IV KO 51/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 51/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Józef Szewczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2013 r., w sprawie z zażaleń P. D. złożonych na postanowienia prokuratorów: Prokuratury Rejonowej z dnia 30 sierpnia 2012 r. o umorzeniu śledztwa (6 Ds. …/12), Prokuratury Rejonowej z dnia 12 kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (2 Ds. …/12) oraz Prokuratury Rejonowej z dnia 23 kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (1 Ds. ../12), ‎wystąpienia Sądu Rejonowego w R., postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. (sygn. akt II Kp …/12) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

UZASADNIENIE

Występując z opisaną na wstępie inicjatywą, Sąd Rejonowy w R. podniósł, że skierowane do jego rozpoznania zażalenia P. D. na kolejne postanowienia odmawiające wszczęcia lub umarzające śledztwa w sprawach z jego doniesień na postępowanie prokuratorów oraz biegłego, wiążą się z działalnością Sądu Rejonowego w R., który w dniu 28 marca 2011 r., w sprawie II K …/09, wydał wyrok skazujący P. D. Postępowanie w tej właśnie sprawie leży u źródła licznych skarg składanych przez P. D. na zachowania kolejnych funkcjonariuszy publicznych, następnie zaś jego wniosków o wyłączenie sędziów od rozpoznawania zażaleń, a w konsekwencji stwierdzania przewlekłości prowadzonych postępowań.

Powyższe, zdaniem Sądu Rejonowego, przemawia za przekazaniem zażaleń do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w R. okazała się uzasadniona.Wprawdzie przedmiotem rozstrzygania w wymienionych na wstępie sprawach jest jedynie kontrola trafności stanowiska prokuratorów co do braku znamion przestępstwa w czynnościach kolejnych osób (prokuratorów, biegłego) mających związek z postępowaniem prowadzonym przed tym Sądem przeciwko P. D., ale w realiach sprawy nie sposób zarazem nie dostrzec, że ów związek jest tak ścisły, iż w opinii publicznej może wywołać przekonanie o braku warunków do obiektywnego i pozbawionego wszelkich wpływów rozpoznania zażaleń przez sąd właściwy.

Podłoże wszelkich skarg P. D. (składanych także już wcześniej na postępowanie prokuratorów i funkcjonariuszy Policji) stanowi przebieg procesu przeprowadzonego w sprawie II K …/09, a więc wiąże się z działalnością Sądu Rejonowego w R. Co za tym idzie, istnieje realna możliwość – choćby nieznajdująca dostatecznych podstaw – do podważania publicznego przekonania o bezstronności Sądu rozpoznającego wniesione środki odwoławcze. Ponieważ w interesie dobra wymiaru sprawiedliwości leży eliminowanie takich sytuacji, a przy tym zapewnienie sprawności prowadzonych postępowań, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z właściwości delegacyjnej, o której mowa w art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.