IV KK 83/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 83/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)‎SSN Piotr Hofmański‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Dorota Szczerbiak na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie J. P.‎w przedmiocie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 kwietnia 2014 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego nas korzyść skazanego‎od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 23 sierpnia 2013 r., ‎utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 czerwca 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania temu ostatniemu Sądowi.

UZASADNIENIEJ. P. został skazany prawomocnymi wyrokami:1. Sądu Rejonowego w M. z dnia 27maja 2004 r., w sprawie sygn. akt VI K 129/04, za występek z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 10 marca 2004 r., na karę 120 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 10 zł. Ponadto orzeczono wobec skazanego środki karne w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 150 zł oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku;2. Sądu Rejonowego w M. z dnia 14 marca 2005 r., w sprawie sygn. akt II K 482/04, za:- występek z art. 289 § 2 k.k. popełniony z 15/16 maja 2004 r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,- występek z art. 279 § 1 k.k. popełniony w dniu 24 maja 2004 r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda stawka,- występek z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełniony z 15/16 maja 2004 r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda stawka,następnie objętych karą łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat z dozorem kuratora w tym okresie oraz karą łączną 150 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że wysokość jednej stawki wynosi 20 zł, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II Ko 621/09, zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;3.

Sądu Rejonowego w M. z dnia 16 czerwca 2005 r., w sprawie sygn. akt II K 109/05 za:- występek z art. 278 § 1 i 5 k.k. popełniony w dniu 6 czerwca 2004 r., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę 50 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł,- występek z art. 244 k.k., popełniony w dniu 6 czerwca 2004 r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,następnie objętych karą łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat z dozorem kuratora w tym okresie, mocą którego zobowiązano skazanego do naprawienia szkody wobec pokrzywdzonej, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II Ko 653/09, zarządzono wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności;4.

Sądu Rejonowego w M. z dnia 27 czerwca 2005 r., w sprawie sygn. akt II K 563/04 za występek z art. 280 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 28 sierpnia 2004 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat z dozorem kuratora i karę 100 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że wysokość jednej stawki wynosi 20 zł, mocą którego zobowiązano skazanego do naprawienia szkody,przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II Ko 636/09, zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 30 sierpnia 2004 r. do 13 grudnia 2004 r.;5.

Sądu Rejonowego w M. z dnia 24 marca 2006 r., w sprawie sygn. akt II K 285/05 za występek z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k., popełniony w nocy z 9/10 marca 2005 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę 50 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 10 zł;6. Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 czerwca 2008 r., w sprawie sygn. akt II K 76/08, za występek z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 18 lutego 2008 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, mocą którego orzeczono świadczenie pieniężne w kwocie 600 zł oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat,przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt II Ko 338/10, zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;7.

Sądu Rejonowego w M. z dnia 23 stycznia 2009 r., w sprawie sygn. akt II K 299/07, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt IV Ka 453/09 za:- ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełnionych w dniach 28/29 lipca 2006 r. i 15/16 sierpnia 2006 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności,- występek z art. 280 § 1 k.k. popełniony w dniu 11 sierpnia 2006 r., na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,następnie objętych karą łączną 3 lat pozbawienia wolności, na poczet której postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II K 299/07 zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 kwietnia 2008 r. do dnia 19 maja 2008 r.;8.

Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 października 2009 r., w sprawie sygn. akt VIII K 1224/09, za występek z art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 8 czerwca 2009 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat i karę 50 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 10 zł, na poczet której zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 8 czerwca 2009 r. do dnia 10 czerwca 2009 r., mocą którego orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat;9.

Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 lipca 2010 r., w sprawie sygn. akt II K 344/10, za występek z art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 6 czerwca 2009 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, mocą którego orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkiego typu na okres 3 lat;10. Sądu Rejonowego w O. z dnia 08 marca 2011 r., w sprawie sygn. akt II K 1121/09 za występek z art. 159 k.k. i art. 158 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 15 stycznia 2009 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, mocą którego orzeczono nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 7.000 zł;11.

