IV KKN 526/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KKN 526/98

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN Mieczysław Młodzik

Sędziowie:

SSN Lidia Misiurkiewicz (spr.)

SSN Andrzej Siuchniński

po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2001 r.

sprawy A. M.

skazanego z art. 215 § 1 d.kk i innych

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 28 kwietnia 1998 r., sygn. IX Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.

z dnia 8 września 1997 r., sygn. II K […]

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego –

A. M.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym – w

rozumieniu art. 535 § 2 kpk.

W rzeczy samej sprowadza się do polemiki z oceną dowodów dokonaną

przez Sąd odwoławczy w oparciu o wskazane i prawidłowo uzasadnione

przesłanki

dowodowe,

które doprowadziły do zmiany zaskarżonego

wyroku Sądu pierwszej instancji przez uwzględnienie apelacji prokuratora.

Podnieść należy, że w kasacji obrońca skazanego podnosi zarówno

naruszenie przepisów postępowania jak i prawa materialnego – w szczególności

art. 7 § 1 d.kk, co już wskazuje na nieprawidłowość przedstawionych zarzutów.

Brak podstaw do twierdzenia, że Sąd odwoławczy dopuścił się naruszenia

przepisów procesowych, co gdyby istotnie miało miejsce zarzut jednoczesnego

naruszenia prawa materialnego czyniłoby bezprzedmiotowym.

Autor kasacji zarzucając Sądowi odwoławczemu rażące naruszenie art. 7 § 1

d.kk niezgodnie z prawdą twierdzi, że Sąd Wojewódzki przypisał skazanemu

przestępstwo umyślne przyjmując, iż skazany „przewidywał”, iż nabyte przez

niego samochody pochodzą z przestępstwa, co oczywiście nie jest wystarczającą

przesłanką winy umyślnej.

Wbrew jednak sugestii zawartej w kasacji Sąd Wojewódzki wyraźnie w

uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia na podstawie omówionych i ocenionych

dowodów stwierdza „reasumując w obu przypadkach nabycia samochodów

oskarżony M. co najmniej przewidywał ich pochodzenie z przestępstwa i na taką

możliwość się godził. Jest to więc przestępstwo umyślne w formie zamiaru

ewentualnego” (k. 402).

Z tych też względów Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście

bezzasadną.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

f/ak