IV KO 73/24 · Sąd Najwyższy

ZARZĄDZENIE Dnia 10 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie skazanego B. J.w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 lipca 2022 r. sygn. akt II AKa 45/20, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 września 2019 r. sygn. akt XXI K 179/18 zarządził:

1) wobec złożenia przez obrońcę z urzędu opinii o braku podstaw do wznowienia postępowania sprawę zakreślić w repertorium KO jako załatwioną w inny sposób;

2) o powyższym powiadomić skazanego z pouczeniem, iż przysługuje mu prawo ustanowienia obrońcy z wyboru, celem złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 września 2019 roku, sygn. akt XXI K 179/18, Sąd Okręgowy w Katowicach uznał B. J. za winnego popełnienia czynu z art. 148 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 25 lat pozbawienia wolności. Po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 16 lipca 2022 roku, sygn. akt II AKa 45/20, utrzymał powyższe orzeczenie w mocy.Pismem z dnia 5 czerwca 2024 roku skazany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2024 roku wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw.

J. S. celem ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania lub wydania opinii o braku ku temu podstaw. Pismem z dnia 23 września 2024 roku, sporządzonym po dokonaniu analizy akt sprawy i rozmowie ze skazanym obrońca przedłożyła opinię o braku podstaw do wznowienia postępowania. Opinia ta uznana została za rzetelną, mogącą stanowić podstawę do podjęcia czynności związanych z dalszym biegiem postępowania.Na tle powyższych okoliczności zgodzić należy się z przyjętym w doktrynie poglądem, że w przypadku gdy obrońca lub pełnomocnik wyznaczony z urzędu na wniosek strony nie stwierdził podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, postępowanie w przedmiocie wznowienia ulega zakończeniu.

Nie jest w realiach sprawy zasadne traktowanie pisma skazanego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu jako osobiście sformułowanego wniosku o wznowienie. Nie ma wobec tego potrzeby ponownego wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braku wniosku przez sporządzenie go przez przedstawiciela procesowego wyznaczonego z wyboru, skoro wcześniej złożył wniosek o wyznaczenie go z urzędu i takowy został wyznaczony. Zakończenie postępowania w przedmiocie wznowienia z chwilą przyjęcia przez sąd opinii o braku podstaw do wznowienia nie zamyka wnioskodawcy dostępu do tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia (w przeciwieństwie do kasacji z uwagi na termin do jej wniesienia), gdyż wnioskodawca może złożyć ponowny wniosek o wznowienie, gdy ustanowi przedstawiciela procesowego z wyboru (D.

Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II. Art. 425–673, wyd. VII, Warszawa 2024, s. 713; H. Kuczyńska [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz do wybranych przepisów, red. D. Szumiło-Kulczycka, LEX/el. 2022, art. 545, teza 17).Wobec powyższego należało zarządzić jak na wstępie. ł.n r.g. ‎