Sądu Rejonowego w M. z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II K 107/10, za dwa występki z art. 245 k.k. popełnione w warunkach ciągu przestępstw w dniach 28 kwietnia 2009 r. i 8 maja 2009 r., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Ponadto w odniesieniu do J. P. toczyły się postępowania o wyrok łączny:

1. przed Sądem Rejonowym w B. w sprawie sygn. akt VIII K 1514/10, którego przedmiotem były prawomocne wyroki ze spraw:- Sądu Rejonowego w M. z dnia 14.03.2005 r., sygn. akt II K 482/04,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 16.06.2005 r., sygn. akt II K 109/05,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 27.06.2005 r., sygn. akt II K 563/04,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 24.03.2006 r., sygn. akt II K 285/05,- Sądu Rejonowego w B. z dnia 24.06.2008 r., sygn. akt II K 76/08,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 23.01.2009 r., sygn. akt II K 299/07,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 27.05.2004 r., sygn. akt VI K 129/04,- Sądu Rejonowego w B. z dnia 14.10.2009 r., sygn.

VIII K 1224/09,przy czym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 stycznia 2011 r., w sprawie sygn. akt VIII K 1514/10, karą łączną objęto:- kary pozbawienia wolności i kary grzywny wymierzone wobec J. P. w wyrokach Sądu Rejonowego w M. w sprawach sygn. akt II K 482/04, II K 563/04 i II K 109/05 - wymierzono skazanemu kary łączne 5 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu, że wysokość jednej stawki wynosi 20 zł,oraz- kary pozbawienia wolności wymierzone wobec J. P. w wyrokach Sądu Rejonowego w M. sygn. akt II K 299/07 i Sądu Rejonowego w B. ,sygn. akt II K 76/08 - wymierzono skazanemu karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie umorzono postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego;

2. przed Sądem Rejonowym w O. w sprawie sygn. akt II K 959/11, którego przedmiotem były prawomocne wyroki ze spraw:- Sądu Rejonowego w M. z dnia 27.05.2004 r., sygn. akt VI K 129/04,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 14.03.2005 r., sygn. akt II K 482/04,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 16.06.2005 r., sygn. akt II K 109/05,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 27.06.2005 r., sygn. akt II K 563/04,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 24.03.2006 r., sygn. akt II K 285/05,- Sądu Rejonowego w B. z dnia 24.06.2008 r., sygn. akt II K 76/08,- Sądu Rejonowego w M. z dnia 23.01.2009 r., sygn. akt II K 299/07,- Sądu Rejonowego w B. z dnia 14.10.2009 r., sygn.

VIII K 1224/09,- Sądu Rejonowego w O. z dnia 15.07.2010 r., sygn. II K 344/10,- Sądu Rejonowego w O. z dnia 08.03.2011 r., sygn. II K 1121/09,przy uwzględnieniu wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt VIII K 1514/10, przy czym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w O. z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt II K 959/11, połączono środki karne w postaci zakazu prowadzenia pojazdów orzeczone wobec J. P. w wyrokach Sądu Rejonowego w B. w sprawie sygn. akt VIII K 1224/09 i Sądu Rejonowego w O. w sprawie sygn. akt II K 344/10, umarzając postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego, co do wyroków opisanych w pkt 1-7 i 10 oraz co do kar pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych w sprawach sygn. akt VIII K 1224/09 i II K 344/10.

Sąd Rejonowy w K. Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w M., po rozpoznaniu wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego, postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt XVI K 128/13/S, na podstawie art. 572 k.p.k., art. 574 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. i art. 29 ust. 1 ustawy- Prawo o adwokaturze, umorzył postępowanie karne w przedmiocie wydania wyroku łącznego, zwalniając skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy stosowną kwotę, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego, który podniósł zarzut błędu w ustaleniach przyjętych za podstawę orzeczenia, a mianowicie, iż nie można połączyć wyroków:

Sądu Rejonowego w B. z dnia 14.10.2009 r. w sprawie VIII K 1224/09, Sądu Rejonowego w O. z dnia 15.07.2010 r. w sprawie II K 344/10, Sądu Rejonowego w O. z dnia 8.03.2011 r. w sprawie II K 1121/09, Sądu Rejonowego w M. z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie II K 107/10 - pomimo, iż wyrok w sprawie VIII K 1224/09 zapadł dnia 14 października 2009 r., a występek objęty wyrokiem w sprawie II K 344/10 skazany popełnił w dniu 6 czerwca 2009 r., występek objęty sprawą II K 1121/09 popełnił w dniu 15 stycznia 2009 r., zaś występki objęte wyrokiem w sprawie II K 107/10 popełnił w dniach: 28 kwietnia 2009 r. i 8 maja 2009 r., a więc przed 14 października 2009 r. - zatem przy zastosowaniu pełnej absorbcji możliwe było - zdaniem obrońcy - wydanie wyroku łącznego i wymierzenie skazanemu kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat próby.Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skazanego, postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV Kz 444/13, zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy.

