Legislator Case Law & Legislation
IV KK 737/19 AI generated

IV KK 737/19 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 737/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

C. został oskarżony o to, że w dniu 19 stycznia 2018 r. na ul. C. w P., woj. (…), kierował samochodem marki Honda Accord nr rej. (…) pomimo orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zgodnie z wyrokiem [Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 stycznia 2013 r.] o sygn. akt II K (…), to jest o czyn z art. 244 k.k.Sąd Rejonowy w Z., wyrokiem z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt II K (…) uznał oskarżonego R. C. za winnego zarzuconego mu występku z art. 244 k.k. i skazał go na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Legislator headnote

AI generated

art. 244 k.k, art. 535 § 5 k.p.k, art. 64 § 1 k.k, art. 521 § 1 k.p.k, art. 433 § 2 k.p.k, art. 457 § 3 k.p.k; IV KK 737/19 · Sąd Najwyższy: Z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy nie ma bowiem znaczenia drugie zdanie powołanego wyżej art. 115 § 3 k.k. o zaliczeniu dwóch lub większej liczby przestępstw do „tego samego rodzaju” decydują dobra prawne, przeciwko którym przestępstwa te były wymierzone. Jednorodzajowe są więc przestępstwa wymierzone przeciwko dobrom prawnym tego samego rodzaju, niekoniecznie dobrom identycznym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2013 r., sygn. IV KK 68/13, OSNKW2013 nr 9, poz. 77). O zaliczeniu przestępstw do tego samego rodzaju powinien zatem rozstrzygać wynik porównania dóbr prawnych, przeciwko którym te przestępstwa są skierowane.

Keywords

AI generated
motor vehicle liability insurance driving whilst disqualified repeated driving under influence extreme speeding offence criminal revision proceedings repudiation

Cited Legislation

AI generated
art. 244 k.k
C.skazanego za przestępstwo z art. 244 k.k., po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2020 r.
art. 535 § 5 k.p.k
w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 64 § 1 k.k
.Skarżący zarzucił obrazę prawa materialnego, a to art. 64 § 1 k.k.
art. 521 § 1 k.p.k
art. 433 § 2 k.p.k
521 § 1 k.p.k., zaskarżony na niekorzyść skazanego kasacją Prokuratora Generalnego.Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na nienależytym rozważeniu i ustosunkowaniu się w uzasadnieniu orzeczenia do zarzutu i argumentów podniesionych w apelacji prokuratora, co skutkowało rażącą obrazą prawa materialnego, a mianowicie art.
art. 115 § 3 k.k
rozpocząć należy od przypomnienia, iż zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 115 § 3 k.k.
art. 355 § 2 k.k
173, 174, 177 lub art. 355 § 2 k.k.

