Legislator Case Law & Legislation
IV KK 64/21 AI generated

IV KK 64/21 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 64/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt IV KK 64/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Antoni Bojańczyk‎SSN Igor ZgolińskiProtokolant Katarzyna Gajewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej, Józefa Gemry‎w sprawie M. Z.‎z wniosku Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 12 października 2021 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

Legislator headnote

AI generated

art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 324 § 1 k.p.k, art. 93 k.k, art. 94 § 1 k.k, art. 278 § 2 k.k, art. 288 § 1 k.k; IV KK 64/21 · Sąd Najwyższy: Nr 51, poz. 279) i art. 2 Protokołu Dodatkowego do tej Konwencji sporządzonego w dniu 18 grudnia 1997 roku (Dz.U. z 2000 r. Nr 43, poz. 490) oraz art. 610 § 2 k.p.k., art. 611 § 3 k.p.k. i art. 611e k.p.k. – wystąpił do Sądu Okręgowego w K. o wydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Federalnej Niemiec środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, orzeczonego wobec obywatela polskiego i niemieckiego M. Z. postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 marca 2014 roku, sygn. akt VIII K (…) (k. 4 akt o sygn.

Keywords

AI generated
removal foreign resident dual nationality European legal status prohibition of expulsion of nationals residence permits

