Legislator Case Law & Legislation
IV KK 735/19 AI generated

IV KK 735/19 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 735/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2018 r. o sygn. IIK (…).1. uznał oskarżonego S. B. za winnego tego, że w dniu 2 marca 2016 r. o godz. 1:35 w miejscowości P., będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu 0,90 mg/1 i 0,92 mg/1, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki Peugeot 106 o nr rej. (…), a tym samym naruszył zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokami Sądu Rejonowego w K. o sygn. XI K (…) i XI K (…) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w K. o sygn.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 5 k.p.k, art. 521 § 1 k.p.k, art. 64 § 1 k.k, art. 39 pkt 7 k.k, art. 39 pkt 3 k.k, art. 42 § 3 k.k; IV KK 735/19 · Sąd Najwyższy: XI K (…) i XI K (…) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w K. o sygn. II K (…), przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia czynu stanowiącego występek z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;5.na podstawie art. 39 pkt 7 k.k. w zw. z art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. B. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;6.na podstawie art. 39 pkt 3 k.k. w zw. z art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. B.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving traffic violation non-roadworthy vehicle driving without authorization fitness to drive serious narcotics offense

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 5 k.p.k
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 521 § 1 k.p.k
kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej w trybie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., polegające na wyrażeniu błędnego poglądu, że sprawca przestępstwa stypizowanego w art.
art. 39 pkt 7 k.k
wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 39 pkt 7 k.k.
art. 39 pkt 3 k.k
środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;3.na podstawie art. 39 pkt 3 k.k.
art. 42 § 3 k.k
z art. 42 § 3 k.k., biorąc za podstawę środki karne wymierzone w pkt 3 i 6 wyroku, orzekł wobec oskarżonego S.
art. 85 § 1 k.k
środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;7.na podstawie art. 85 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k

