IV KO 44/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 44/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)‎SSN Paweł Wiliński w sprawie Z. M. (M.)‎skazanego z art. 13 § 1 w zw. z art. 148 § 2 pkt 1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 29 października 2020 r.,‎wniosku obrońcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 21 września 2018 r., sygn. akt II AKa (...), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt XXI (...), postanowił:1. oddalić wniosek;2. obciążyć wnioskodawcę Z.M. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt XXI K (...), Z. M. został uznany za winnego przestępstwa kwalifikowanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 1 k.k. i in., za co skazano go na karę 12 lat pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, Sąd Apelacyjny w (...), wyrokiem z dnia 21 września 2018 r., sygn. akt II AKa (...), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę wymiaru kary o przepis art. 60 § 2 i 6 pkt 1 k.k. i złagodził oskarżonemu karę pozbawienia wolności do 10 lat, utrzymując zaskarżony wyrok w pozostałej części.Obrońca skazanego, na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 a k.p.k., złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...).

W konsekwencji obrońca wniósł o uchylenie tegoż wyroku i przywołanego wyroku Sądu Okręgowego w K. oraz przekazanie sprawy temu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, zaś na wypadek uznania, że nowe fakty lub dowody wskazują na to, iż orzeczenie jest oczywiście niesłuszne, wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. Nadto, na podstawie art. 546 k.p.k. wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do wniosku o wznowienie postępowania w postaci:- oświadczenia brata skazanego z dnia 27.05.2019 r.;- pisma Sądu z dnia 25.07.2019 r. w kwestii rozważenia złożenia wniosku o wznowienie postępowania.Obrońca w uzasadnieniu wniosku wskazał na dołączone do niego oświadczenie G.

M., z którego wynika, że w trakcie postępowania świadek ten składał nieprawdziwe zeznania obciążające Z. M., co przyczynić się miało do jego skazania. W ocenie autora wniosku, po uprawomocnieniu się zaskarżonego orzeczenia ujawniły się zatem nowe fakty i dowody wskazujące na to, że skazany nie popełnił przypisanego mu czynu.W odpowiedzi na ten wniosek prokurator Prokuratury Krajowej wniósł o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.Rzecz bowiem w tym, że obrońca podstawy wznowienia postępowania upatruje w istocie nie w powołanym przepisie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., lecz w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., skoro oparł swój wniosek na stwierdzeniu złożenia przez G.

M. w toku postępowania karnego fałszywych zeznań. Dowodem na to ma być oświadczenie G. M., które ten skierował do Sądu Okręgowego, a ów Sąd przesłał skazanemu. W oświadczeniu tym G. M. wyraźnie stwierdził, że „poprzednie zeznania zmyślił”, aby zemścić się na skazanym oraz wprost przyznał, że mówił nieprawdę.Nie może budzić wątpliwości, że powyższe oświadczenie nie stanowi dowodu w znaczeniu procesowym wobec zakazu płynącego z art. 174 k.p.k. Stanowi ono jednak informację o nowym fakcie, który zaistniał w toku postępowania karnego w niniejszej sprawie.

Tyle tylko, że owym nowym faktem jest jednak twierdzenie, że przesłuchiwany w toku postępowania karnego w charakterze świadka G. M. złożył nieprawdziwe zeznania. Wobec tego, że złożenie nieprawdziwych zeznań w procesie karnym stanowi przestępstwo z art. 233 § 1 k.k., to oczywistym jest, że w takiej sytuacji wznowienia postępowania domagać się można w oparciu o podstawę wymienioną w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. (tak też np. postanowienie SN z dnia 16 grudnia 2004 r., IV KO 50/04). W konsekwencji, nie wchodzi w rachubę żądanie wznowienia postępowania karnego na podstawie określonej w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., skoro wspomniane powyżej podstawy wznowienia postępowania są rozłączne.Z kolei dla skuteczności wniosku o wznowienie, którego podstawę stanowi art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., niezbędne jest wystąpienie warunków opisanych w art. 541 k.p.k., co jednak w niniejszej sprawie nie nastąpiło.

Wniosek o wznowienie nie wskazuje w szczególności na wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego.Dlatego też Sąd Najwyższy ów wniosek oddalił, obciążając wnioskodawcę kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego.Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.