SNO 23/09 · Sąd Najwyższy

UCHWAŁA Z DNIA 1 KWIETNIA 2009 R.

SNO 23/09

Przewodniczący: sędzia SN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Krzysztof Strzelczyk, Jolanta Strusińska-Żukowska.

S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego – sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta w

sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r. jej

zażalenia na uchwałę Sądu Apelacyjnego  Sądu Dyscyplinarnego z dnia 13 lutego

2009 r., sygn. akt (...), w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych

u c h w a l i ł : utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 13 lutego 2009 r., sygn.

akt: (...), na podstawie art. 130 § 3 u.s.p. sędziego Sądu Rejonowego w A. zawiesił w

czynnościach służbowych. Według oceny Sądu prowadzenie posiedzenia w stanie

wskazującym na spożycie alkoholu, przerwanie rozpoznawania spraw wyznaczonych

na tymże posiedzeniu w sposób nieprzewidziany przepisami Kodeksu postępowania

cywilnego, odmowa poddania się badaniom alkomatem, na zawartość alkoholu we

krwi przez sędziego Sądu Rejonowego w pełni uzasadniała podjęcie przez Prezesa

Sądu Rejonowego zarządzenia o natychmiastowej przerwie w czynnościach

służbowych tego sędziego. Z kolei powaga sądu oraz istotne interesy wymiaru

sprawiedliwości wymagały, ażeby w tej sytuacji zawiesić w czynnościach służbowych

sędziego Sądu Rejonowego.

Zażalenie na tę uchwałę wniosła sędzia Sądu Rejonowego. Zarzucając

niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy wniosła o jej uchylenie. W

szczególności sędzia podniosła, że podczas rozpoznawania spraw, na posiedzeniu

wyznaczonym w dniu 6 lutego 2009 r., nie znajdowała się w stanie wskazującym na

spożycie alkoholu. Duże kłopoty z wymową „spowodowane” były chorobą zębów, na

którą cierpi, a o której to Prezesowi tegoż Sądu było wiadomo. Sędzia też podniosła,

że nie została powiadomiona o terminie posiedzenia Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego, przez co uniemożliwiono jej złożenie stosownego wyjaśnienia, co

do rzeczywistego przebiegu zdarzenia z dnia 6 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zaskarżona uchwała jest słuszna. Wywody zawarte w uzasadnieniu zażalenia, a

odnoszące się do zakwestionowania podstaw decyzji Prezesa Sądu Rejonowego o

zarządzeniu natychmiastowej przerwy w czynnościach służbowych sędziego – autora

zażalenia, na uwzględnienie w żadnym stopniu nie zasługują.

Gdyby tak było, jak twierdzi żaląca (choroba zębów), nic nie stało na

przeszkodzie poddaniu się badaniu przez alkomat. Tak się jednak nie stało. W tej

sytuacji Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny prawidłowo postąpił wydając stosowną

uchwałę. Rodzaj czynu popełnionego przez sędziego nie wymagał, ażeby przed Sądem

Apelacyjnym – Sądem Dyscyplinarnym stosowne wyjaśnienia składała sędzia, skoro

przepis art. 130 § 2 u.s.p. obliguje sąd dyscyplinarny do niezwłocznego wydania

uchwały w sprawie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych.

Z tych też powodów uchwalono jak na wstępie.