Cited Case Law

AI generated
IV KK 68/13
Wyrokiem Sądu Rejonowego w L.
III KK 97/18
Sygn. akt III KK 97/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Zbigniew Puszkarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 10 kwietnia 2018 r., sprawy M.L.skazanego z art. 178a § 1 i 4 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od postanowienia Sądu Rejonowego w I. z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ko […] (II K […]), w przedmiocie zarządzenia wykonania wobec skazanego warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. umorzyć postępowania wykonawcze.
V KK 33/16
Sygn. akt V KK 33/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Barbara Skoczkowska‎SSN Dariusz ŚwieckiProtokolant Anna Korzeniecka-Plewka przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jolanty Rucińskiej,‎w sprawie S. S.‎skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii z zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 §1 kk i art. 65 § 1 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 24 sierpnia 2016 r.,‎kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego i kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, obie ‎od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.‎z dnia 20 sierpnia 2015 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Ś.‎z dnia 20 kwietnia 2015 r., 1. oddala kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną i w tej części zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego;
AI generated
VII Ka 1014/18
W dniu 19.01.2018 r. na ul. (...) w P. woj. (...), kierował samochodem marki H. (...) nr rej. (...) pomimo orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zgodnie z wyrokiem sygn. akt II K 105/12 Wyrokiem z dnia 4 października 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 426/18 Sąd Rejonowy w Zawierciu:
VI Ka 330/14
K. został oskarżony o to, że w dniu 24 stycznia 2013 r. w W. woj. (...) na drodze publicznej naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 VI 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 98 poz. 606 z późniejszymi zmianami) w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości ( I badanie – 0,71 mg/l, II badanie – 1,01 mg/l, III badanie – 0,79 mg/l, IV badanie – 0,76 mg/l, V badanie – 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował w ruchu lądowym samochodem marki P. nr rej. (...) tj. o czyn z art. 178a § 1 kk.
IV Ka 730/15
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gnieźnie uznał obwinionego R.
VI Ka 57/15
Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 15 grudnia 2014r.
II K 87/24
Sygn. akt II K 87/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2024 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: St. sekr. sąd. Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 roku sprawy R. K. syna T. i Z. z domuT. (...) urodz. (...) w L. oskarżonego o to, że: w dniu 02 stycznia 2024 roku w K., gmina K., powiat g. (...) (...), województwo (...) na ulicy (...), kierował samochodem osobowym marki H. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej, wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt VII K 161/14 z dnia 04 czerwca 2014 roku zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 (ośmiu) lat obowiązującemu w okresie od dnia 12 czerwca 2014 roku do dnia 14 stycznia 2024 roku, zmienionemu postanowieniem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt II Ko 1175/22 z dnia 27 października 2022 roku na zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych niewyposażonych w blokadę alkoholową, o której mowa w art. 2 pkt 84 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym oraz wbrew decyzji nr (...) (...) z dnia 15 marca 2023 roku wydanej z upoważnienia Starosty G.- (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii AM, B, B1, C1, C, B+E, C1+E, C+E, T wyłącznie w zakresie pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową, tj. o przestępstwo z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego R. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to w myśl art. 11 § 3 kk po zastosowaniu art. 37a § 1 kk na mocy art. 244 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych; II. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); III. na mocy art. 42 § 1a pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku; IV. na mocy art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 2 stycznia 2024 roku do dnia 8 stycznia 2024 roku oraz od dnia 20 lutego 2024 roku; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 40 (czterdzieści) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 87/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. R. K. Czyn przypisany - art. 244 kk w zw. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Prowadzenie pojazdu mechanicznego przez oskarżonego wbrew: - zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego prawomocnym wyrokiem sądu; - wbrew decyzji właściwego starosty o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. wyjaśnienia oskarżonego R. K. k. 105 k. 77 k. 81v.-82 odpis wyroku VII K 161/14, odpis postanowienia II Ko 1175/22 k. 20 k. 36 decyzje starosty g. (...) (...) wraz z potwierdzeniami ich odbioru k. 15 k. 17 k. 18 Uprzednia karalność oskarżonego, dane osobopoznawcze karta karna k. 22-26 odpisy wyroków k. 20 k. 33-35 k. 64 dane zebrane na podstawie art. 213 kpk k. 79 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego R. K. Na wstępie należy wskazać, iż co do zasady stan faktyczny w sprawie nie budził wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których przedstawił okoliczności popełnienia czynu. Oskarżony miał przy tym świadomość, iż ciążył na nim obowiązujący zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Wiedział także o decyzji właściwego starosty o cofnięciu uprawnień i późniejszej decyzji ustalającej zakres cofnięcia (auta niewyposażone w blokadę alkoholową). Obie te decyzje osobiście odebrał. Oskarżony wskazał także na okoliczności, w których prowadził pojazd niewyposażony w blokadę alkoholową. Jego pojazd pozostawał wówczas w naprawie. Oskarżony jechał wówczas do córki, która źle się poczuła. Wyjaśnienia powyższe sąd uznał za wiarygodne. Relacja oskarżonego nie pozostawia żadnych wątpliwości co do okoliczności ocenianego zdarzenia. odpis wyroku