IV KO 46/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 46/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Przemysław Kalinowski w sprawie z wniosku A. K.‎o wznowienie postępowania w sprawie IV KK 451/09 Sądu Najwyższego zakończonego wyrokiem w dniu 12 lutego 2010 r.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 19 sierpnia 2015 r., p o s t a n o w i ł: pozostawić wniosek A. K. o wznowienie postępowania bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt IV KK 451/09 wydanym na posiedzeniu Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść A.K. skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt II K 1468/07/K za przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 4 oraz 100 stawek dziennych grzywny po ustaleniu wysokości stawki na 100 zł. i zobowiązanego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz F.

S. A. w G. kwoty 14. 700 zł. – w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę oskarżonego A.K. przekazał Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Krowodrzy do ponownego rozpoznania.W dniu 30 czerwca 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania w sprawie IV KK 451/09 zakończonej wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r. sporządzony osobiście przez A.K. Powołując się na „nowy’’ dowód w postaci pisma firmy F.

S. A. z dnia 28 maja 2015 r., domagał się on uchylenia wspomnianego wyroku Sądu Najwyższego i uniewinnienia go od popełnienia zarzucanego mu czynu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W stwierdzonych w sprawie okolicznościach – wniosek A.K. należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy prawa.Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, stąd stosownie do treści art. 540 § 1 k.p.k. przysługuje tylko od orzeczeń prawomocnych i to wyłącznie takich, które kończą postępowanie sądowe.Orzeczeniem kończącym postępowanie nie jest z pewnością – wobec oczywistego charakteru i jego następstw - wyrok Sądu Najwyższego uchylający zaskarżony kasacją wyrok i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Zatem taki, którego uchylenia przedmiotowym wnioskiem domaga się wnioskodawca.Niezależnie od tego – wypada w tym miejscu przypomnieć – że wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego jest możliwe tylko odnośnie takiego postępowania, które co do meritum zakończyło się przed tym Sądem. Trafnie bowiem wskazuje się w orzecznictwie, że nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 540 k.k. orzeczenie, którym Sąd Najwyższy oddala kasację (zob. postanowienie tego Sądu z 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z. 7-8 , poz.67).

Jest nim natomiast orzeczenie następcze Sądu Najwyższego zapadłe po uchyleniu zaskarżonego kasacją wyroku tj. orzeczenie o umorzeniu postępowania, bądź o uniewinnieniu oskarżonego (art. 537 § 2 k.p.k.).Zważywszy na wspomniane regulacje należało uznać przedmiotowy wniosek za niedopuszczalny z mocy prawa i jako taki – stosownie do treści art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430§ 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. - pozostawić go bez rozpoznania.Nadmienić także należy, że wnioskodawca jest wciąż uprawniony do tego, by stosownym wnioskiem domagać się wznowienia postępowania, które toczyło się przeciwko niemu przed Sądem Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy i zakończyło się prawomocnym skazaniem go za zarzucane mu, w tym postępowaniu, przestępstwo.Z tych to względów postanowiono jak wyżej.