IV KKN 66/01 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KKN 66/2001

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 marca 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN Mieczysław Młodzik (spraw.)

Sędziowie SN:

Lidia Misiurkiewicz

Andrzej Siuchniński

po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2001 r.

na podstawie art. 535 § 3 kpk

sprawy A. P.

skazanego z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 72, poz. 359 z 1992 r. z późn. zm.)

z powodu kasacji na korzyść, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od nakazu karnego Sądu Rejonowego w C.

z dnia 23 września 1997 r., sygn. IV K (…)

uchyla zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazuje do ponownego

rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w C., nakazem karnym z dnia 23 września 1997 r. sygn.

IV K (…) uznał oskarżonego A. P. za winnego tego, że w okresie od czerwca

1993 r. do 23 listopada 1993 r. w C. działając przestępstwem ciągłym, jako

pracownik lombardu „W.”, w imieniu jego współwłaścicieli przyjął od 14 osób

fizycznych, a mianowicie: (…) lokaty terminowe, oprocentowane w wysokości

10% miesięcznie, o łącznej wysokości 42 400 złotych w celu udzielenia

pożyczek, wiedząc o tym, że żaden ze współwłaścicieli lombardu „W.” czyli M.

N. i S. W., nie posiada zezwolenia na prowadzenie takiej działalności

zarobkowej, tj. popełnienia czynu z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia

1989 r. Prawo bankowe (Dz. U. Nr 72, poz. 359 z 1992 r. z późn. zm.) i za to

skazał go na karę 1 roku ograniczenia wolności z jednoczesnym zobowiązaniem

do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele

publiczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Orzeczenie to uprawomocniło się w I instancji i obecnie zostało

zaskarżone kasacją Prokuratora Generalnego, na korzyść.

Autor kasacji zarzucił rażące i mające wpływ na treść orzeczenia

naruszenie art. 454c § 1 kpk z 1969 r. polegające na wymierzeniu oskarżonemu

kary ograniczenia wolności w wymiarze nie przewidzianym w tym przepisie, i

na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna i w całości zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 454c § 1 kpk z 1969 r.

nakazem karnym mogła być orzeczona kara ograniczenia wolności jedynie w

wymiarze do 6 miesięcy.

Skoro Sąd Rejonowy, skazał A. P. w postępowaniu nakazowym na karę

ograniczenia wolności w wysokości nie przewidzianej w przepisie art. 454c § 1

kpk z 1969 r. – dopuścił się rażącego naruszenia prawa.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.