Cited Case Law

AI generated
III KK 290/14
2 Sąd Rejonowy w I., wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 roku, uznał oskarżonego R.
III KK 472/16
Sygn. akt III KK 472/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie T.R. skazanego z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2017 r., kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt VIII Ka …/16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt III K …/15, p o s t a n o w i ł:
III KK 383/17
Sygn. akt III KK 383/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)Protokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej‎w sprawie Z. Z.‎skazanego z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 18 kwietnia 2018 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na niekorzyść, ‎od wyroku Sądu Rejonowego w M.‎z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej środków karnych (pkt II i III wyroku) i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.
III KK 228/18
Sygn. akt III KK 228/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)‎SSN Piotr MirekProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie A. K. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego we W. z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II K …/14 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu we W. do ponownego rozpoznania.
AI generated
II Ka 411/13
w dniu 17 października 2012 roku na trasie M.
IX Ka 931/13
K. został oskarżony o to, że 12 września 2012 roku na trasie między G.,a K., gm. S., woj. (...), będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 21 lutego 2012 roku, sygn. akt II K 92/12 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za to przestępstwo, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki A. (...) o nr rej.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 kk.
II K 453/21
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 453/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
II K 384/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 71/24
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 71/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 S. N. Czyn przypisany oskarżonemu: w dniu 2 stycznia 2024 r. około godz. 18:30 w miejscowości J., pow. K., woj. (...), kierował w ruchu lądowym po drodze publicznej samochodem osobowym marki A. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości ( I badanie – 1,04 mg/l, II badanie – 1,00 mg/l, III badanie – 0,96 mg/l, IV badanie – 1,00 mg/l, V badanie – 0,96 mg/l oraz VI badanie – 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie, sygn. akt II K 472/23 z dn. 29 sierpnia 2023 r. (data uprawomocnienia się wyroku 8 listopada 2023 r.) na dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 2 stycznia 2024r. około godz. 18.30 oskarżony S. N., będąc w stanie nietrzeźwości stwierdzonej na podstawie badań urządzeniami A. A./04, i AlcoSensor IV (I badanie – 1,04 mg/l, II badanie – 1,00 mg/l, III badanie – 0,96 mg/l, IV badanie – 1,00 mg/l, V badanie – 0,96 mg/l oraz VI badanie – 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził samochód m-ki A. o nr rej. (...) w ruchu lądowym w miejscowości J., pow. K., woj. (...). Wjechał do przydrożnego rowu, a samochód przewrócił się na prawy bok. Nietrzeźwy pasażer M. G. wyszedł z samochodu przez drzwi kierowcy. Na miejsce zdarzenia została wezwana policja. Powyższego czynu oskarżony S. N. dokonał będąc wcześniej skazanym za tożsamy czyn. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 29.08.2023r., sygn. akt. II K 472/23, S. N. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178 § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. polegającego na prowadzeniu w dniu 22.05.2023r. w miejscowości B. samochodu marki A. nr rej. (...) po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości wynoszącej I badanie 1,21 mg/l, II badanie 1,20 mg/l, III badanie 1,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu – którego to czynu dopuścił się będąc wcześniej skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie , sygn. akt II K 240/19 i II K 104/19 za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Został wówczas skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono wobec niego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zasądzono świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 zł na rzecz (...) i koszty sądowe. Oskarżony kierując w dniu 2 stycznia 2024r. samochodem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości nie zastosował się do orzeczonego w/w wyrokiem środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. wyjaśnienia oskarżonego S. N. k.28-29, 58 zeznania świadka M. G. k.58, 21-22 Zeznania świadka R. O. k.58, 13-14 Zeznania świadka P. T. k.59, 17-18 protokoły badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwami legalizacji urządzeń pomiarowych k.2, 6-7, 8-9 odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie sygn. akt II K 472/23 k.38 karta karna k.32-34 informacja o wpisach w ewidencji kierowców k.16 wydruk z bazy (...) k.39-42 Informacje o oskarżonym: urodzony (...), wykształcenie zawodowe – z zawodu ślusarz, bezrobotny, żonaty, ojciec 5 dzieci, karany również z art. 207 § 1 k.k. informacjao oskarżonym k.35 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -------------- ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------------------------------------------------------- ----------------------------- -------------- 2. OCENA DOWODÓW 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego S. N. