SNO 20/04 · Sąd Najwyższy

UCHWAŁA Z DNIA 22 CZERWCA 2004 R.

SNO 20/04

Przewodniczący: sędzia SN Józef Szewczyk (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Iwona Koper, Józef Iwulski.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie na posiedzeniu z

udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego

oraz protokolanta w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu

22 czerwca 2004 r. zażalenia obrońcy obwinionego na uchwałę Sądu

Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 26 marca 2004 r., sygn. akt (...) w

przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej

obwinionego oraz zawieszenia w czynnościach służbowych z obniżeniem

wynagrodzenia o 25 % na czas trwania zawieszenia

u c h w a l i ł:

I. u t r z y m a ć w m o c y zaskarżoną u c h w a ł ę;

II. obciążyć kosztami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 26 marca 2004 r.,

sygn. akt (...) zezwolił na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego

Sądu Rejonowego w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia

przestępstwa opisanego w art. 178 a § 1 k.k. Ponadto zawiesił sędziego Sądu

Rejonowego w czynnościach służbowych i obniżył jego wynagrodzenie na czas

trwania tego zawieszenia.

Na powyższą uchwałę zażalenie złożył obrońca obwinionego, zarzucając

obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 129 § 2 Prawa o ustroju sądów

powszechnych (zwanego dalej Prawo o u.s.p.), poprzez brak określenia terminu

zawieszenia sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych. Na

podstawie tak sformułowanego zarzutu autor zażalenia wniósł o zmianę

zaskarżonej uchwały poprzez określenie terminu zawieszenia sędziego Sądu

Rejonowego w czynnościach służbowych do czasu prawomocnego zakończenia

postępowania dyscyplinarnego.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie doszło do obrazy art. 129 § 2 Prawa o u.s.p. Przepis ten nie dotyczy

czasu zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych. Okres zawieszenia

określa art. 132 Prawa o u.s.p., z którego treści wynika, że zawieszenie w

czynnościach służbowych ustaje z chwilą prawomocnego zakończenia

postępowania dyscyplinarnego, chyba że Sąd Dyscyplinarny uchylił je

wcześniej. Wspomniany przepis odnosi się także do zawieszenia w

czynnościach służbowych sędziego na podstawie art. 129 § 2 Prawa o u.s.p.

W sprawie przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego postępowanie

dyscyplinarne toczy się, w związku z czym zawieszenie w czynnościach

służbowych ustanie z mocy prawa z chwilą prawomocnego zakończenia tego

postępowania. Przepis art. 132 Prawa o u.s.p. jednoznacznie określa czas

zakończenia zawieszenia w czynnościach służbowych sędziego, dlatego Sąd

Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekający w tej sprawie uważa, że nie ma

potrzeby zamieszczania rozstrzygnięcia w tym zakresie w orzeczeniu

dotyczącym zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych.

Reasumując, Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny utrzymał zaskarżoną

uchwałę w mocy.