Legislator Case Law & Legislation
IV KKN 258/98 AI generated

IV KKN 258/98 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KKN 258/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

bezpodstawny. Kwestia ewentualności naruszenia art. 3 § 3 kpk z 1969 r. była jakiegokolwiek zarzutu; z uzasadnienia postawionego zarzutu wynika natomiast

Legislator headnote

AI generated

IV KKN 258/98 · Sąd Najwyższy: bezpodstawny. Kwestia ewentualności naruszenia art. 3 § 3 kpk z 1969 r. była jakiegokolwiek zarzutu; z uzasadnienia postawionego zarzutu wynika natomiast

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KKN 258/98

POSTANOWIENIE

Dnia 29 maja 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN

Dorota Rysińska

w sprawie J. G.

skazanego z art. 184 § 1 d.kk

po rozpoznaniu kasacji obrońcy

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 5 grudnia 1997 r., sygn. akt IV Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 4 sierpnia 1997 r., II K […]

na podstawie art. 535 § 2 kpk oraz art. 624 § 1 w zw. z art. 518 kpk

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądzić od J. G. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe

postępowania kasacyjnego;

UZASADNIENIE

Oceniając kasację jako oczywiście bezzasadną, Sąd Najwyższy podzielił

w pełni argumentację zawartą w przedłożonej przez prokuratora pisemnej

odpowiedzi na kasację.

Zgłoszony w punkcie II skargi kasacyjnej zarzut jest całkowicie

bezpodstawny. Kwestia ewentualności naruszenia art. 3 § 3 kpk z 1969 r. była

przedmiotem

rozważań

sądu

odwoławczego

rozpoznającego

apelację

oskarżonego, zaś skarga kasacyjna w żaden sposób nie odniosła się do

stanowiska sądu apelacyjnego w formie postawienia temu właśnie sądowi

jakiegokolwiek zarzutu; z uzasadnienia postawionego zarzutu wynika natomiast

jednoznacznie, iż autor kasacji kwestionuje ustalenia faktyczne sprawy, co w

postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne.

Odnośnie do zarzutu przedstawionego w punkcie I kasacji, stwierdzić

należało, iż jakkolwiek podnosi się w nim – zgodnie z wymogiem art. 463a

d.kpk – uchybienie wymienione w art. 388 d.kpk, jednak zaistnienie tego

uchybienia nie znajduje żadnych podstaw w materiałach sprawy. Samym faktem

nadużywania przez oskarżonego tempore criminis alkoholu, obrońca nie zdołał

wykazać, iż orzekające w sprawie sądy winny były nabrać wątpliwości co do

stanu poczytalności oskarżonego, a co za tym idzie, sprawę tę rozpoznać z

udziałem obrońcy, którego oskarżony nie miał. Inne okoliczności sprawy, które

trafnie zostały wskazane przez prokuratora w odpowiedzi na kasację nie dawały

jakichkolwiek podstaw do uznania, iż sytuacja o której mowa w art. 70 § 1 pkt 2

d.kpk miała miejsce.

Z tych względów uznając kasację za oczywiście bezzasadną należało

orzec jak na wstępie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

jw