IV KZ 42/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KZ 42/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie W. K. skazanego z art. 178a§4 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 lutego 2023r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 23 listopada 2022r. w sprawie III Ka 565/20 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 31 marca 2021r. w sprawie III Ka 565/20 na podstawie art. 437§1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Skarżący w swym zażaleniu wskazał, że do niedotrzymania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 31 marca 2021r. doszło w wyniku tego, że nie był on zawiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.W sprawie poza sporem jest to, że skazany znał treść wyroku Sądu I instancji, zgadzał się z nim i nie było jego intencją skarżenie go.Samo w sobie nie oznacza to jednak, iż wyrok musiał uprawomocnić się w takim kształcie, jaki nadał mu Sąd Rejonowy i że nie mógł być zaskarżony przez prokuratora.

W. K. musiał zdawać sobie z tego sprawę, był zresztą pouczony przed Sądem Rejonowym o tym kto i w jakim terminie orzeczenie może zaskarżyć. W kolejnych miesiącach brak śladów jakiejkolwiek aktywności (choćby telefonicznej) skazanego, żadnych prób nawiązania kontaktu z sądem, aby ustalić, czy wyrok Sądu Rejonowego uprawomocnił się i w jakim kształcie.Skazany nie odbierał też żadnej korespondencji kierowanej na jego adres, a były to: odpis apelacji i zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej. Skazany nie wskazał też żadnego innego adresu do doręczeń, co było jego obowiązkiem, o ile poprzednio podany był nieaktualny, a także, co istotniejsze z punktu widzenia przedmiotu niniejszego zażalenia, nie wskazał żadnych obiektywnych okoliczności, które uniemożliwiłyby mu odbiór kierowanej do niego korespondencji.W ocenie Sądu Najwyższego nie sposób przyjąć, że ten brak jakiegokolwiek zainteresowania sprawą, można uznać za usprawiedliwiony.

Brak zatem danych ku temu, aby uznać argumentację przedstawioną w zażaleniu za zasadną. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości trafność zaskarżonego postanowienia, które, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.