IV KKN 305/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KKN 305/98

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2002 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w trybie art.

535 § 2 kpk w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN – Mieczysław Młodzik

po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2002 r.

sprawy A. B.

skazanego z art. 167 § 1 i 166 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w C.

z dnia 30 grudnia 1997 r., sygn. II Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M.

z dnia 29 września 1997 r., sygn. II K […]

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciąża skazanego sądowymi kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Ramy postępowania kasacyjnego w połączeniu z rozstrzygnięciem

oddalającym kasację jako oczywiście bezzasadną wymagają odniesienia się do

dwu zarzutów podniesionych w kasacji:

- po pierwsze, do zarzutu obrazy prawa materialnego, a to art. 167 § 1 kk z

1969 r. poprzez nienależyte rozumienie jego znaczenia w postaci

„przemocy”;

- po drugie, do zarzutu obrazy prawa procesowego, a to art. 155 § 1 i 2 kpk z

1969 r., poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego

zmierzającego do wskazania, iż zeznający w sprawie świadkowie zeznawali

w innej sprawie odmiennie (patrz: protokół rozprawy z 23 września 1997 r.

k. 111 i 112).

Ad. 1. Przestępstwo z art. 167 § 1 kk można było popełnić między innymi

poprzez stosowanie przemocy przy czym przemoc ta była rozumiana nie tylko

jako użycie siły fizycznej bezpośrednio w stosunku do osoby ale także

pośrednio

poprzez

oddziaływanie

na

sferę

wolności

człowieka

za

pośrednictwem rzeczy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej

sprawie. Z prawidłowych ustaleń obu sądów wynika bowiem, że skazany

poprzez

„wielogodzinne

złośliwe

parkowanie”

samochodu

na

drodze

dojazdowej „utrudniał życie małżeństwu L.” ograniczając ich dostęp do posesji.

Ad.

2. Oddalenie

wniosku

dowodowego

obrońcy

oskarżonego

o

przeprowadzenie dowodu z akt innej sprawy sądowej dla wykazania

nieprawidłowości zeznań świadków złożonych w niniejszej sprawie zostało

przez sąd pierwszej instancji należycie uzasadnione i nie naruszało przepisów

prawa. W zgodzie z nimi pozostaje argumentacja, że sąd prowadzący sprawę

przeprowadza „postępowanie dowodowe we własnym zakresie i na tej

podstawie będzie wydawał wyrok”. Powiedziane zostało bowiem to co wyraźnie

wynika z przepisów prawa ustalających niezależność sądu orzekającego od ocen

i rozstrzygnięć sądów w innych sprawach, oczywiście, poza prawomocnymi

orzeczeniami kształtującymi prawo lub stosunek prawny (art. 4 § 2 kpk z 1969 r.

i art. 8 § 2 kpk z 1997 r.).

aw

f/es