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu zdarzenia do godz. 18.00 spożywał wódkę razem z kolegą M. G.. Następnie kierował samochodem przewożąc tego kolegę. Po drodze podjechał do sklepu, gdzie kupili wódkę i jadąc dalej wpadł w poślizg, zjeżdżając do przydrożnego rowu. Samochód przewrócił się na prawy bok. Przyznał, że słysząc o wezwaniu policji oddalił się z miejsca zdarzenia. Podał, że był w 2023r. skazany za podobny czyn. Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom. Są zgodne z ustaleniami Sądu. j.w. zeznania świadka M. G. Świadek podał, że pił alkohol razem z oskarżonym, który następnie kierował samochodem. Opisał, że kolega stracił panowanie nad pojazdem i wjechali do rowu. Zeznania te Sąd uznał za prawdziwe, zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. j.w. zeznania świadka R. O. Świadek zeznał, że będąc w pobliżu swojego domu usłyszał huk, pobiegł w tamtym kierunku i zobaczył samochód w przydrożnym rowie. Samochód był przewrócony na prawy bok. Oskarżony S. N. stał już obok samochodu, z którego wysiadał pasażer. Obaj mężczyźni byli nietrzeźwi, pasażer w ręku trzymał butelkę wódki. Świadek zeznał też, że jego sąsiad P. T., który też przyszedł na miejsce zdarzenia był bardzo zdenerwowany, ponieważ niedługo wcześniej tą droga przechodził jego syn. Oskarżony S. N. wiedząc o wezwaniu policji uciekł z miejsca zdarzenia. Zeznania te są konsekwentne, spójne i w ocenie Sądu wiarygodne. j.w. zeznania świadka P. T. Świadek podał, że gdy usłyszał odgłos kolizji w pobliżu swojej posesji pobiegł w tamtym kierunku. Zobaczył przewrócony w rowie samochód marki A.. Wysiadał z niego znany mu S. N.. Wyczuł od niego woń alkoholu. Z samochodu wysiadał też pasażer, również nietrzeźwy. Przyznał, że był zdenerwowany tym co zobaczył, gdyż chwilę wcześniej po tej drodze szedł jego małoletni syn i dwie małe dziewczynki, że mówił do oskarżonego, że mogło dojść do tragedii. Została wezwana policja, oskarżony zdołał uciec przed ich przyjazdem. Sąd w całości dał wiarę tym zeznaniom. Korespondują z pozostałymi wiarygodnymi dowodami. j.w. protokoły badania stanu trzeźwości i świadectwa legalizacji urządzeń pomiarowych Są to dokumenty, które w wiarygodny sposób potwierdzają stan nietrzeźwości oskarżonego. Urządzenia, którymi przebadano oskarżonego, posiadały świadectwa wzorcowania. j.w. odpis prawomocnego wyroku SR w Krośnie, II K 472/23 Dowód bezsporny. j.w. karta karna Dowód bezsporny. j.w. informacja o wpisach w ewidencji kierowców, wydruk z bazy (...) Dowód bezsporny. j.w. informacje o oskarzonym Dowód bezsporny. 0.1.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 0.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Pkt I. G. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn oskarżonego S. N. wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. Zgodnie z art. 178a § 1 k.k. kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Istota przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. polega na prowadzeniu, czyli kierowaniu pojazdem mechanicznym na drodze każdego rodzaju w stanie nietrzeźwości, tj. zagrażającym bezpieczeństwu w komunikacji. Przestępstwo to jest dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i podjęcia jazdy. Z kolei art. 178a § 4 k.k. stanowi, że jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jest to typ kwalifikowany przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. ze względu na uprzednie prawomocne skazanie za podobny czyn. Z art. 115 § 16 k.k. wynika, że stan nietrzeźwości w rozumieniu kodeksu zachodzi, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W świetle zebranych w niniejszej sprawie dowodów nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżony S. N. zrealizował ustawowe znamiona czynu z art. 178a § 1 k.k. oraz znamiona czynu z art. 178a § 4 k.k., gdyż był uprzednio karany za przestępstwo z art. 178a§ 4 k.k, i czynu dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wobec niego dożywotnio. Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Miał świadomość orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów, mimo to kierował samochodem po drodze publicznej i to w stanie wysokiej nietrzeźwości. 4. Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzy-gnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisa-nego czynu Przytoczyć okoliczności S. N. I I Uznając oskarżonego S. N. za winnego popełnienia czynu opisanego w akcie oskarżenia, a stanowiącego przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k., Sąd na mocy art. 178a § 4 k.k. skazał go na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. Oskarżony ponosi pełną winę za przedmiotowe przestępstwo, gdyż jest osobą dojrzałą, poczytalną, a tym samym zdolną do kierowania swoim postępowaniem. Doskonale zdawał sobie sprawę z konsekwencji prawnych swojego postępowania, tym bardziej, że wcześniej był już karany za podobny czyn. