Legislator Case Law & Legislation
IV KO 52/20 AI generated

IV KO 52/20 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KO 52/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt IV KO 52/20 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie A. P. i innychoskarżonego z art. 258 § 3 k.k. i innepo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 26 maja 2020 r.wniosku Sądu Okręgowego w K.zawartego w postanowieniu z dnia 13 maja 2020 r., sygn. akt III K (...) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Okręgowego w K., sygn. akt III K (...), przeciwko oskarżonemu A. P. i innym, przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R.

Legislator headnote

AI generated

art. 258 § 3 k.k, art. 37 k.p.k; IV KO 52/20 · Sąd Najwyższy: Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie sprawy” spod rozpoznania sądu miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy, kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości. Co należy rozumieć pod tym pojęciem, ustawa bliżej nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że, co do zasady, chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3, poz.7).

Keywords

AI generated
misleading the judicial authorities prosecution for fraud forgery of official documents corruption offences false testimony by a party unauthorized representation

Cited Legislation

AI generated
art. 258 § 3 k.k
i innychoskarżonego z art. 258 § 3 k.k.
art. 37 k.p.k
akt III K (...) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k.
AI generated
VIII Ka 674/15
w okresie od lipca 2012 r. do dnia 18 września 2012 r. w B., zajmując stanowisko dyrektora A. (...). z siedzibą w B. i będąc zobowiązaną na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników do zajmowania się sprawami majątkowymi spółki, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nadużyła udzielonych jej uprawnień w ten sposób, że oferowała i przedstawiała członkom wspólnot mieszkaniowych, mających podpisane umowy o administrowanie nieruchomościami z firmą „A. (...)”, ofertę konkurencyjnej firmy „L. (...)” oraz sporządzała projekty pism związanych z wypowiedzeniem umów o administrowanie z „A. (...)” w imieniu wspólnot mieszkaniowych oraz zawarciem umów o administrowanie z firmą „L. (...)”, w wyniku czego co najmniej 23 wspólnoty mieszkaniowe wypowiedziały umowy o administrowanie spółce „A. (...)”, czym sprowadziła bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej w majątku (...) „A. (...)
II Kp 103/15
Postanowieniem z dnia 2 marca 2015r.
III KO 195/24
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2024 r.
V Pa 73/14
W dniu 26 maja 2014 r. W. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt V Pa 11/13. W uzasadnieniu skargi wskazał, że wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt V Pa 11/13 Sąd Okręgowy Legnicy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt IV P 476/11 w ten sposób, że oddalił powództwo skarżącego skierowane przeciwko (...) S.A. Oddział w L. o przywrócenie do pracy. Powyższe orzeczenie zapadło w wyniku konstatacji, że W. B., wiedząc o zamiarach innego pracownika strony pozwanej, A. P. nie zawiadomił swoich przełożonych o grożącym im niebezpieczeństwie, a w konsekwencji dopuścił się rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych. Powód zauważył, że powyższe ustalenia Sąd Okręgowy poczynił głównie w oparciu o treść zeznań złożonych przez niego w toku postępowania przygotowawczego, jakie toczyło się w sprawie 1 Ds. 423/11, pomijając część zeznań złożonych przez niego w postępowaniu sądowym i uznanych za niewiarygodne. Tymczasem, w toku postępowania przygotowawczego W. B. narażony był na duży stres, co wpłynęło na treść jego zeznań, które zostały dodatkowo zniekształcone w protokole przesłuchania. Powyższe potwierdziła treść wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 1960/12, w którym powód został uniewinniony od zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 4 czerwca 2011 r. w G., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej grożącej za składanie fałszywych zeznań, dwukrotnie składając zeznania mające służyć za dowód w toczącym się postępowaniu karnym oznaczonym sygnaturą 1 Ds. 432/11, zeznał nieprawdę twierdząc, że przeprowadził tylko jedną rozmowę z A. K. związaną z pobiciem A. M., oraz że o pobiciu A. M. dowiedział się od funkcjonariuszy policji, jak też zataił informacje o rozmowie z A. P. na temat tego pobicia, podczas gdy w czasie przesłuchania w dniu 5 czerwca 2011 r., 26 stycznia 2012 r. oraz 29 marca 2012 r. zeznał odmiennie, opisując rozmowy prowadzone z A. K. i A. P. dotyczące pobicia oraz uzyskane od nich informacje. Orzeczenie to, zdaniem skarżącego, stanowiło podstawę do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt V Pa 11/13.
I KS 31/23
I KS 31/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Dziergawka‎SSN Ryszard Witkowski w sprawie A.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 52/20 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie A. P. i innychoskarżonego z art. 258 § 3 k.k. i innepo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 26 maja 2020 r.wniosku Sądu Okręgowego w K.zawartego w postanowieniu z dnia 13 maja 2020 r., sygn. akt III K (...) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Okręgowego w K., sygn. akt III K (...), przeciwko oskarżonemu A. P. i innym, przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R.