VII K 161/14, odpis postanowienia II Ko 1175/22 Przedstawiony odpis wyroku pozwolił na ustalenie obowiązywania wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (z późniejszą modyfikacją dotyczącą pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową). Odbywanie kary pozbawienia wolności spowodowało, iż w dniu zatrzymania oskarżonego do kontroli zakaz ten - zgodnie z treścią art. 43 § 2a kk - obowiązywał. Oskarżony miał tego świadomość. decyzje starosty g. (...) (...) wraz z potwierdzeniami ich odbioru Przedmiotowe decyzje zostały doręczone oskarżonemu. Ich odbiór oskarżony pokwitował własnoręcznymi podpisami (k. 15, k. 18). Treść decyzji jest jasna i precyzyjna. Nie budzi wątpliwości zakres cofniętych uprawnień, którego oskarżony miał pełną świadomość. To zresztą sam oskarżony wystąpił z wnioskiem o zmianę sposobu wykonywania środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów (k. 16 - uzasadnienie postanowienia). Autentyczność decyzji nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. 1.1.1 karta karna Oskarżony był w przeszłości karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Okoliczność ta nie budziła wątpliwości w sprawie. odpisy wyroków Do akt sprawy dołączono wyroki wskazane w karcie karnej. Na tej podstawie zweryfikowano pozytywnie informację z K. o poprzednich skazaniach. Strony nie kwestionowały tych okoliczności. dane zebrane na podstawie art. 213 kpk Na podstawie informacji zebranych w trybie art. 213 kpk ustalono, iż oskarżony pracuje zawodowo, osiąga wynagrodzenie w wysokości 4.500 złotych miesięcznie. Jest żonaty, posiada troje dzieci, na utrzymaniu jedna osoba (k. 79). Okoliczności te nie budziły wątpliwości w sprawie. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I R. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy w sprawie, sąd uznał oskarżonego R. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 244 kk w zw. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk. W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości, iż w dniu zatrzymania do kontroli drogowej, oskarżony prowadził pojazd mechaniczny niewyposażony w blokadę alkoholową. Czynił to mimo obowiązywania środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych niewyposażonych w blokadę alkoholową. Z obowiązywania tego środka karnego doskonale zdawał sobie sprawę. Przyznał to podczas swoich wyjaśnień. R. K. znał także treść decyzji właściwego starosty, która dotyczyła cofnięcia uprawnień, a następnie decyzji, która była pokłosiem wyrażenia zgody przez sąd na kontynuację zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych pod postacią pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową. Oskarżony sam zresztą zainicjował postępowanie w tej sprawie. Sąd przychylił się wówczas do wniosku, wydając postanowienie umożliwiające prowadzenie pojazdów wyposażonych w blokadę alkoholową. Oskarżony odebrał osobiście obie wspomniane decyzje, o czym wspomniano już powyżej. Tym samym prowadząc 2 stycznia 2024 roku pojazd mechaniczny niewyposażony w blokadę alkoholową, oskarżony wyczerpał znamiona występku z art. 244 kk (złamanie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych) oraz z art. 180a kk (prowadzenie pojazdu mechanicznego, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami). Zachowanie to należało ocenić w ramach konstrukcji jedności czynu (art. 11 § 2 kk). ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. K. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd po myśli art. 11 § 3 kk i po zastosowaniu art. 37a kk na mocy art. 244 kk w zw. z art. 33 § 1 i § 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie sądu powinna także spełnić cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełniania przestępstw w przyszłości. Orzekając o karze, sąd miał na uwadze z jednej strony uprzednią kilkukrotną karalność oskarżonego, z drugiej zaś przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy. Wymiar kary oddaje także możliwości płatnicze oskarżonego - stanowi w przybliżeniu około połowę jego miesięcznego wynagrodzenia. Wymiar kary nie razi zatem surowością. Sąd miał przy tym na uwadze także konieczność obligatoryjnego orzeczenia świadczenia pieniężnego. R. K. II I Na mocy art. 43a § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Kwota świadczenia również jest ustalona na najniższym ustawowym poziomie. Od orzeczenia w tym zakresie sąd nie mógł odstąpić. R. K. III I Podobnie ma się rzecz z orzeczeniem środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w związku ze skazaniem z art. 244 kk. Obowiązek ten wynika wprost z treści art. 42 § 1a pkt 2 kk i ma charakter obligatoryjny. Oznacza to, że w tym względzie ustawodawca nie pozostawia sądowi żadnego luzu decyzyjnego. Okres orzeczonego środka karnego (1 rok) jest najkrótszym możliwym do orzeczenia. R. K. IV I Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczono oskarżonemu okresy zatrzymania prawa jazdy od 2 stycznia 2024 roku do 8 stycznia 2024 roku oraz od 20 lutego 2024 roku. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia decyzje prokuratora podjęte w trakcie dochodzenia. Zwrócić należy uwagę, iż 8 stycznia 2024 roku podjęto decyzję o zwrocie dokumentu prawa jazdy (k. 11). Następnie zaś ponownie zatrzymano ów dokument 20 lutego 2024 roku i wydano stosowne postanowienie (k. 78, k. 87). Tylko takie okresy sąd mógł zatem zaliczyć na poczet orzeczonego środka karnego (art. 63 § 4 kk). 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego kwotę 200 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony winien zatem ponieść koszty procesu. Uwzględnia również sytuację materialną oskarżonego. R. K. pracuje, osiągając stały, comiesięczny dochód w kwocie 4.500 złotych. Zapłata kosztów nie narazi go tym samym na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 737/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie R. C.skazanego za przestępstwo z art. 244 k.k., po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2020 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 10 stycznia 2019 r. o sygnaturze akt VII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 4 października 2018 r. o sygnaturze akt IIK (…) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w C. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