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego również jest wysoki, zwłaszcza przy uwzględnieniu bardzo wysokiego stanu nietrzeźwości oskarżonego (I badanie – 1,04 mg/l, II badanie – 1,00 mg/l, III badanie – 0,96 mg/l, IV badanie – 1,00 mg/l, V badanie – 0,96 mg/l oraz VI badanie – 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Prowadzenie samochodu w takim stanie po drodze publicznej powodowało realne zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu lądowego. Niedługo wcześniej tą drogą, którą jechał nietrzeźwy oskarżony szły dzieci. O wysokim stopniu społecznej szkodliwości czynu świadczy również fakt, że oskarżony popełnił ten czyn będąc uprzednio karanym ( i to kilkakrotnie) za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w okresie obwiązywania dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Ponieważ oskarżony po raz kolejny prowadził na drodze publicznej pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości i to nietrzeźwości bardzo wysokiej, jedyną racjonalną karą jaka mogła zostać orzeczona wobec niego to kara o charakterze izolacyjnym w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona wcześniej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie kara o niższym wymiarze okazała się zupełnie nieskuteczna, skoro oskarżony swoją postawą nadal wykazywał rażące lekceważenie dla porządku prawnego, w istotny sposób zagrażając bezpieczeństwu w komunikacji. Należy zauważyć, że zarzucany oskarżonemu czyn zagrożony jest karą do 5 lat pozbawienia wolności. Orzeczona kara jest więc karą wyważoną i adekwatną do poczynionych ustaleń. W ocenie Sądu zrealizuje ona cele zapobiegawcze i wychowawcze. Przede wszystkim w sposób jednoznaczny uświadomi oskarżonemu, że kierowanie przez niego samochodem w ruchu lądowym, gdy ma orzeczony dożywotni sądowy zakaz w tym przedmiocie spotka się z wymierną, dotkliwą karą. Orzeczona kara zapewni też możliwość przejścia oskarżonemu przez proces resocjalizacji. Wysokość kary powinna również czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a tym samym wpłynąć na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Należy zauważyć, że są to przestępstwa stosunkowo często popełniane, w związku z tym społeczeństwo musi mieć komunikat, że nie ma przyzwolenia na takie postępowanie. j.w. II I Na mocy art. 42 § 3 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego S. N. środek karny w postaci dożywotniego zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym. Z art. 42 § 3 k.k. wynika, że sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio m.in. w razie popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k., chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W niniejszej sprawie Sąd był zobligowany do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Oskarżony kolejny raz pokazał, że nie może mieć prawa do kierowania pojazdami mechanicznymi, gdyż całkowicie lekceważy przepisy prawa, w tym najważniejsze dobra prawne tj. zdrowie i życie.W przypadku oskarżonego nie zachodzi żaden wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, który mógłby prowadzić do orzeczenia zakazu na krótszy czas. Celem powyższego środka karnego jest eliminacja oskarżonego z uczestnictwa w ruchu drogowym w przyszłości, nawet po odbyciu kary, tak aby zapewnić ochronę i bezpieczeństwo innym uczestnikom ruchu drogowego. j.w. III I Na mocy art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego S. N. świadczenie pieniężne w kwocie 12 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Przepis art. 43a § 2 k.k. stanowi podstawę obligatoryjnego orzeczenia świadczenia pieniężnego w razie skazania za niektóre przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Przy wskazanym przestępstwie z art. 178a § 4 k.k. minimalna kwota jaką Sąd mógł zasądzić to 10 000 zł a maksymalna kwota to 60 000 zł. W ocenie Sądu mając na uwadze możliwości finansowe oskarżonego i okoliczności sprawy kwota 12 000 zł będzie dla niego wystarczającą dolegliwością. W/w środek karny zmierza nie tylko do wzmocnienia represji karnej związanej z karą, lecz również do uświadomienia oskarżonemu skutków mogących powstać w wyniku kierowania pojazdem mechanicznym po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości. 5. 1Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku. Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --------------- ------- --------- -------------------------------------------------------------------------------- 7. Koszty procesu. Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Na mocy art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dn. 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zwolnił oskarżonego S. N. od ponoszenia kosztów sądowych i opłat, obciążając nimi Skarb Państwa. Oskarżony nie pracuje, nie ma dochodów ani znacznego majatku w związku z tym Sąd nie obciążył go kosztami postępowania. 8. Podpis SSR Sylwia Ziuziańska Z) odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obrońcy osk.- adw. T. O.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 735/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)‎SSN Jarosław MatrasProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie S. B. oskarżonego z art. 178a § 4 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 26 maja 2020 r. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt IV Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt II K (…) uchyla wyrok Sądu Okręgowego w K. w zaskarżonej części, tj. pkt I i w tym zakresie przekazuje temu Sądowi sprawę S. B. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2018 r. o sygn. IIK (…).1. uznał oskarżonego S. B. za winnego tego, że w dniu 2 marca 2016 r. o godz. 1:35 w miejscowości P., będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu 0,90 mg/1 i 0,92 mg/1, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki Peugeot 106 o nr rej. (…), a tym samym naruszył zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokami Sądu Rejonowego w K. o sygn. XI K (…) i XI K (…) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w K. o sygn.

II K (…), przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia czynu stanowiącego występek z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 39 pkt 7 k.k. w zw. z art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. B. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;3.na podstawie art. 39 pkt 3 k.k. w zw. z art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. B.

środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;a nadto:4.oskarżonego S. B. uznał za winnego tego, że w dniu 2 marca 2016 r. o godz. 10:05 w miejscowości Z., będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu 0,90 mg/1 i 0,92 mg/1, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki Peugeot 106 o nr rej. (…), a tym samym naruszył zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokami Sądu Rejonowego w K. o sygn.

XI K (…) i XI K (…) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w K. o sygn. II K (…), przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia czynu stanowiącego występek z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;5.na podstawie art. 39 pkt 7 k.k. w zw. z art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. B. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;6.na podstawie art. 39 pkt 3 k.k. w zw. z art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. B.

środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;7.na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. biorąc za podstawę kary pozbawienia wolności z osobna wymierzone w pkt 1 i 4 wyroku orzekł wobec oskarżonego S. B. karę łączną roku pozbawienia wolności;8.na podstawie art. 90 § 2 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. w zw. z art. 42 § 3 k.k., biorąc za podstawę środki karne wymierzone w pkt 3 i 6 wyroku, orzekł wobec oskarżonego S. B. łączny środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę S. B., który zarzucił obrazę art. 7 k.p.k., przez błędną ocenę niektórych dowodów w sposób niewszechstronny, częściowo w sposób dowolny, z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania i w oderwaniu od wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że kierującym pojazdem Peugeot 106 w dniu 2 marca 2016 r., był oskarżony S. B., Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 7 stycznia 2019 r. o sygn.

IV Ka (…), zmienił wyrok Sądu I instancji w jego punkcie I i IV w ten sposób, że wyeliminował z opisu przypisanych Sebastianowi Bilskiemu przestępstw zdania „orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w K. sygnatura akt XI K (…) i sygnatura akt XI K (…) oraz orzeczonym wyrokiem Sądu Rejonowego w K. sygnatura akt II K (…) przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne”, a z podstawy prawnej skazań wyeliminował przepis art. 64 § 1 k.k.; natomiast w pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok został utrzymany w mocy.

Obecnie, wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w zakresie rozstrzygnięcia przyjętego w pkt I, zaskarżył Prokurator Generalny, wnosząc kasację na niekorzyść oskarżonego S. B.. Autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia zarzucił orzeczeniu sądu odwoławczego rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., polegające na wyrażeniu błędnego poglądu, że sprawca przestępstwa stypizowanego w art. 178a § 4 k.k. nie podlega obostrzonej odpowiedzialności na podstawie art. 64 § 1 k.k. mimo występowania materialnych warunków do zastosowania tego przepisu, co skutkowało zmianą wyroku Sądu I instancji poprzez wyeliminowanie z podstawy skazania oskarżonego S. B. art. 64 § 1 k.k. mimo, iż w świetle danych o odbyciu kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami przywołanymi na okoliczność kwalifikacji z art. 64 § 1 k.k. w opisach zarzuconych S. B. występków z art. 178a § 4 k.k., nie ulega wątpliwości, że czynów tych oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne.

W konkluzji, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja wniesiona w tej sprawie przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść S. B. okazała się oczywiście zasadna, co przemawiało za rozpoznaniem jej i uwzględnieniem na posiedzeniu bez udziału stron procesowych (art. 535 § 5 k.p.k.). Należało zgodzić się z poglądem skarżącego co do tego, że Sąd Okręgowy w K., który dokonał kwestionowanej obecnie modyfikacji ustaleń zawartych w wyroku Sądu I instancji, w rzeczywistości nie przedstawił żadnych argumentów, które miałyby uzasadniać wprowadzoną przez niego zmianę.

Wyrażono jedynie przekonanie, że błędem było przypisanie w/w oskarżonemu podwójnej recydywy – „raz z art. 178a § 4 k.k., a drugi raz z art. 64 § 1 k.k.”. Jednak zamiast zaprezentować racje, jakie miałyby prowadzić do wniosku o normatywnym wykluczeniu możliwości popełnienia przestępstw zakwalifikowanych z art. 178a § 4 k.k. w warunkach przewidzianych w art. 64 § 1 k.k., Sąd Okręgowy zacytował niemal w całości postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2015 r., III KK 290/14, które zresztą dotyczyło w swej podstawowej warstwie zupełnie innego aspektu związanego z granicami dopuszczalnych zmian w ustaleniach faktycznych przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Nie wynika jednak z treści tego orzeczenia brak możliwości przypisania sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. działania w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. Skarżący trafnie przywołuje stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 22/11 stwierdzające, że przepis art. 178a § 4 k.k. w swej początkowej części określa instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary, polegającą na specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych. Zauważyć jednak trzeba, że ta specyficzna powrotność do przestępstwa nie jest uzależniona od spełnienia przesłanki odbycia kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne w określonym wymiarze i przedziale czasu dzielącym od popełnienia kolejnego czynu.

Zaostrzoną odpowiedzialność karną na podstawie art. 178a § 4 k.k. ponosi bowiem sprawca czynu określonego w art. 178a § 1 k.k., który był wcześnie prawomocnie skazany na jakąkolwiek karę za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo z art. 173 k.k., art. 174 k.k., art. 177 k.k. lub 355 k.k. popełnione w tych warunkach albo też dopuścił się czynu określonego w art. 178a § 1 k.k. w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.

Jak z tego wynika, odpowiedzialności na podstawie art. 178a § 4 k.k. podlega także sprawca, który ani nie odbywał wcześniej kary pozbawienia wolności ani nawet nie był skazany na taką karę. Do przypisania przestępstwa z art. 174a § 4 k.k. nie jest zatem konieczne spełnienie żadnego z dwóch istotnych elementów normatywnych decydujących o działaniu w warunkach recydywy określonych w art. 64 § 1 k.k. Wyraźnie widoczna staje się więc różnica między powrotem do przestępstwa określonego typu, opisanym w normie art. 174a § 4 k.k. i recydywą specjalną, której warunki znajdują wyraz w art. 64 § 1 k.k. Przy założeniu, że sprawcy czynów o znamionach opisanych w przepisie art. 178a § 4 k.k. odpowiadają na zasadach ogólnych (a nie ma przecież ustawowych podstaw do wyłączenia wobec nich uregulowań części ogólnej Kodeksu karnego), wypełnienie dodatkowych szczególnych przesłanek przewidzianych w art. 64 § 1 k.k., powinno prowadzić do przypisania im działania w warunkach określających recydywę specjalną podstawową, ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami.

Skarżący przywołał cały szereg orzeczeń Sądu Najwyższego, w których nie zakwestionowano możliwości zakwalifikowania przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. (por. postanowienie z dnia 28 marca 2017.r, III KK 472/16, wyrok z dnia 18 kwietnia 2018.r, III KK 383/17, wyrok z dnia 14 czerwca 2018 r., III KK 228/18). Zatem, popełnienie przez S. B. czynów przypisanych mu tym postępowaniu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, uzasadniało zarówno uwzględnienie tej okoliczności w opisie, jak i w podstawie prawnej rozstrzygnięcia.

Odmienny pogląd Sądu Okręgowego w K. wyrażony w niniejszej sprawie, którego efektem było wyeliminowanie z opisu obu czynów przypisanych osk. S. B. okoliczności determinujących przyjęcie recydywy specjalnej podstawowej oraz przepisu art. 64 § 1 k.k. z podstawy prawnej skazania, został skutecznie zakwestionowany w kasacji Prokuratora Generalnego, co przemawiało za podzieleniem podniesionego w niej zarzutu ocenionego jako oczywiście zasadny i rozpoznaniem tej kasacji na posiedzeniu przewidzianym w art. 535 § 5 k.p.k. Jednocześnie, uwzględnienie wniosku sformułowanego przez skarżącego o uchylenie zaskarżonego wyroku w części modyfikującej orzeczenie Sądu I instancji, tj. co do pkt I i IV, uzasadniało wydanie orzeczenia kasatoryjnego w odniesieniu do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I wyroku sądu odwoławczego (modyfikującego opis czynów i podstawę skazania) i przekazanie – w tym zakresie – sprawy S. B.

Sądowi Okręgowemu w K., który przy jej ponownym rozpoznaniu weźmie pod uwagę powyższe zapatrywania – stosownie do dyspozycji art. 442 § 3 k.p.k.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.