IV KS 25/26 · Sąd Najwyższy

IV KS 25/26 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek sprawie A. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2026 r. skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z 10 marca 2026 r., 2026 r., z r., sygn. akt VII Ka 56/26 uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie 26 listopada 2025 r., sygn. IV K 412/25 i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 539 e § 2 k.p.k. postanowił 1. oddalić skargę;

2. obciążyć oskarżonego kosztami postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 26 listopada 2025 r., Sąd Rejonowy w Częstochowie, sygn. IV K 412/25 na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. umarzył postępowanie wobec oskarżonego A. G. o czyn polegający na tym, że w dniu 18 października 2024 r. w K., woj. […] znieważył funkcjonariusza publicznego kuratora sądowego przy Sądzie Rejonowym w Częstochowie A. D. słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe podczas i w związku z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych związanych z wykonaniem postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie - sygn. akt V Nsm 93/24, co wyczerpało znamiona występku z art. 226 § 1 k.k. wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

Na skutek apelacji prokuratora, Sąd Okręgowy w Częstochowie wyrokiem z 10 marca 2026 r., sygn. akt IV K 412/25, uchylił zaskrzony wyrok i sprawę oskarżonego A. G. przekazał sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, utrzymując wyrok w mocy w pozostałej części.Skargę na wyrok wniósł obrońca oskarżonego - adw. P. K., zarzucając orzeczeniu rażące naruszenie przepisów określających dopuszczalność wydania wyroku kasatoryjnego, tj. art. 437 § 2 k.p.k., polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i przyjęciu, że zachodzi konieczność przeprowadzenia przewodu w całości, podczas gdy wskazane przez sąd odwoławczy uchybienia nie uzasadniały wydania orzeczenia kasatoryjnego, a miały co najwyżej charakter uzasadniający uzupełnienie postępowania dowodowego.

Mając na uwadze powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.W odpowiedzi na skargę prokurator wniósł o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie jest zasadna i jako taka podlegała oddaleniu.Na podstawie art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k.

Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi obejmuje badanie czy w danej sprawie, na etapie postępowania przed sądem pierwszej lub drugiej instancji, zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 k.p.k.) albo czy sąd odwoławczy zasadnie uznał, że ma miejsce wypadek wskazany w art. 454 k.p.k. czy też konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.W przedmiotowej sprawie, sąd odwoławczy jako podstawę wydania wyroku kasatoryjnego wskazał na treść 454 § 1 k.p.k., co wprost wynika z treści uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.

Jednak obrońca wyraźnie pomija argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego, z której wprost wynika, jaka była faktyczna przyczyna i podstawa uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy nie podzielił dokonanej przez sąd I instancji oceny stopnia szkodliwości społecznej czynu, wskazując na pominięcie przez sąd meriti okoliczności wyznających ten stopień wymienionych w art. 115 § 2 k.k.W oparciu o powyższe uznać należy, iż Sąd Okręgowy w Częstochowie wydał właściwe orzeczenie w oparciu o treść art. 454 § 1 k.p.k., który wbrew twierdzeniom skarżącego stanowi samodzielną podstawę prawną do wydania przez sąd odwoławczy wyroku kasatoryjnego.Mając powyższe na względzie na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. postanowiono jak w części wstępnej postanowienia.

Rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania skargowego znajduje uzasadnienie w treści art. 539f k.p.k. w zw. z art. 527 § 2 k.p.k. [J.J.] ‎