IV KO 50/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 50/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie P. C. oskarżonego z art. 286§1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 maja 2021r. wniosku Sądu Rejonowego w K.z dnia 7 kwietnia 2021r., sygn. akt II K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIE

Wniosek Sądu Rejonowego w K. jest zasadny. Jak wynika z tego wniosku, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, przeciwko P.C. skierowano dwa akty oskarżenia o czyny o tym samym charakterze, m. in. z art. 286§1 k.k., popełnione w podobny sposób w latach 2012 – 2013r. Przy czym „sprawa K.” obejmuje okres od 19 marca 2013r. do 30 sierpnia 2013r., natomiast „W.”, okres od 18 września 2012r. do 6 września 2013r. W tej sytuacji przyjąć należy, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, którym winien być Sąd Rejonowy w W.

Przemawia za tym nie tylko łączność podmiotowa obu spraw – ten sam oskarżony, jak i przedmiotowa – czyny o takim samym charakterze, które miałyby być popełniony w taki sam sposób, ale przede wszystkim względy konstrukcyjne postawionych zarzutów, które mogą być postrzegane poprzez pryzmat instytucji „ciągłości” przewidzianych w Kodeksie karnym. Nie ulega też wątpliwości, że dla oceny ewentualnej odpowiedzialności sprawcy zawsze decydujące znaczenie ma obraz całości jego działań. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, wskazując jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w W., a więc Sąd, do którego wcześniej wpłynął akt oskarżenia.