IV KK 65/26 · Sąd Najwyższy

IV KK 65/26 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie H. O. skazanego z art. 183 § 1 k.k. i art. 225 § 1 k.k. oraz G. O. skazanej z art. 183 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2026 r., wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 maja 2025 r. w sprawie VI Ka 794/24, Sąd Okręgowy w Gliwicach utrzymał w mocy, zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonych, wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30 kwietnia 2024 r., IX K 1321/20, orzekający m.in. wobec G. O. karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś wobec H. O. karę łączną roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności.Kasację na korzyść skazanych wniósł obrońca, który zaskarżając wyrok w całości zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 91 ust. 1 i 3 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ust 1 EKPCz w zw. z art. 47 KPP w zw. z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w zw. z art. 2 TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy 2016/343, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, jednocześnie skutkujące wydaniem zaskarżonego wyroku w realiach bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a nadto rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 183 § 1 k.k. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie G.

O. i H. O. od popełnienia czynu z art. 183 § 1 k.k. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Skarżący wniósł nadto o wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, jako odstępstwa od zasady jej wykonania z chwilą uprawomocnienia, odnosi jej ograniczone stosowanie do m.in. nieodwracalnie niekorzystnych dla skazanego skutków, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane.

Aktualność zachowuje stanowisko Sądu Najwyższego, że zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22). Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku.

Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, która ze względu na charakter i wagę uchybień nie powinna być wykonywana.Mimo wagi podniesionych zarzutów, a w szczególności tego, który związany jest obsadą sądu, ich zasadność nie jest na tyle oczywista, by przełamać zasadę nakazującą wykonanie orzeczenia po jego uprawomocnieniu.Przeprowadzona ocena zarzutów kasacyjnych ma charakter wstępny, związany z kwestią wstrzymania wykonania orzeczenia i nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną argumentacji przedstawionej w kasacji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.][r.g.] ‎