IV KKN 382/96 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KKN 382/96

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle

po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2000 r.

sprawy R. G.

skazanego za przestępstwo określone w art. 156 § 3 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 19 czerwca 1996 r., sygn. IV Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 15 kwietnia 1996 r., sygn. II K […]

1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) zasądza od skazanego R. G. na rzecz Skarbu Państwa

koszty sądowe postępowania kasacyjnego

UZASADNIENIE

Powyższe rozstrzygnięcie, wydane w trybie art. 535 § 2 kpk (w brzmieniu

obowiązującym od 1 września 2000 r., nie wymaga pisemnego uzasadnienia.

Poprzestać więc można na następujących uwagach:

Podniesiony w kasacji zarzut obrazy art. 22 § 1 kk z 1969 r. nie przystaje

do poczynionych w prawomocnym wyroku ustaleń faktycznych, dotyczących

zwłaszcza przebiegu zdarzenia. Ustalenia te mają zaś decydujące znaczenie dla

oceny, czy ustawowe znamiona obrony koniecznej zostały zrealizowane, czy też

nie (podobnie jak dla oceny, czy zachodzą przesłanki określone w art. 205

dkpk). Dokonane przez sąd ustalenia faktyczne mogą być kwestionowane w

apelacji, a w skardze kasacyjnej jedynie pośrednio tj. poprzez wykazanie, iż są

one wynikiem rażącej obrazy przepisów prawa procesowego (np. naruszenia

reguł oceny dowodów, czy też nie uwzględnienia całokształtu okoliczności

ujawnionych w toku rozprawy). Co prawda w kasacji postawiono zarzut obrazy

art. 4 § 1 dkpk, lecz zmierza on wyłącznie do zakwestionowania rzetelności

zaświadczenia lekarskiego (k. 15), i jest przy tym zarzutem, który nie może

podważyć ustaleń sądu o doznanych przez pokrzywdzonego obrażeniach ciała,

skoro w kasacji pomija się inne dowody, przeprowadzone na rozprawie głównej

i uwzględnione przez sąd przy rozstrzyganiu tej kwestii (np. dane wynikające z

protokołu oględzin lekarskich k. 3).

Podkreślając nadto, iż zarzut obrazy art. 372 dkpk nie odnosi się do

zaskarżonego kasacją orzeczenia sądu odwoławczego (uzasadnienie wyroku

tego sądu winno spełniać wymogi określone w art. 406 § 2 dkpk Sąd Najwyższy

uznał w konsekwencji, że w kasacji nie wykazano, by zaskarżone orzeczenie

zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, mogącym mieć istotny wpływ na

treść wyroku (art. 523 kpk) i z tych powodów postanowił jak na wstępie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

f/ak