IV KO 41/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 41/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 kwietnia 2021 r., w sprawie T. J., oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. inicjatywy przekazania do rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego w J. wpłynął akt oskarżenia przeciwko T.J. o popełnienie czynu zabronionego z art. 107 § 1 k.k.s.Postanowieniem z 26 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w J. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. Zdaniem organu występującego, przesłanką przemawiającą za przekazaniem sprawy Sądowi wskazanemu w inicjatywie jest obecny stan zdrowia oskarżonego T.J., który uniemożliwia mu dojazd do Sądu właściwego miejscowo, natomiast nie wyklucza jego udziału w rozprawie przed Sądem w K., gdzie oskarżony mieszka obecnie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w J. zasługiwała na uwzględnienie.

Analiza akt sprawy wskazywała na konieczność odstąpienia od ogólnej zasady właściwości miejscowej, gdyż przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości.Przez ,,dobro wymiaru sprawiedliwości”, jako wyłączną, ale i konieczną przesłankę zastosowania w danej sprawie określonej w art. 37 k.p.k. instytucji, należy rozumieć także potrzebę skutecznego przeprowadzenia procesu w sytuacjach, w których wydaje się to mało realne bez odstępstwa od reguły wynikającej z art. 31 § 1 k.p.k., a więc zasady właściwości miejscowej sądu.

Stąd też, jeżeli ustalony i potwierdzony zły stan zdrowia oskarżonego w ogóle wyklucza możliwość jego uczestnictwa w procesie przed sądem miejscowo właściwym, odległym od miejsca zamieszkania oskarżonego, bądź ocena tego stanu zdrowia nie jest aż tak kategoryczna, ale kondycja zdrowotna znacznie utrudnia jego obecność na rozprawie w tym sądzie, ze względu na narażanie zdrowia i życia tego oskarżonego na poważne niebezpieczeństwo, to wówczas ,,dobro wymiaru sprawiedliwości” wymaga, aby sprawę przekazać do sądu miejsca zamieszkania oskarżonego.

W omawianej sprawie zaistniały tego rodzaju uwarunkowania. Opinia biegłego specjalisty chorób wewnętrznych z 2 grudnia 2020 r., przeprowadzona na wniosek Sądu Rejonowego w J., jednoznacznie potwierdziła, że oskarżony z uwagi na stan zdrowia nie nadaje się do udziału w czynnościach sądowych poza miejscem zamieszkania, ale może uczestniczyć w rozprawie przed Sądem mającym siedzibę w K. – blisko miejsca jego zamieszkania. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że zaniechanie decyzji o przekazaniu sprawy Sądowi położonemu blisko miejsca zamieszkania oskarżonego, wobec charakteru schorzeń T.

J., spowodowałoby tylko dalszą przewlekłość postępowania i pogłębiło ryzyko w ogóle jego nieprzeprowadzenia, a stan taki nie służyłby dobru wymiaru sprawiedliwości. Przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K., z powodów podanych przez Sąd miejscowo właściwy, zagwarantuje jej szybsze rozpoczęcie i sprawny tok, a w konsekwencji umożliwi jej zakończenie w rozsądnym terminie.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.