IV KKN 109/97 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt : IV KKN 109/97

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie, Izba Karna, na posiedzeniu w składzie

następującym :

Przewodniczący : SSN Stanisław Zabłocki (spraw.)

przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej

i Wandy Ciszewskiej, jako protokolanta,

orzekając w dniu 20 lutego 2001 r.

w sprawie Z. C.,

skazanego z art. 203 § 1 w zw. z art. 60 § 1 k.k. z 1969 r.

z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w B.

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 29 października 1996 r.,

sygn. III Ka

[…],

zmieniającego

wyrok

Sądu

Rejonowego

w

B. z dnia 10 kwietnia 1996 r., sygn. III K […], która to kasacja została następnie

cofnięta przez Prokuratora Prokuratury Krajowej

postanowił

1/ pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez Prokuratora Prokuratury

Wojewódzkiej w B. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia

29 października 1996 r., sygn. III Ka […],

2/ kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Kasacja Prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w B. od wyroku

Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 29 października 1996 r., sygn. III Ka […],

została wniesiona na niekorzyść skazanego Z. C.. Zatem w sytuacji, gdy została

już w postępowaniu przed Sądem Najwyższym cofnięta przez Prokuratora

Prokuratury Krajowej, zaś Sąd Najwyższy stwierdził, że w sprawie nie zachodzą

przyczyny określone w art. 101, 439 lub 440 k.p.k., cofnięty nadzwyczajny

środek odwoławczy należało – działając na podstawie art. 432 k.p.k.

w zw. z art. 518 k.p.k. – pozostawić bez rozpoznania.

W konsekwencji, o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego

należało orzec zgodnie z art. 636 § 1 w zw. z art. 637 § 1 i art. 518 § 1 k.p.k.

aw