IV KO 2/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 2/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Rafał Malarski w sprawie R. M.‎oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 i in. k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 18 lutego 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w J. ‎z dnia 30 grudnia 2013 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu (sygn. II K …/12) na podstawie art. 37 k.p.k., postanowił nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

W uzasadnieniu wniosku Sąd właściwy podniósł, że oskarżony złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w J., a to „z uwagi na wielość różnego rodzaju spraw, jakie toczą się zarówno w sądach okręgu g., jak i k., czy w prokuraturach, w których to sprawach występuje on w różnych konfiguracjach procesowych…”. Zdaniem sądu właściwego w niniejszej sprawie występują realne okoliczności mogące stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska.Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zatem konieczną przesłanką skorzystania z właściwości delegacyjnej na jego podstawie, jest realne, oparte na racjonalnych przesłankach zagrożenie obiektywizmu w orzekaniu.Wskazane we wniosku okoliczności nie mogą stanowić wystarczającego powodu do odstąpienia od reguł właściwości miejscowej.

Podzielenie argumentacji prezentowanej przez oskarżonego, byłoby równoznaczne z wyrażeniem zgody na manipulowanie przez stronę postępowania ustawową właściwością sądów.Z tych względów, kierując się także zakazem rozszerzającej wykładni przepisu o charakterze wyjątkowym, jakim jest art. 37 k.p.k., orzeczono jak na wstępie. kc