IV KO 83/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy „z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił B. Z., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – wybrakowany materiał dowodowy.
Legislator headnote
AI generatedIV KO 83/24 · Sąd Najwyższy: IV KO 83/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie B. Z. po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,w dniu 29 sierpnia 2024 r.,wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnymwyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II AKa 67/23, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
Full text
IV KO 83/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie B. Z. po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,w dniu 29 sierpnia 2024 r.,wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnymwyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II AKa 67/23, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy „z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił B. Z., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – wybrakowany materiał dowodowy.
Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540, art. 540a i 540b k.p.k. Należało odnotować, że żadna ze wskazanych w piśmie procesowym z 2 lipca 2024 r. okoliczności nie ma charakteru nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany procedującemu w sprawie sądowi.Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[PGW][ał]