IV KZ 27/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KZ 27/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 października 2022 r., w sprawie z zażalenia A. N. (A. N.) na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 5 września 2022 r., sygn. akt VIII Ka 1046/21, o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 21 czerwca 2022 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w sprawie sygn. akt VIII Ka 1046/21, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 5 września 2022 r., sygn. akt VIII Ka 1046/21, nie uwzględniono wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 21 czerwca 2022 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w sprawie sygn. akt VIII K 1046/21,Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany A. N. - wskazując, że nie otrzymał powiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej i został pozbawiony prawa do obrony. Nadto skarżący podniósł, że nie orientuje się w kwestii terminów do złożenia zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, albowiem zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem określonych w środku odwoławczym przepisów postępowania karnego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było zdekodowanie zakresu obowiązków spoczywających na stronie oraz na organie procesowym. Działania Sądu Okręgowego były bowiem konsekwencją wywiązywania się przez skazanego z tychże właśnie obowiązków. Punktem wyjścia winna być treść art. 75 § 1 k.p.k., który to przepis prawa nakłada na oskarżonego obowiązek informowania Sądu o każdej zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z pozbawieniem wolności włącznie (podkreślenie SN).

O jego treści skazany został prawidłowo pouczony już na wstępie toczącego się przeciwko niemu postępowania (protokół przesłuchania k. 58-59). Nie może obecnie skutecznie usprawiedliwiać niewiedzy o stopniu zaawansowania toczącego się przeciwko niemu procesu faktem przebywania w zakładzie karnym. Jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy skazany osobiście odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej, które doręczono mu w dniu 18 marca 2022 r. (k. 292). Wbrew twierdzeniom skarżącego został on zatem należycie powiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej.

W tej sytuacji ani nie materializowały się przesłanki do zastosowania na rozprawie odwoławczej art. 100 § 3 k.p.k., ani też nie zachodziły podstawy do kwestionowania uznania wysyłanej do skazanego korespondencji za doręczoną po myśli art. 132 § 1 k.p.k. W świetle powyższych ustaleń, uznać należy, że skazany, mając świadomość toczącego się postępowania odwoławczego, nie sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi poinformowania Sądu o aktualnym miejscu pobytu, czego skutkiem było pozbawienie się możliwości korzystania z przysługujących mu uprawnień.

Było to wynikiem wyłącznie przyjętej postawy skazanego, nie zaś przyczyn obiektywnych i niezależnych, o których mowa w art. 126 § 1 k.p.k. Trafnie zatem Sąd nie stwierdził podstaw uzasadniających przywrócenie terminu.W konsekwencji, nie znajdując argumentów przemawiających za uwzględnieniem zażalenia, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.[as]