SNO 2/11 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 8 LUTEGO 2011 R.

SNO 2/11

Przewodniczący: sędzia SN Józef Dołhy.

Sędziowie SN: Tadeusz Wiśniewski, Mirosław Bączyk (sprawozdawca).

S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem protokolanta

w sprawie b. sędziego Sądu Okręgowego po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r.

kwestii wznowienia postępowania z urzędu, zakończonego wyrokiem Sądu

Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt SNO

76/08,

p o s t a n o w i ł : stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.

Uzasadnienie

Były sędzia Sądu Okręgowego złożył w dniu 22 grudnia 2010 r. wniosek o

wznowienie z urzędu postępowania dyscyplinarnego, zakończonego prawomocnym

wyrokiem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 8 października 2008 r.,

sygn. akt SNO 16/08. Wyrokiem tym utrzymano w mocy wyrok Sądu Apelacyjnego –

Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. ASD (…), w którym

uznano b. sędziego Sądu Okręgowego za winnego kierowania w stanie nietrzeźwym

(1,63 ‰ alkoholu w organizmie) w dniu 13 lipca 2008 r. rowerem na drodze

publicznej i uchybienie przez to godności sędziego. Za ten czyn, stanowiący

przewinienie dyscyplinarne określone w art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. –

Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm., cyt. dalej jako

„u.s.p.”), Sąd Dyscyplinarny wymierzył obwinionemu karę dyscyplinarną złożenia

sędziego z urzędu.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego stanowi szczególny wypadek

kontroli prawomocnych wyroków zapadłych w toku tego postępowania, przy czym z

wnioskiem o wznowienie może wystąpić skazany sędzia (art. 126 § 3 u.s.p. i art. 342 §

2 k.p.k.). Wznowienie postępowania dyscyplinarnego może nastąpić także z urzędu

(art. 542 § 3 k.p.k.), a możliwe byłoby to tylko w razie ujawnienia się jednego z

uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., przy czym wznowienie postępowania

jedynie z powodów określonych w pkt 9 – 11 tego przepisu może nastąpić tylko na

korzyść oskarżonego. Skazany w postępowaniu dyscyplinarnym może złożyć wniosek

z sugestią wznowienia postępowania dyscyplinarnego z urzędu (art. 9 § 2 k.p.k.),

powinien jednak odpowiednio wykazać i umotywować przyczyny prawne takiego

wznowienia, wymienione w art. 439 § 1 k.p.k.

Tymczasem we wniosku b. sędziego Sądu Okręgowego znalazły się bardzo

ogólne, niczym właściwie niepoparte stwierdzenia o istnieniu takich podstaw.

Wnioskodawca wskazuje wprawdzie na przyczyny określone w art. 439 § 1 pkt 1 i 3

k.p.k. (udział w składzie sądu „osób nieuprawnionych do orzekania” i orzekanie „w

niewłaściwym sądzie”), jednakże kwestia ta była już szczegółowo podnoszona i

rozważana w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia

8 października 2008 r. (s. 5 uzasadnienia tego wyroku). Stwierdzono tam m.in. to, że

kwestia składu sędziowskiego była przedmiotem korespondencji, kierowanej do

wnioskodawcy. Sąd Apelacyjny w A. został wyznaczony przez Pierwszego Prezesa

SN w dniu 6 stycznia 2004 r. i Sąd ten pozostawał właściwy w sprawie dyscyplinarnej

wnioskodawcy w toku całego postępowania. Nie ma również podstaw do twierdzenia,

że w sprawie Sąd Dyscyplinarny nie był należycie obsadzony (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.c.,

s. 7 wniosku).

W tej sytuacji Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny stwierdził brak

odpowiednich podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.