IV KKN 686/97 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KKN 686/97

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lutego 2002 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2002 r.

sprawy A. W.

wobec której umorzono warunkowo postępowanie karne o czyn z art. 145 § 1 kk

z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika pokrzywdzonego J. K.

od postanowienia Sądu Rejonowego w K.

z dnia 14 maja 1997 r., sygn. III Ko […]

zmieniającego postanowienie Prokuratora Rejonowego w K.

z dnia 31 grudnia 1996 r., sygn. II Ds […]

o warunkowym umorzeniu postępowania karnego

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając

pokrzywdzonego J. K. kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego

UZASADNIENIE

Kasacja niniejsza zarzuca obrazę prawa materialnego przez przyjęcie, iż

możliwe było warunkowe umorzenie postępowania mimo ciężkich obrażeń ciała

pokrzywdzonego i uznanie, że jego pobyt na przejściu dla pieszych był

zaskoczeniem dla prowadzącej pojazd, a także obrazę prawa procesowego przez

naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. Analizując tę skargę trzeba

przyznać, że rację ma tu odpowiadający na nią prokurator podnosząc, iż rozmija

się ona z rzeczywistością procesową. Nie jest bowiem prawdą iżby

pokrzywdzony doznał ciężkich obrażeń ciała, co wykluczałoby warunkowe

umorzenie, jako że jego obrażenia kwalifikowano z art. 156, a nie 155 kk z 1969

r. Nikt też nie twierdził, że pobyt pokrzywdzonego na jezdni był zaskoczeniem

dla kierowcy pojazdu, a jedynie, że przyczynił się on do wypadku gdyż wszedł

na jezdnię i pasy spoza samochodu dostawczego, bez upewnienia się czy może

bezpiecznie przekroczyć ulicę, co nie eliminuje odpowiedzialności oskarżonej z

racji nieostrożnego zachowania się przy zbliżaniu się do pasów. Zarzut obrazy

art. 4 § 1 kpk z 1969 r. jest już natomiast zwykłą polemiką z ustaleniami i

ocenami sądów, podczas gdy podstawą kasacji, poza bezwzględnymi powodami

odwoławczymi, są tylko rażące uchybienie prawu mogące mieć wpływ na treść

orzeczenia. Kasacja powyższa jawi się zatem jako oczywiście bezzasadna, stąd

też orzeczono jak na wstępie.

aw

f/ak