IV KO 43/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 43/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie D. K. obwinionego o wykroczenie z art. 124 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 maja 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w C. zawartego w postanowieniu z dnia 2 kwietnia 2020 r., sygn. akt II W (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2020 r., sygn. akt II W (…), Sąd Rejonowy w C., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy D. K. , obwinionego o wykroczenie z art. 124 § 1 k.w.Uzasadniając wniosek wskazano, że osobą pokrzywdzoną w niniejszej sprawie jest żona obwinionego B. K., pełniąca od lat w tamtejszym sądzie obowiązki protokolanta, co mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest zasadny.W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choć obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Niewątpliwie do okoliczności subiektywnie uzasadniających powstanie wątpliwości odnośnie do zdolności zachowania bezstronności przez sąd właściwy należą te, występujące - jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie - w sprawach, w których jedną ze stron postępowania, np. stroną pokrzywdzoną, jest pracownik sądu właściwego, Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu wnioskującego, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu.

Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości żalącego jak i w opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Rejonowy w O., jako nieodległy względem Sądu właściwego.Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.