezentowania nieuzasadnionej postawy

roszczeniowej i kierowania w sposób nieodpowiedni niesłusznych zarzutów

niesprawiedliwego przydzielania spraw, co pociągało za sobą konieczność

podejmowania działań kontrolnych, dezorganizujących pracę całego wydziału, a nadto

zarzuty obraźliwego odnoszenia się do przełożonych, wyrażenie podejrzenia o

naruszeniu prawa przez prezesa sądu oraz nieodbierania korespondencji urzędowej z

oddziału administracyjnego sądu. Właściwym miejscowo sądem do rozpoznania tej

sprawy jest Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A.

Artykuł 37 k.p.k. pozwala Sądowi Najwyższemu na wyłączenie sprawy spod

kompetencji właściwego sądu i przekazanie jej do merytorycznego rozpoznania

innemu sądowi równorzędnemu, „jeżeli wymaga tego dobro wymiaru

sprawiedliwości.” Jest rzeczą jasną, że o tym, czy zachodzi tak ogólnikowo

sformułowana przesłanka, warunkująca dopuszczalność zmiany właściwości sądu,

rozstrzygają okoliczności konkretnej sprawy.

Podłożem zarzutów, o które został w sprawie niniejszej obwiniony sędzia Sądu

Rejonowego jest jego skonfliktowanie z miejscowym środowiskiem sędziowskim oraz

zgłaszane przez niego pretensje w stosunku do przełożonych. Już samo to nie tworzy

należytej atmosfery do prowadzenia jego sprawy dyscyplinarnej przez sędziów z tego

samego okręgu Sądu Apelacyjnego. W dodatku obwiniony zgłasza wątpliwości co do

możliwości zachowania obiektywizmu przy orzekaniu w jego sprawie przez tych

sędziów. Nie mają one, co prawda, rzeczowego uzasadnienia, ale mogą współtworzyć

wokół tej sprawy niepotrzebny klimat emocji, który nie służy dobremu wizerunkowi

wymiaru sprawiedliwości. Należy podkreślić, że na ten środowiskowy kontekst

sprawy zwrócił uwagę Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w uzasadnieniu wyroku z

dnia 27 czerwca 2008 r., SNO 52/08, uchylającego pierwszy wyrok skazujący

sędziego Sądu Rejonowego i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny uznał, że istnieje

podstawa do zmiany właściwości Sądu Dyscyplinarnego pierwszej instancji w A. i na

podstawie art. 37 k.p.k. przekazał niniejszą sprawę do merytorycznego rozpoznania

ościennemu Sądowi Apelacyjnemu w B.