SNO 20/05 · Sąd Najwyższy

WYROK Z DNIA 17 MAJA 2005 R.

SNO 20/05

Przewodniczący: sędzia SN Marian Buliński (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Maria Grzelka, Henryk Pietrzkowski.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny na rozprawie z udziałem Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta po

rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. sprawy sędziego Sądu Rejonowego w

związku z odwołaniem obwinionego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r., sygn. akt: (...)

u t r z y m a ł w m o c y zaskarżony w y r o k.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005 r.,

sygn. akt (...) uznał sędziego Sądu Rejonowego za winnego tego, że prowadząc

z naruszeniem zasad koncentracji materiału dowodowego i ciągłości rozprawy

postępowanie w sprawach o sygn. akt: II K 8/03, II K 1103/03, II K 2/03, II K

10/03, II K 9/03 Sądu Rejonowego doprowadził do wystąpienia rażącej

przewlekłości w wyżej wymienionych sprawach, a nadto sporządzając pisemne

motywy wyroków w sprawach II K 2/03 i II K 10/03 Sądu Rejonowego dopuścił

się rażącej obrazy przepisów prawa – art. 424 § 1 k.p.k. i za to na podstawie art.

107 § 1 i 109 § 1 pkt 2 u.s.p. wymierzył mu karę nagany.

Odwołanie od tego wyroku złożył obwiniony i nie negując swojej winy w

doprowadzeniu do przewlekłości postępowania w omawianych sprawach

uważał wymierzoną karę jako zbyt surową i dlatego wniósł o zmianę wyroku i

wymierzenie mu kary upomnienia.

Na rozprawie przed Sądem Najwyższym – Sądem Dyscyplinarnym

obwiniony poparł swoje odwołanie, a Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego

wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co

następuje:

Odwołanie obwinionego nie jest zasadne. Karą łagodniejszą od

wymierzonej obwinionemu może być jedynie kara upomnienia, która

jednocześnie jest najłagodniejszą karą wymierzaną w postępowaniu

dyscyplinarnym.

W przedmiotowej sprawie obwiniony nie zasługuje na najłagodniejszą karę

dyscyplinarną. Przypisane mu przewinienie służbowe polegało na

spowodowaniu rażącej przewlekłości postępowania sądowego w pięciu

sprawach i rażącego naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. w dwóch sprawach. Opis

bezczynności i czynności obwinionego doprowadzających do przewlekłości w

tych pięciu sprawach zajął osiem stron wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r. Dlatego też wymierzoną

obwinionemu karę dyscyplinarną nagany należy uznać jako odpowiednią i

wobec tego zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

Dlatego też Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.