UZASADNIENIEDo Sądu Okręgowego w K., wpłynął w dniu 30 kwietnia 2020 r., skierowany przez Prokuraturę Regionalną w R., akt oskarżenia przeciwko: A. P., (…). Oskarżonym postawiono łącznie 146 zarzutów.Przy czym, A. P. - były Dyrektor Sądu Apelacyjnego w (…), został oskarżony m.in. o to, że: w okresie co najmniej od dnia 4 września 2011 r. do dnia 26 października 2016 r. w K. oraz innych miejscowościach na terenie Polski działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na przywłaszczaniu środków pieniężnych przekazywanych przez Skarb Państwa do dysponowania Sądowi Apelacyjnemu w (…), przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu, w skład której wchodzili - ustalona osoba byłego Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…), wobec której wyłączono materiały do odrębnego postępowania, M.

K. - była Główna Księgowa Sądu Apelacyjnego w (…), - W. M. - były Zastępca Dyrektora Sądu Apelacyjnego w (…) i inne osoby zatrudnione uprzednio w Sądzie Apelacyjnym w (…), w ten sposób, że koordynował działania poszczególnych członków grupy, podejmował kluczowe decyzje związane z działalnością grupy wydając m.in. polecenia zawierania fikcyjnych umów pomiędzy Sądem Apelacyjnym w (…), a wskazanymi przez siebie podmiotami oraz w zakresie zawierania przez te podmioty umów z podwykonawcami, jak również sporządzania dokumentów poświadczających nieprawdę co do realizacji tych umów, ustalał sposób i warunki wzajemnych rozliczeń finansowych, wydawał dyspozycję wypłaty niezależnych środków pieniężnych pozostających w dyspozycji sądu za rzekomą realizację wskazanych umów, jak również osobiście współrealizował zadania związane z funkcjonowaniem tej grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. (zarzut I).Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 13 maja 2020 r., sygn. akt III K (...), zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w K. zawarty w postanowieniu z dnia 13 maja 2020 r., zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie sprawy” spod rozpoznania sądu miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy, kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości. Co należy rozumieć pod tym pojęciem, ustawa bliżej nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że, co do zasady, chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3, poz.7).

O zaistnieniu takich okoliczności można mówić wtedy, gdy stroną w procesie karnym (np. oskarżonym) jest osoba znana sędziom właściwego do rozpoznania sprawy sądu, z racji ścisłych, mających charakter bezpośredniej współpracy, kontaktów o charakterze zawodowym i takie okoliczności niewątpliwie istnieją w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do oskarżonego A. P. – byłego Dyrektora Sądu Apelacyjnego w (…), M. K. – byłej Głównej Księgowej Sądu Apelacyjnego w (…), W. M. – byłego zastępcy Dyrektora Sądu Apelacyjnego w (…), G.

K. – byłego Kierownika Oddziału Informatycznego w Sądzie Apelacyjnym w (…) i innych pracowników Sądu Apelacyjnego w (…) oraz przedstawicieli firm zewnętrznych współpracujących z Sądem Apelacyjnym w (…) – wskazanych szczegółowo w akcie oskarżenia.Ponadto, wśród świadków podlegających wezwaniu na rozprawę znajdują się K. S. - były Prezes Sądu Apelacyjnego w (…) (aktualnie już sędzia w stanie spoczynku) oraz Sędzia Sądu Apelacyjnego A. S.- orzekający w Sądzie Apelacyjnym w (…) w Wydziale Karnym, którzy z racji pełnionej funkcji oraz orzekania w ramach instancji odwoławczej są znani sędziom orzekającym w Sądzie Okręgowym w K. (por. k. 650 aktu oskarżenia).

Świadkiem jest także uprzedni Dyrektor Sądu Okręgowego w K. B. R., znany wszystkim sędziom tego Sądu z racji pełnionej funkcji.Podnieść również należy, że do Sądu Okręgowego w K. został już wcześniej skierowany akt oskarżenia przeciwko K. S. - byłemu Prezesowi Sądu Apelacyjnego w (…), przy czym stawiane mu zarzuty są powiązane z zarzutami postawionymi oskarżonym w niniejszej sprawie i którego sprawa jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego została wyłączona do odrębnego rozpoznania. W tamtej sprawie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt III K (…), zwrócił się z wnioskiem do Sądu Najwyższego o jej przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, który to wniosek został przez Sąd Najwyższy uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV KO 82/17).Słusznie wobec powyższego wskazano we wniosku, że w sytuacji w której oskarżonym jest m.in. były dyrektor sądu wyższego rzędu nad sądem właściwym do rozpoznania sprawy, zaś zarzuty stawiane oskarżonemu ściśle wiążą się z działalnością sądu wyższego rzędu (Sądu Apelacyjnego w (…)), a osoba oskarżonego, z racji pełnionej funkcji, jest powszechnie znana sędziom sądu miejscowo i rzeczowo właściwego, zasadnym jest rozpoznanie jej przez inny sąd równorzędny.

Trafnie również podniesiono, że w przypadku orzekania w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy w K., ewentualne środki odwoławcze od wydanych orzeczeń rozpoznawane będą właśnie przez Sąd Apelacyjny w (…), w którym funkcje pełnili niektórzy z oskarżonych - co w odbiorze społecznym nie będzie sprzyjać postrzeganiu rozpoznania przedmiotowej sprawy w sposób bezstronny. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy, na mocy art. 37 k.p.k., przekazał sprawę oskarżonych do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R., tj. sądowi spoza obszaru objętego właściwością Sądu Apelacyjnego w (…).