IV KO 112/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 112/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie z zażalenia T. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn - Północ, z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt […]po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 października 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 5 października 2022 r., sygn. akt II Kp 1182/22, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu.

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2022 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Olsztyn – Północ w Olsztynie zatwierdził wydane przez Policję postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie sygn. akt […] w sprawie o czyn z art. 288 § 1 k.k. wobec braku znamion czynu zabronionego, tj. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł pokrzywdzony T. K.. Postanowieniem z dnia 5 października 2022 r., II Kp 1182/22, Sąd Rejonowy w Olsztynie, właściwy do rozpoznania ww. zażalenia, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozstrzygnięcia innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że autor zażalenia – pokrzywdzony T. K. – jest wiceprezesem Sądu Rejowego w Olsztynie. Powyższa okoliczność sprawia, że rozpoznanie ww. zażalenia przez Sąd Rejonowy w Olsztynie mogłoby wywołać poważne wątpliwości co do bezstronności sędziów tegoż sądu przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Olsztynie zasługiwał na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań osoby, która występowała we wskazanym wyżej postępowaniu przygotowawczym w charakterze pokrzywdzonego i jest autorem zażalenia na postanowienie o umorzeniu tegoż postępowania, z sądem miejscowo właściwym, wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości – przedmiotowy środek zaskarżenia rozpoznał inny równorzędny sąd i to położony poza obszarem właściwości Sądu Apelacyjnego w Białymstoku.

Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań. Jest ono również niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).

Pamiętać bowiem należy, że pod pojęciem „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym na gruncie przepisu art. 37 k.p.k., trzeba także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.[as]