R. C. został oskarżony o to, że w dniu 19 stycznia 2018 r. na ul. C. w P., woj. (…), kierował samochodem marki Honda Accord nr rej. (…) pomimo orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zgodnie z wyrokiem [Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 stycznia 2013 r.] o sygn. akt II K (…), to jest o czyn z art. 244 k.k.Sąd Rejonowy w Z., wyrokiem z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt II K (…) uznał oskarżonego R. C. za winnego zarzuconego mu występku z art. 244 k.k. i skazał go na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Ponadto, na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku oraz zasądził na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania.Od powyższego orzeczenia apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego R. C. .Skarżący zarzucił obrazę prawa materialnego, a to art. 64 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie i nieprzypisanie oskarżonemu czynu wyczerpującego znamiona art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., podczas gdy dopuścił się on zarzucanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, a nadto zarzucając mu rażącą niewspółmierność kary i środka karnego wymierzonego oskarżonemu za czyn z art. 244 k.k. w stosunku do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego ww. w odniesieniu do jego dotychczasowego sposobu życia, a zwłaszcza uprzedniej karalności i popełnienia przypisanego czynu w warunkach art. 64 § 1 k.k., co w konsekwencji powoduje, że wymierzona kara nie spełni swych zapobiegawczych i wychowawczych celów, jakie powinna osiągnąć wobec skazanego oraz nie realizuje potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie w opisie i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego R.

C. działania w warunkach powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 § 1 k.k. oraz wymierzenie za przypisany czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.Sąd Okręgowy w C. wyrokiem z dnia 10 stycznia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…) utrzymał w mocy zaskarżony wyrok a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.Wyrok ten został, w trybie art. 521 § 1 k.p.k., zaskarżony na niekorzyść skazanego kasacją Prokuratora Generalnego.Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na nienależytym rozważeniu i ustosunkowaniu się w uzasadnieniu orzeczenia do zarzutu i argumentów podniesionych w apelacji prokuratora, co skutkowało rażącą obrazą prawa materialnego, a mianowicie art. 64 § 1 k.k., poprzez brak jego zastosowania i przypisania oskarżonemu R.

