IV KZ 30/24 · Sąd Najwyższy

IV KZ 30/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie skazanego K.K. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 24 października 2024 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 24 czerwca 2024 r. (sygn. VI Ka 739/23) o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, tj. wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 15 kwietnia 2024 r., sygn. VI Ka 739/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 26 września 2023 r., sygn. III K 905/23 na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zażalenia nie uwzględnić, zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. VI Ka 739/23 odmówiono przyjęcia wniosku skazanego K.K. o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 15 kwietnia 2024 r., z uwagi na wniesienie wniosku po terminie wskazanym w art. 422 § 1 k.p.k., t.j. po upływie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Skazany wniosek ten złożył w dniu 27 maja 2024 r.Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany.W zażaleniu podniósł, że skoro wywiódł apelację, która została przyjęta i zawarł w niej konkretne zarzuty pod adresem orzeczenia sądu pierwszej instancji to oczekiwał od sądu odpowiedzi co do trafności tych zarzutów, a odpowiedzi tej nie otrzymał, co stanowiło naruszenie przepisów prawa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne.Skazany wobec treści wyroku sądu odwoławczego miał świadomość niepodzielenia przez ten sąd zarzutów i argumentacji apelacji.

Dążąc do poznania szczegółów rozważań sądu w zakresie przeprowadzonej kontroli odwoławczej wyroku sądu pierwszej instancji, skazany powinien wystąpić z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego na piśmie i jego doręczenie, tak jak to uczynił w stosunku do wyroku sądu pierwszej instancji. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie dla każdego uprawnionego wynosi 7 dni. W aktualnym stanie prawnym zasadę stanowi rozpoczęcie biegu tego terminu od daty ogłoszenia wyroku (art. 442 § 1 k.p.k.).

O treści art. 422 § 1 k.p.k. oskarżony został poinformowany wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy w sądzie pierwszej instancji ( k. 188 – 190 akt III K 905/23 Sądu Rejonowego w Rybniku). Zgodnie z treścią art. 457 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k. jeżeli sąd odwoławczy zmienia lub utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w mocy, sąd ten, sporządza uzasadnienie wyroku na wniosek strony złożony we wskazanym terminie ( por. postanowienie SN z 29 września 2022 r., I KZ 54/22). W postępowaniu zwyczajnym wyjątek od tej zasady dotyczy jedynie sytuacji przewidzianej w art. 422 § 2a k.p.k.

Przepis ten stanowi, że jedynie dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu odpisu wyroku, a nie daty jego ogłoszenia. Wymienione warunki doręczenia oskarżonemu wyroku i liczenia od tego momentu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie wymagają w świetle wykładni literalnej art. 422 § 2a k.p.k.

– kumulatywnego spełnienia. W przypadku, w którym którykolwiek z nich nie zostanie spełniony, bieg terminu do wystąpienia z takim wnioskiem rozpoczyna się, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 422 § 1 k.p.k., od ogłoszenia w wyroku. Termin do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem na piśmie rozpoczyna się od dnia ogłoszenia wyroku dla oskarżonego nieobecnego przy tym i to zarówno pozostającego na wolności jaki i pozbawionego wolności, jeżeli nie wnosił o doprowadzenie go na rozprawę, a był poinformowany o możności złożenia tego wniosku oraz o skutkach zaniechania ( postanowienie SA w Krakowie z dnia 30 listopada 2017 r., II AKz 487/17).

W tej sprawie oskarżony rzeczywiście w toku rozprawy apelacyjnej był pozbawiony wolności, nie miał obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, ale pouczony o możliwości złożenia wniosku o doprowadzenia go na termin rozprawy odwoławczej, wniosku takiego nie złożył. W tej sytuacji uznać należało, że skazany nie dopełnił jednego z warunków koniecznych dla doręczenia mu odpisu wyroku, co skutkowało stwierdzeniem trafności zaskarżonego zarządzenia.Z tych względów postanowiono jak na wstępie. WB.[ms] ‎