KSP 14/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt KSP 14/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)‎SSN Józef Szewczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron‎w Izbie Karnej w dniu 15 listopada 2012 r.,‎skargi skazanego E. M.‎na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o wznowienie postępowania, ‎na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.

U. Nr 179, poz. 1843), p o s t a n o w i ł: skargę odrzucić. UZASADNIENIEW dniu 2 października 2012 r. do Prokuratury Rejonowej wpłynęła skarga sporządzona w dniu 2 października 2012 r. przez E. M. w której – na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) – zwaną dalej „ustawą o skardze na przewlekłość” – zażądał on „stwierdzenia przewlekłości sprawy II AKo /…/ Sądu Apelacyjnego”, zasądzenia na swoją rzecz 100 000 zł, a także „postawienia przed sądem R.

N.” i „wypłacenia z kasy PR kwoty 10 000 zł” (k. 4).Skarga ta nie zawierała uzasadnienia. Prokurator Rejonowy odesłał ją 9 października 2012 r. do Sądu Apelacyjnego, który przesłał ją w dniu 22 października 2012 r. – według właściwości- do Sądu Najwyższego.W związku z tą skargą Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przytoczona powyżej treść przedmiotowej skargi, ograniczająca się wyłącznie do sprecyzowania żądań, bez (nawet tylko próby) ich uzasadniania, sprawia, że nie spełnia ona wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.Przywołany przepis reguluje wymogi formalne skargi.

Jednym z nich jest „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie”.Oznacza to konieczność wskazania przez autora skargi okoliczności przemawiających za słusznością skargi.Sąd Najwyższy trafnie w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2005 r., w sprawie III SPP 95/05, (OSNP 2006, nr 1-2, poz.

34) stwierdził, że przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie w rozumieniu art. 6 ust. 2 oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu.Zważywszy na to, że przedmiotowa skarga owych wymagań w ogóle nie spełnia i nie zawiera żadnych okoliczności uzasadniających żądanie – stosownie do treści przepisu art. 9 ust. 1 zd. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, należało ją odrzucić i to bez wzywania do uzupełnienia braków.Z tych to względów – postanowiono jak wyżej.