C. czynu wyczerpującego znamiona z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., w sytuacji gdy oskarżony dopuścił się przypisanego mu przez Sąd I instancji występku w warunkach powrotu do przestępstwa i w konsekwencji czego doszło do niezasadnego utrzymania w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Z..Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w C. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiało jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Analiza pisemnych motywów Sądu Okręgowego w C. wskazuje, iż Sąd ten wprawdzie rozpoznał zarzut obrazy prawa materialnego, podniesiony w apelacji prokuratora, to jednak uczynił to w sposób pobieżny i odbiegający od rzetelności, naruszając tym samym – w stopniu rażącym – dyspozycje art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k.

Brak wszechstronnego rozważenia argumentacji apelującego, wyrażający się w szczególności przez błędne, albowiem wybiórcze, odwołanie się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, doprowadził w konsekwencji do wadliwego utrzymania w mocy wyroku przypisującego oskarżonemu zarzucany mu występek bez uwzględnienia, iż został on popełniony w warunkach powrotu do przestępstwa o jakim mowa w art. 64 § 1 k.k. Spełniony został zatem także drugi warunek uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, wynikający z art. 523 § 1 zdanie pierwsze k.p.k., a to wobec oczywistego, istotnego wpływu uchybienia na treść orzeczenia.Rozważania dotyczące podobieństwa przestępstw w rozumieniu art 64 § 1 k.k., w zakresie obejmującym czyny zabronione określone w art. 178a § 4 k.k. i art. 244 k.k. rozpocząć należy od przypomnienia, iż zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 115 § 3 k.k. przestępstwami podobnymi są w szczególności przestępstwa należące do tego samego rodzaju.

Z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy nie ma bowiem znaczenia drugie zdanie powołanego wyżej art. 115 § 3 k.k. o zaliczeniu dwóch lub większej liczby przestępstw do „tego samego rodzaju” decydują dobra prawne, przeciwko którym przestępstwa te były wymierzone. Jednorodzajowe są więc przestępstwa wymierzone przeciwko dobrom prawnym tego samego rodzaju, niekoniecznie dobrom identycznym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2013 r., sygn. IV KK 68/13, OSNKW2013 nr 9, poz. 77). O zaliczeniu przestępstw do tego samego rodzaju powinien zatem rozstrzygać wynik porównania dóbr prawnych, przeciwko którym te przestępstwa są skierowane.

Decydująca nie jest tożsamość, lecz jednorodzajowość przedmiotu ochrony. Oznacza to, iż przestępstwami należącymi do jednego rodzaju są przestępstwa wymierzone przeciwko dobrom prawnym tego samego rodzaju, ale niekoniecznie skierowane przeciwko dobrom identycznym Podstawy do osądu, kiedy dwa nieidentyczne dobra prawne należy uważać za jednorodzajowe, dostarcza oczywiście w pierwszej kolejności systematyka części szczególnej i wojskowej kodeksu karnego. Wspólność rodzajowa przedmiotu ochrony stanowi bowiem wiodące kryterium grupowania kodeksowych przepisów określających poszczególne typy czynu zabronionego w rozdziały.

Nie oznacza to jednak, że nie mogą być jednorodzajowymi przestępstwa kwalifikowane na podstawie przepisów umieszczonych w różnych rozdziałach kodeksu (albo nawet w różnych ustawach). Niektóre przepisy służą ochronie nie tylko dóbr wymienionych w tytule danego rozdziału, lecz także innych jeszcze dóbr (tzw. uboczny przedmiot ochrony), a one też in concreto mogą być podstawą ustalenia jednorodzajowości przestępstw (zob. J. Majewski [w:] W. Wróbel [red.], A. Zoll [red.], Kodeks karny. Część ogólna, Komentarz do art. 115 § 3, teza 8).Dokonując analizy kryteriów oceny jednorodzajowości przestępstwa z art. 244 k.k. z przestępstwem przypisanym oskarżonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 stycznia 2013 r.

