SNO 59/05 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 5 GRUDNIA 2005 R.

SNO 59/05

Przewodniczący: sędzia SN Zygmunt Stefaniak.

Sędziowie SN: Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca),

Stanisław Dąbrowski.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny na posiedzeniu z udziałem Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego oraz protokolanta w sprawie sędziego Sądu

Okręgowego po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2005 r. zażalenia wniesionego

przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego na

postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 24

października 2005 r., sygn. (...)

postanowił:

u c h y l i ć zaskarżone p o s t a n o w i e n i e .

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 października 2005 r. Sąd Apelacyjny – Sąd

Dyscyplinarny, po rozpoznaniu sprawy dyscyplinarnej sędziego Sądu

Okręgowego, przekazał sprawę Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w celu

uzupełnienia postępowania dyscyplinarnego, ponieważ akta sprawy wskazują na

istotne braki tego postępowania, a zwłaszcza na potrzebę poszukiwania

dowodów, zaś dokonanie niezbędnych czynności przez ten Sąd powodowałoby

znaczne trudności. Sąd ten wskazał, że niezbędne jest ustalenie kiedy, w jakiej

sprawie i jakich porad prawnych udzielała obwiniona prezesowi Spółdzielni

Mieszkaniowej „P. (...)” w A.; zachodzi ponadto potrzeba przesłuchania

świadków: Zenona P. na okoliczność charakteru znajomości i stosunków

łączących go z obwinioną i jej mężem, udzielania mu porad prawnych, w jakich

sprawach, na czym polegały i w jakich okolicznościach do tego doszło;

Andrzeja M. – na okoliczność charakteru znajomości i stosunków łączących

jego i jego żonę z Zenonem P.; Leona P., prezesa Sądu Okręgowego, na

okoliczność rozmów prowadzonych z obwinioną, o których mowa w notatkach

z dnia 1 i 20 kwietnia 2005 r. Sąd wskazał także na potrzebę dołączenia do akt

sprawy dyscyplinarnej uwierzytelnionych odpisów wniosków o wyłączenie

obwinionej od rozpoznania spraw, odpisów złożonych przez nią oświadczeń w

tym przedmiocie oraz zapadłych w tych sprawach postanowień.

Postanowienie

to

zaskarżył

zażaleniem

Zastępca

Rzecznika

Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego, zarzucając mający wpływ na treść

orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym ustaleniu, że

akta sprawy wskazują na istotne braki postępowania dyscyplinarnego, zwłaszcza

na potrzebę poszukiwania dowodów, i że usunięcie tych braków przez Sąd

powodowałoby znaczne trudności. Uznając, że powyższe postanowienie narusza

art. 345 k.p.k. wnosił o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi

Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w celu rozpatrzenia wniosku o

rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Trafnie zarzucał skarżący, że w postępowaniu dyscyplinarnym przepisy

postępowania karnego mają zastosowanie odpowiednio, co wprost wynika z art.

128 u.s.p. Odpowiednie stosowanie polega na tym, że w zależności od treści

tych przepisów, celu i istoty postępowania dyscyplinarnego mogą być

stosowane wprost, z modyfikacjami, bądź nie znajdują zastosowania w ogóle.

Ta uwaga dotyczy również stosowania art. 345 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem,

sąd przekazuje sprawę w celu uzupełnienia dochodzenia lub śledztwa, jeżeli

akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania, zwłaszcza na potrzebę

poszukiwania dowodów, zaś dokonanie niezbędnych czynności przez sąd

powodowałoby znaczne trudności.

W postępowaniu dyscyplinarnym wstępne wyjaśnienie sprawy należy do

rzecznika dyscyplinarnego (art. 114 u.s.p.), prowadzenie tych czynności przez

sąd oznaczałoby nieuzasadnione pomieszanie ról procesowych. Nie oznacza to

jednak, że w każdym wypadku przeprowadzenie przez rzecznika wszelkich

dowodów w postępowaniu wyjaśniającym jest niezbędne i celowe. Trzeba

zwrócić uwagę na istotę postępowania dyscyplinarnego, jaką jest rozpoznanie

zarzutu popełnienia przewinienia służbowego przez sędziego, co powinno

nastąpić bez zbędnej zwłoki, a w postępowaniu sąd nie powinien podejmować

czynności mogących to postępowanie opóźnić.

Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że nie zachodzi potrzeba

poszukiwania dowodów, skoro dowody niezbędne do przeprowadzenia Sąd w

tym postanowieniu wymienił. Znane są nazwiska świadków, ich adresy,

okoliczności, na jakie mają zeznawać. W postępowaniu wyjaśniającym

obwiniona sędzia wskazała sygnatury prowadzonych przez nią akt spraw, w

których jedną ze stron była Spółdzielnia Mieszkaniowa „P.(...) ” w A.

Wyjaśnienie, czy w sprawach tych składane były wnioski o jej wyłączenie, czy i

jakie oświadczenie w związku z takimi wnioskami złożyła i jakie postanowienia

w tym przedmiocie zapadły nie przedstawia trudności. Wymienione w

zaskarżonym postanowieniu dowody są również wystarczające dla wyjaśnienia

kwestii udzielania przez obwinioną porad prawnych, zwłaszcza, że w tym

przedmiocie składała w postępowaniu wyjaśniającym pisemne wyjaśnienie.

Przeprowadzenie tych dowodów przez Sąd nie powoduje znacznych trudności,

zaś zwracanie w tym celu sprawy skarżącemu, a następnie ponawianie

wszystkich bądź niektórych dowodów przez Sąd spowoduje jedynie nie

znajdujące uzasadnienia przedłużenie postępowania dyscyplinarnego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.