IV KZ 26/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KZ 26/20 POSTANOWIENIE Dnia 22 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie P. Z. skazanego za czyn z art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lipca 2020r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Sądu Okręgowego w R. z dnia 27 lutego 2020r., sygn. akt III WKK (…), o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437§1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Skarżąca w swym zażaleniu wskazała, że kasację nadała w innej dacie niż ustalił to Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu, gdyż mylnie przyjęto datę dosłania dodatkowego egzemplarza kasacji jako datę jej pierwotnego nadania.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.W sprawie poza sporem jest, że skazany otrzymał odpis wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem w dniu 22 października 2019r. (k. 8 akt WKK (…)). W tej sytuacji stwierdzić należy, że 30 – dniowy termin do wniesienia kasacji upływał w dniu 21 listopada 2019r.

I ta okoliczność jest w sprawie bezsporna.W aktach WKK na k. 7 znajduje się koperta dołączona do egzemplarza kasacji, z której wynika, że skarga ta została nadana w Urzędzie Pocztowym Nr (…) w D. w dniu 22 listopada 2019r. W tych samych aktach zalega jeszcze jeden egzemplarz kasacji (nie wszyty do akt WKK i obecnie przeniesiony do akt Sądu Najwyższego) oznaczony jako „dosłany jako dodatkowy egz.” z datą prezentaty – 29 listopada 2019r. Obrona w swym zażaleniu nawiązuje do tej właśnie przesyłki.Pomimo tego, że stempel pocztowy na kopercie nie jest wyraźny, a przesyłka nie została nadana jako list polecony, co uniemożliwiało ustalenie daty jej nadania w systemie elektronicznym śledzenia przesyłek, to przy wykonaniu powiększenia zdjęcia datownika, odczytać można, że i ten egzemplarz kasacji został nadany w dniu 22 listopada 2019r., choć tym razem, najprawdopodobniej, w Urzędzie Pocztowym w R..

Brak zatem danych ku temu, aby uznać argumentację przedstawioną w zażaleniu za zasadną. W tym stanie rzeczy, nie budzi wątpliwości trafność zaskarżonego zarządzenia, które jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.