Sąd Okręgowy nie dostrzegł, iż przedmiotem rozważań należało objąć art. 178a § 4 k.k., nie zaś wyłącznie § 1 tego przepisu. Przepis art. 178a § 4 k.k. cechuje niejednorodny charakter normatywny: pierwsza jego część, wyraża instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary, polegającą na specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych. Odmienny charakter ma druga część art. 178a § 4 k.k. W tej części art. 178a § 4 k.k. wysławia typ czynu zabronionego, bowiem okoliczności w nim wskazane związane są ściśle z oceną społecznej szkodliwości czynu sprawcy prowadzącego pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego (zob. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 22/11, OSNKW 2012/1/6).

Należy więc wyraźnie odróżnić sytuację, kiedy sprawca czynu określonego w art. 178a § 1 k.k. był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, od przypadku, w którym sprawca dopuścił się czynu określonego w art. 178a § 1 k.k. w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.Jeżeli zatem art. 178a § 4 in fine k.k. wysławia typ czynu zabronionego, należy rozważyć przedmiot ochrony tego przestępstwa.

Bez wątpienia zasadniczym przedmiotem ochrony jest bezpieczeństwo w komunikacji, które może zostać zagrożone poprzez uczestniczenie w niej, w charakterze prowadzącego pojazd mechaniczny, osoby wobec której orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w związku ze skazaniem za przestępstwo. Okoliczność ta nie budzi wątpliwości w kontekście zamieszczenia tego przepisu w rozdziale XXI kodeksu karnego, grupującym przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Natomiast ubocznym przedmiotem ochrony, wynikającym ściśle ze znamion typu czynu, jest także autorytet wymiaru sprawiedliwości, który sprawca narusza niewykonując wcześniej orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, okazując tym samym lekceważenie dla wyroków sądowych (zob. cyt. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 22/11).

Analogiczne stanowisko, choć niewypowiedziane wprost, wynika z przywołanego przez Sąd, postanowienia SN z dnia 10 kwietnia 2018 r., III KK 97/18. Pogląd taki jest również prezentowany w doktrynie (zob. R.A. Stefański, Glosa do postanowienia SN z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 22/11, OSP 2012, nr 5, poz. 50, s. 330).W przypadku przestępstw posiadających tzw. główny i uboczny (dodatkowy) przedmiot ochrony, podstawą ustalenia przynależności porównywanych typów przestępstw do tego samego rodzaju może być każde z atakowanych nimi dóbr, bez znaczenia, czy mieści się ono w głównym, czy ubocznym przedmiocie ochrony (zob. wyrok SN z dnia 24 sierpnia 2016 r., V KK 33/16).

Podsumowując rozważania w tej części, jeżeli oskarżonemu uprzednio prawomocnie przypisano nie tylko czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, ale także – w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, to przestępstwo takie, kwalifikowane z art. 178a § 4 in fine k.k w zw. z § 1 tego przepisu, jest przestępstwem podobnym – w rozumieniu art. 115 § 3 k.k. – do popełnionego następnie występku niezastosowania się do zakazu prowadzenia pojazdów stypizowanego w art. 244 k.k.Zaistniała w niniejszej sprawie sytuacja procesowa oskarżonego R.

C. w pełni aktualizuje opisane powyżej kryteria uznania za podobne przypisanego mu prawomocnie przestępstwa z art. 178a § 4 in fine k.k. (wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II K (…), pkt. 1, objętego następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II K (…)) ze stanowiącym przedmiot niniejszego postępowania przestępstwem z art. 244 k.k. To zaś z kolei otwiera możliwość przyjęcia działania w warunkach recydywy podstawowej sprawcy, który dopuścił się występku z art. 244 k.k. będąc uprzednio skazanym za prowadzenie w stanie nietrzeźwości pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w związku ze skazaniem za przestępstwo, przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 64 § 1 k.k.Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie.