IV KO 47/02 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 47/02

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2002 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)

SSN Antoni Kapłon (sprawozdawca)

SSN Feliks Tarnowski

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Szustakiewicza

w sprawie B. P.

oskarżonej z art. 113 § 1 w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 1 uks

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 28 listopada 2002 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w K. zawartego w postanowieniu

z dnia 16 września 2002 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi

równorzędnemu

po wysłuchaniu wniosku Prokuratora

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wskazanym wyżej postanowieniem, wydanym na

rozprawie głównej, wystąpił o przekazanie sprawy o sygnaturze VIII Ks

…/01oskarżonej B. P. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W., a to w celu

połączenia jej ze sprawą V K …/00, która toczy się przed tym sądem, a B..

występuje w niej jako współoskarżona.

W motywach przedmiotowego wniosku podniesiono także, iż „akt

oskarżenia w sprawie VIII Ks …/01 dotyczy zatem fragmentu tego samego

czynu B. P., o który toczy się postępowanie w sprawie V K …/00”, z tym tylko,

że w pierwszej sprawie czyn został zakwalifikowany jako przestępstwo z

ustawy karnej skarbowej, a w drugiej jako przestępstwo z kodeksu karnego (art.

286 § 1 kk i inne).

Całość

materiału

dowodowego

dotyczącego

obu

spraw

została

zgromadzona w aktach sprawy o sygn. V K …/00.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest trafny.

Nie kwestionując okoliczności podniesionych w motywach wniosku,

skonstatować się godzi, iż dotyczą one zupełnie innej materii regulowanej

innymi przepisani kpk niż art. 37 kpk, wyjątkowo przecież i tylko w

szczególnych sytuacjach znajdujący stosowanie.

Rzecz mianowicie w tym, iż problematyka tzw. łączności podmiotowej

spraw jest poza zakresem działania art. 37 kpk, w tym jego treści merytorycznej,

a to dobra wymiaru sprawiedliwości.

Z tych względów postanowiono jak na wstępie.

f/es