IV KK 689/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 689/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2020r. sprawy M. N. skazanego za czyn z art. 278§1 k.k. i art. 263§2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 marca 2019r., sygn. akt VI Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 27 września 2018r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z obrazą przepisów prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie kasacja skierowana jest przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez Sąd I instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.Taka próba uczynienia z Sądu Najwyższego sądu III instancji jest z oczywistych względów niedopuszczalna i nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w obowiązujących przepisach procesowych.Zważywszy na to, że skazanemu w niniejszej sprawie wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, wobec treści art. 523§2 i §4 pkt 1 k.p.k., skarżący mógł podnieść w kasacji jedynie zarzut wystąpienia uchybień z art. 439 k.p.k.

Taka próba została w niniejszej sprawie podjęta, choć trudno nie dostrzec, że uczyniono to tylko dla zachowania poprawności formalnej skargi. Jak wynika bowiem z jej uzasadnienia, nie znajduje w nim rozwinięcia zarzut wyjścia poza granice aktu oskarżenia – art. 439§1 pkt 9 k.p.k. Obrona wskazuje tu na wady przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz braki uzasadnienia wyroku Sądu Odwoławczego. W tej sytuacji, Sąd Najwyższy ograniczony wskazanymi wyżej przepisami procesowymi, w sposób oczywisty nie może przedstawić swojego stanowiska w zakresie ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie, czy prowadzić własnej oceny dowodów, czego zdaje się oczekiwać skarżący.Pozostaje zatem jedynie stwierdzić, że Sąd Rejonowy nie mógł wyjść poza granice skargi, skoro uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconych mu w akcie oskarżenia czynów i nie dokonywał w tym zakresie żadnych zmian ich opisów.

Sąd Odwoławczy dokonał co prawda takiej zmiany, ale tylko poprzez uściślenie daty popełnienia jednego z zarzuconych czynów i skorygował ilość sztuk amunicji podlegających przepadkowi w trybie art. 44§1 k.k. Żadna z tych zmian bezsprzecznie nie stanowi wyjścia poza granice skargi uprawnionego oskarżyciela. Podsumowując, autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakichkolwiek uchybień o charakterze bezwzględnej przesłanki odwoławczej, nie dostrzegł ich też Sąd Najwyższy z urzędu.Powyższe skutkowało uznaniem kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.