Od tego postanowienia Prokurator Generalny wniósł kasację, zaskarżając je w całości na korzyść J. P. oraz podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść postanowienia naruszenia przepisów prawa procesowego - art. 433 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k., polegającego na dokonaniu nienależytej kontroli odwoławczej i utrzymaniu w mocy rażąco niesprawiedliwego postanowienia Sądu I instancji, wydanego z naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, tj. art. 85 k.k., polegającego na jego niezastosowaniu i zaniechaniu orzeczenia kary łącznej w stosunku do podlegających połączeniu kar orzeczonych wyrokami jednostkowymi Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt II K 344/10 i Sądu Rejonowego w M. z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II K 107/10, co skutkowało bezzasadnym odstąpieniem od wydania wyroku łącznego, a w konsekwencji naruszeniem art. 572 k.p.k. i 569 § 1 k.p.k., polegającym na niezasadnym umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.

W konsekwencji powyższego Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w K. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w K. Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w M. i przekazanie sprawy temu ostatniemu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, a wobec wniesienia jej na korzyść skazanego, została uwzględniona w całości na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 5 k.p.k.W pierwszej kolejności zauważyć jednak trzeba, że Sąd Rejonowy rozważał możliwość połączenia węzłem kary łącznej kar orzeczonych wyrokami wydanymi w sprawach o sygn. akt II K 107/10, VIII K 1224/09, II K 344/10 i II K 1121/09.

Dostrzegł przy tym, że w związku z wejściem w życie w dniu 8 czerwca 2010 r. art. 89 § 1a k.k., możliwość orzeczenia kary łącznej na podstawie tego przepisu, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., dotyczyć może jedynie skazań za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, popełnione po dniu 7 czerwca 2010 r. Jak następnie wywiódł Sąd Rejonowy, w niniejszej sprawie, wobec popełnienia przez skazanego wszystkich przestępstw objętych przywołanymi wyrokami przed wejściem w życiem omawianej zmiany, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., stosować należy art. 89 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Wobec uznania przez Sąd pierwszej instancji, że stosowną karą, jaką należałoby wymierzyć w razie połączenia kar jednostkowych orzeczonych wskazanymi wcześniej wyrokami, byłaby kara przekraczająca 2 lata pozbawienia wolności, co skutkowałoby brakiem możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej z uwagi na treść art. 69 k.k., umorzył on postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Powyższe stanowisko w pełni podzielił następnie Sąd odwoławczy. Nie podważając przedstawionej wyżej oceny realiów przedmiotowej sprawy, należy przyznać rację Prokuratorowi Generalnemu, że zaskarżone postanowienie nie jest prawidłowe, gdyż zapadło z obrazą przepisów prawa wskazanych w zarzucie kasacji.

Zgodnie z treścią art. 433 § 1 k.p.k., sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach środka odwoławczego, a w zakresie szerszym o tyle, o ile ustawa to przewiduje. Jedną z takich sytuacji, kiedy to sąd drugiej instancji zobligowany jest do wykroczenia poza granice środka odwoławczego, jest przewidziana w art. 440 k.p.k. tzw. rażąca niesprawiedliwość, a więc możliwość orzekania przez ten sąd poza przedmiotowymi granicami zaskarżenia i podniesionych zarzutów. Wedle bowiem art. 440 k.p.k., orzeczenie podlega zmianie na korzyść oskarżonego albo uchyleniu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, jeżeli utrzymanie go w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe.Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, przepis art. 440 k.p.k. znajduje zastosowanie, jeżeli zaskarżone orzeczenie lub zawarte w nim rozstrzygnięcie jest rażąco niesprawiedliwe, a zatem dotknięte jest uchybieniami mieszczącymi się w każdej z tzw. względnych przyczyn odwoławczych, o ile ich waga i charakter jest taki, że czyni to orzeczenie niesprawiedliwym i to w stopniu rażącym (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., V KK 129/13, LEX nr 1402694).Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Sąd Okręgowy w K., w toku procedowania w postępowaniu odwoławczym, dopuścił się obrazy wskazanych w petitum kasacji przepisów postępowania, albowiem zaniechał wnikliwej, wszechstronnej i rzetelnej kontroli orzeczenia Sądu pierwszej instancji, do czego był zobligowany, nawet pomimo treści i rangi zgłoszonego w apelacji zarzutu.

Uwagi Sądu odwoławczego uszło bowiem, że art. 440 k.p.k. wprowadza bezwzględny zakaz aprobowania i tym samym utrzymania w mocy orzeczenia, które zostało wydane w toku wadliwego, rażąco naruszającego poczucie sprawiedliwości, postępowania przez sąd a quo (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KK 286/13, LEX nr 1408453). Obowiązkiem sądu odwoławczego jest skontrolowanie sprawy, także pod kątem treści zawartej w przepisie art. 440 k.p.k., a więc ustalenia, czy utrzymanie zaskarżonego orzeczenia w mocy, w sytuacji niezasadności wniesionego środka odwoławczego, nie będzie rażąco niesprawiedliwe (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2010 r., II KK 47/10, LEX nr 843173).Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie utrzymał natomiast w mocy postanowienie Sądu pierwszej instancji, które zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego, tj. art. 85 k.k., w konsekwencji czego bezzasadnie umorzono postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, wbrew regulacji art. 569 § 1 k.p.k.

Sąd odwoławczy nie dostrzegł bowiem, że istniała możliwość połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 lipca 2010 r., w sprawie o sygn. akt II K 344/10 (poz. 9 części wstępnej) oraz Sądu Rejonowego w M. z dnia 10 maja 2011 r., w sprawie o sygn. akt II K 107/10 (poz. 11). Pierwszym, w rozumieniu art. 85 k.k., jest wyrok Sądu Rejonowego w O. Przed jego zapadnięciem J. P. dopuścił się dwóch występków z art. 245 k.k., popełnionych w dniach 28 kwietnia 2009 r. i 8 maja 2009 r., w warunkach ciągu przestępstw, za co został następnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II K 107/10.

Na przeszkodzie połączeniu węzłem kary łącznej kar orzeczonych tymi wyrokami nie stało też wzajemne usytuowanie pod względem chronologicznym tych wyroków (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2009 r., I KZP 12/ 09, OSNKW 2009, z. 10, poz. 86).W takiej sytuacji, Sąd Okręgowy, poza zakresem zaskarżenia i podniesionych zarzutów, pomimo braku podstaw do podzielenia zarzutów podniesionych przez stronę w zwykłym środku zaskarżenia, zobligowany był do dokonania wnikliwej kontroli odwoławczej i dostrzeżenia uchybienia Sądu Rejonowego w zakresie pominięcia przez ten ostatni Sąd wskazanej konieczności połączenia przywołanych tu wyroków.

Podkreślenia wymaga bowiem, że w razie zaistnienia warunków opisanych w art. 85 k.k., sąd zobligowany jest do uwzględnienia tej okoliczności, a zatem w niniejszej sprawie – Sąd pierwszej instancji zobowiązany był do wydania wyroku łącznego, którym połączone zostałyby wskazane wcześniej wyroki. Skoro to nie nastąpiło, nieprawidłowe procedowanie w tym zakresie powinno zostać dostrzeżone przez Sąd odwoławczy, co jednak miejsca nie miało.Omawiane tu uchybienie Sądu odwoławczego wpłynęło na treść zaskarżonego orzeczenia, a jego natężenie jest takie, iż w rażący sposób czyni to orzeczenie niesprawiedliwym.

Utrzymanie w mocy poddanego kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu Rejonowego, dotknięte jest bowiem oczywistym i rażącym naruszeniem przepisów wskazanych w części wstępnej kasacji i to mającym istotny wpływ na treść tego orzeczenia w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. Z tego też powodu zaskarżone orzeczenie nie może się ostać, podobnie jak postanowienie Sądu Rejonowego. Dlatego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego i przekazał tę sprawę temu ostatniemu Sądowi do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, Sąd ten będzie miał na uwadze wskazane powyżej zapatrywania Sądu Najwyższego.Mając to wszystko na względzie, orzeczono jak w postanowieniu.