IV KO 28/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 28/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)‎SSN Jacek Sobczak‎SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) w sprawie R. S.‎skazanego z art. 148 § 1 kk‎po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 27 grudnia 2007 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 7 maja 2007 r. p o s t a n o w i ł:

1) oddalić wniosek o wznowienie postępowania, 2) zwolnić skazanego od kosztów postępowania wznowieniowego.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego R. S. we wniosku z dnia 27 maja 2013 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 grudnia 2007 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 7 maja 2007 r. skazujący R. S. za przestępstwo określone w art. 148 § 1 k.k. na karę 25 lat pozbawienia wolności.Autor wniosku, powołując się na treść art. 540 § 1 pkt. 2a k.p.k. wskazał, iż w sprawie po wydaniu prawomocnego wyroku pojawiła się nowa okoliczność „rzutująca w zasadniczy sposób na wiarygodność świadka M.

P. (…), że zorganizowała oraz uczestniczyła w brutalnym zabójstwie greckiego biznesmena oraz kradzieży miliona Euro” (s. 3 wniosku). Powyższe okoliczności, zdaniem obrońcy, niezbicie wskazują, że Sądy I i II instancji skazujące R. S. pomyliły się w ocenie wiarygodności świadka, nie wiedząc o jej zdemoralizowaniu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.Wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy istnieje co najmniej wysokie prawdopodobieństwa, że skazany pomimo prawomocnego przypisania mu przestępstwa – nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze.

Wspomniane prawdopodobieństwa winno wynikać z nowych faktów lub dowodów ujawnionych po zakończeniu procesu, które nie były znane sądom I i II instancji w chwili ich orzekania.Takich faktów i dowodów wskazujących na wysokie prawdopodobieństwo nietrafności prawomocnego rozstrzygnięcia autor wniosku nie przedstawił.Obrońca, powołując się na istnienie „nowych okoliczności”, kwestionuje ocenę zeznań świadka M. P., wywodząc, że są one niewiarygodne, co w konsekwencji powinno doprowadzić do zmiany ustaleń faktycznych i uniewinnienia R.

S. Zdaniem obrońcy, skoro po kilku latach od złożenia zeznań M. P. jest podejrzana o popełnienie zbrodni, to wcześniej Sądy bezpodstawnie oceniły ją jako osobę wiarygodną.Tymczasem nowe fakty nie mogą być ustalone w oparciu o poprzednio przeprowadzone dowody, dopuszczenie takiej możliwości oznaczałoby przyzwolenie na dokonywanie w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania ponownej oceny dowodów i dokonywanie na podstawie tej nowej oceny odmiennych ustaleń faktycznych. Nie może być wątpliwości, że nie jest to dopuszczalne (por. postanowienie SN z 24 lutego 1973 r., KZP 24/73, OSNPG 1973, nr 6 poz. 85).

W toku postępowania o wznowienie nie jest dopuszczalne badanie prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej prze sądy orzekające w sprawie (por. postanowienie SN z 24 listopada 1994 r., III KO 67/94, Wok. 1995, nr 2, s. 12 z aprobatą Z. Dody i J. Grajewskeigo, Karnoprocesowe orzecznictwo PS 1997, nr 11 – 12, s. 140; podobnie wyrok SN z 11 stycznia 1983 r., IV KR 343.82, z aprobującą glosą K. Marszała, OSPiKA, nr 12, poz. 254).R. S. przypisano sprawstwo zabójstwa w oparciu i dowody z zeznań świadka anonimowego oraz zeznań M.

P. i J. M. Sądy wiele miejsca i uwagi poświęciły ocenie tych dowodów, zwracając uwagę na to, że świadkowie dysponowali wiedzą, która nie była znana organom ścigania, a która została potwierdzona w późniejszym toku śledztwa.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego R. S. o wznowienie postępowania karnego.