IV KZ 22/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KZ 22/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie D. K.skazanego za przestępstwo z art.158 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 7 czerwca 2019 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2019 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. VII Ka […], i nieuwzględnieniu wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. art. 528 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. postanowił: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 10 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o sygn. VII Ka […] odmówił skazanemu D. K. przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. VII Ka […]. Ponadto nie uwzględnił wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia i podpisania kasacji od tego wyroku.Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez skazanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego należało pozostawić bez rozpoznania. Celem uzasadnienia stanowiska Sądu Najwyższego konieczne jest zaprezentowanie sekwencji czynności podejmowanych w przedmiotowej sprawie. Odpis wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 sierpnia 2018 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skazanemu w dniu 27 września 2018 r. (k. 1548; k. 1555 - zpo). Wnioski skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji oraz o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia kasacji zostały złożone w dniu 4 marca 2019 r. (k. 1539 – koperta).

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w K. odmówił skazanemu D. K. przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sadu Okręgowego w K. z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. VII Ka […]. Ponadto w tym samym orzeczeniu nie uwzględnił wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia i podpisania kasacji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone skazanemu w dniu 15 kwietnia 2019 r. wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia (k.1565 – zpo). W dniu 23 kwietnia 2019 r. zostało złożone zażalenie skazanego D.

K. na to postanowienie (k. 1567 – koperta). Przedmiotowemu zażaleniu został nadany bieg. Chociaż w aktach sprawy brak jest zarządzenia o przyjęciu do rozpoznania tego zażalenia, to jednak należy uznać, że upoważniony Sędzia Sądu Okręgowego dokonał kontroli wymogów formalnych tego zażalenia, skoro zdecydował o przedłożeniu go do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Zgodnie z treścią art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., środek odwoławczy nie przysługuje na odmowę przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 524 § 1 zdanie pierwsze k.p.k., czyli terminu do wniesienia kasacji.

Podobnie, niedopuszczalne jest wniesienie środka odwoławczego na odmowę wyznaczenia adwokata lub radcy prawnego w celu sporządzenia kasacji (art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k.). Wobec powyższego w tej sprawie skazany powinien zostać pouczony, że na postanowienie z dnia 10 kwietnia 2019 r. nie przysługuje mu zażalenie, zaś w razie jego wniesienia należało odmówić jego przyjęcia jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. W tej sprawie upoważniony Sędzia Sądu Okręgowego w K. uznał jednak to zażalenia za dopuszczalne. Wobec tego, z mocy art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. należało pozostawić je bez rozpoznania.

Konieczności wydania takiej decyzji nie zmienia fakt, że skazany został mylnie pouczony o prawie do wniesienia do Sądu Najwyższego zażalenia na postanowienie z dnia 10 kwietnia 2019 r. Nawet bowiem mylne pouczenie o przysługującym środku odwoławczym nie kreuje tego środka, jeżeli on z mocy prawa nie przysługuje (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2014 r., IV KZ 44/14; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2018 r., V KZ 26/18).Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.