Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV KZ 18/24 AI generated

IV KZ 18/24 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KZ 18/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt IV KO 97/24, odmówił przyjęcia wniosku skazanego R. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 136/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II K 157/17, a to z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Skazany R. T. złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając błędną analizę dokumentów załączonych do wniosku.Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Legislator headnote

AI generated

art. 286 § 1 k.k, art. 12 k.k; IV KZ 18/24 · Sąd Najwyższy: akt IV KO 97/24, odmówił przyjęcia wniosku skazanego R. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 136/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II K 157/17, a to z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Skazany R. T. złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając błędną analizę dokumentów załączonych do wniosku.Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Keywords

AI generated
insufficiently substantiated submissions reopening of the file withdrawal of revision request grounds for cassation new legal argument appealability of remand decision

Cited Legislation

AI generated
art. 286 § 1 k.k
skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 12 k.k
AI generated
IV KZ 11/26
W dniu 19 stycznia 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego R.Ż. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt II AKa 637/19, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt III K 133/18. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy odmówił na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. przyjęcia tego wniosku, wobec jego oczywistej bezzasadności. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Najwyższy wskazał, że wniosek skazanego nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na ustalenie, że w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.
IV KZ 40/24
Skazany P.W. pismem z dnia 5 sierpnia 2024 r., wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa 114/19, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt XVI K 96/18, argumentując m.in., że w prowadzonym postępowaniu doszło do licznych błędów ze strony obrońcy ustanowionego z urzędu, zakwestionował wiarygodność materiału dowodowego, w tym m.in. zeznań świadków oraz opinii biegłego. Skazany wniósł także o ustanowienie obrońcy z urzędu.
I KZ 29/21
Sygn. akt I KZ 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)‎SSN Barbara Skoczkowska w sprawie K. J.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 września 2021 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt I KO 6/21o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę wniosku skazanego o wznowienie postępowania przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
III KZ 13/23
Ś. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 42/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. akt II K 31/17. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący przywołał zaistnienie w toku wskazanego postępowania uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 § 1 pkt 1, 8, 9 i 10 k.p.k.Postanowieniem z dnia 1 lutego 2023 r., sygn. akt III KO 106/22, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego wobec jego oczywistej bezzasadności.Od powyższego postanowienia skazany wywiódł zażalenie, w którym zaskarżył to orzeczenie w całości, zarzucając błędne ustalenie stanu faktycznego, brak uwzględnienia jego żywotnych interesów oraz gwarancji wyrażonych w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 EKPCz.
IV KZ 15/23
Pismami z 19 grudnia 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

IV KZ 18/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Andrzej Tomczyk w sprawie R. T. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 i inne po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 lipca 2024 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt IV KO 97/23 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania., postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Michał Laskowski SN Wiesław Kozielewicz Andrzej Tomczyk

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt IV KO 97/24, odmówił przyjęcia wniosku skazanego R. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 136/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II K 157/17, a to z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Skazany R. T. złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając błędną analizę dokumentów załączonych do wniosku.Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany R. T. dołączył do wniosku szereg dokumentów, które uznał za nowe nieznane fakty przeczące ustaleniom Sądu Okręgowego w Olsztynie i Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, orzekających w jego sprawie karnej. Opisał także, że nieprawidłowo oceniono materiał dowodowy i opierano się na zeznaniach jednego ze świadków, sprzecznych z istotą relacji cywilnoprawnych zachodzących w realiach sprawy. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniósł, że analiza dokumentów załączonych do wniosku, wskazuje, iż w żadnej mierze nie dotyczą one faktów nieznanych Sądowi na etapie orzekania, ani też nie wykazują twierdzeń, jakie zawarł on w swoim wniosku.

Obejmują one faktury VAT za naprawę pojazdu należącego do M. K. oraz dokumenty egzekucji należnej temu ostatniemu kwoty. Trafnie też Sąd Najwyższy zauważył, że niezależnie od wykazania tego, iż dowody nie były znane Sądowi orzekającemu w sprawie to równie ważne jest wykazanie, że w istocie mają one wydźwięk obiektywnie kwestionujący prawidłowość skazania. Tymczasem te dokumenty, które przedłożył wraz ze swoim wnioskiem skazany R. T., w tym dotyczące postępowania w przedmiocie likwidacji szkody komunikacyjnej i postępowania egzekucyjnego, nie są tego rodzaju, iż pozwalają na zakwestionowanie prawidłowości przypisania R.

T. popełnienia przestępstw. Kierując się przedstawionymi motywami Sad Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie. Michał Laskowski SN Wiesław Kozielewicz Andrzej Tomczyk [PGW][ms]