Cited Legislation

AI generated
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
akt VIII K (...), na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 324 § 1 k.p.k
oraz art. 324 § 1 k.p.k., art.
art. 93 k.k
324 § 1 k.p.k., art. 93 k.k.
art. 94 § 1 k.k
i art. 94 § 1 k.k., umorzył wobec M.
art. 278 § 2 k.k
postępowanie o czyny z art. 278 § 2 k.k.
art. 288 § 1 k.k
(22 czyny), z art. 288 § 1 k.k.
art. 191 § 1 k.k
(2 czyny) oraz z art. 191 § 1 k.k.
art. 610 § 2 k.p.k
oraz art. 610 § 2 k.p.k., art.
AI generated
VI Ka 661/24
Sygn. akt VI Ka 661/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Sędzia Tomasz Skowron Sędzia Daniel Strzelecki Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka po rozpoznaniu w dniach 14 listopada 2024r. i 6 grudnia 2024 roku sprawy M. S. ur. (...) w L. s. J., M. z domu T. oskarżonego z art. 288 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt II K 92/23 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 661/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt II K 92/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. M. S. - złożenie wniosku do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w dniu 28.11.2023 r. przez Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o wydanie ENA wobec M. S. celem jego zatrzymania i wydania do Polski dla przeprowadzenia postępowania wykonawczego w zakresie wykonania prawomocnych kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach sygn. akt II K 1100/22, II K 1330/22, II K 1261/22, II K 1425/22, II K 1765/22; - wydanie w w/w zakresie ENA przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 3.01.2024 r. w sprawie III Kop 104/23; - uznanie przez stronę niemiecką ekstradycji za dopuszczalną w zakresie spraw II K 1513/22, II K 1261/22 i II K 1765/22 i wydanie M. S. do Polski 4.09.2024 r. Akta III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dokumenty z akt niniejszej sprawy k.1, k.137, k.250 – 263 akt III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze; k.85 – 103 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Akta III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dokumenty k. 85 – 103 Akta sądowe nie budzą wątpliwości co do wiarygodności podobnie jak dokumenty z tych akt. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut naruszenie przepisów prawa procesowego ( postępowania karnego ) mające wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. art. 415 k.p.k. poprzez orzeczenie od oskarżonego M. S. w punkcie II i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku środków kompensacyjnych w postaci obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonych N. K. i M. B. w sytuacji w której o środkach tych orzeczono już w innym postępowaniu dotyczącym tego samego czynu i innego jego współsprawcy – S. M. zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym z dnia 30 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 2020/22 ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wobec okoliczności zaistniałych w niniejszej sprawie, które skutkowały koniecznością wydania wyroku kasatoryjnego, odnoszenie się do zarzutu zawartego w apelacji prokuratora było przedwczesne ( art. 436 k.p.k. ). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy procedując w niniejszej sprawie naruszył prawo do obrony oskarżonego ( art. 6 k.p.k. ), co powoduje, że zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. W Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze zalegało 6 spraw w których prawomocnie orzeczone wobec M. S. kary pozbawienia wolności nie były wykonywane wobec wyjazdu oskarżonego za granicę, skład orzekający w niniejszej sprawie co najmniej od zainicjowania wydania wobec oskarżonego ENA tj. od 28.11.2023 r. wiedział, że oskarżony nie przebywa w miejscu zamieszkania w Polsce lecz jest za granicą, przy czym domniemane miejsce jego pobytu było znane z informacji przekazanej przez policję, miał on zostać zatrzymany w N. w związku z kradzieżą pojazdu i przebywać w klinice w miejscowości W. ( k. 1 akt III Kop 104/23 ). Pomimo tego Sąd Rejonowy zawiadomił oskarżonego o terminie rozprawy w dniu 25.06.2024 r. jedynie na znane mu dwa adresy w Polsce, nie przeprowadził postępowania dowodowego bezpośrednio na rozprawie ograniczając się do odczytania wyjaśnień oskarżonego, wyjaśnień współoskarżonych których sprawy były lub są prowadzone w odrębnych postępowaniach i zeznań świadków oraz wydał wyrok. Oskarżony nie miał w sprawie obrońcy, sprawa procedowana była na rozprawie wyłącznie w obecności stron przeciwnych do oskarżonego tj. prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego ( k. 46 ). Sąd Okręgowy dostrzega, że oskarżony nieprzebywając w kraju nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 138 k.p.k., niemniej w zaistniałej sytuacji znając prawdopodobne miejsce jego pobytu za granicą Sąd Rejonowy przynajmniej powinien podjąć próbę zawiadomienia go o rozprawie na ten adres. Wniosek o wydanie ENA wobec oskarżonego nie dotyczył niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 607e § 1 k.p.k. osoby przekazanej w wyniku wykonania ENA nie można ścigać za przestępstwa inne niż te które stanowiły podstawę przekazania. Wyłączenie tej zasady następuje m.in. wtedy gdy osoba ścigana po jej przekazaniu złoży przed Sądem oświadczenie o zrzeczeniu się tego prawa w odniesieniu do konkretnego czynu popełnionego przed przekazaniem ( art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k.). Oskarżony M. S. zapytany przez Sąd Okręgowy na rozprawie odwoławczej nie zrzekł się tego prawa, określanego jako tzw. zasada specjalności ( k. 112 odwrót ). W tym stanie rzeczy zdaniem Sądu Okręgowego zaskarżony wyrok należało uchylić na podstawie art. 440 k.p.k. i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, tym bardziej że zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. należy powtórzyć przewód sądowy w całości, w sytuacji gdy de facto naruszona została zasada bezpośredniości, bowiem postępowanie dowodowe bezpośrednio na rozprawie nie zostało przeprowadzone. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięć zawartych w pkt II i III części dyspozytywnej i orzeczenie w ich miejsce w oparciu o treść art. 57a § 2 k.k. nawiązek na rzecz N. K. i M. B. w kwocie po 5.000 zł. i utrzymanie go w mocy w pozostałym zakresie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek okazał się niezasadny wobec konieczności wydania wyroku kasatoryjnego przez sąd odwoławczy z powodów wskazanych powyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S. należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy wyznaczy oskarżonemu obrońcę z urzędu, o ile oskarżony złoży w tym zakresie uargumentowany wniosek. Następnie Sąd ten rozważy wystąpienie następczo do strony niemieckiej o zgodę na wydanie oskarżonego także w niniejszej sprawie, ewentualnie rozważy inne możliwości prowadzenia i zakończenia postępowania. Gdy ustanie przeszkoda do prowadzenia postępowania Sąd przed wyrokowaniem przeprowadzi w całości przewód sądowy i prawidłowo oceni materiał dowodowy, także pod kontem zarzutu stawianego w apelacji prokuratora. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do środków kompensacyjnych. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
VIII Kop 158/11
W dniu 13 lipca 2011 roku do tutejszego Sądu wpłynął wniosek Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie w przedmiocie odmowy przekazania M.
I KZP 8/20
Przedstawione Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne wyłoniło się w następującej sytuacji procesowej.W dniu 15 grudnia 2000 r.
I Ns 184/20
Wnioskodawca W. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego o stwierdzenie nabycia spadku po B. P. zmarłej 28 czerwca 2019 roku w miejscowości H. na terenie Niemiec, wskazując, że spadkodawczyni była zameldowana na pobyt stały w miejscowości D. 23A, gm. P.. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że nie był powiadomiony o sprawie spadkowej prowadzonej w sądzie niemieckim, a w skład masy spadkowej wchodzą dwie nieruchomości położone w Polsce: w D. i M..

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 64/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Antoni Bojańczyk‎SSN Igor ZgolińskiProtokolant Katarzyna Gajewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej, Józefa Gemry‎w sprawie M. Z.‎z wniosku Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 12 października 2021 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

‎z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt XVI Kop (…), 1. uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania, 2. wydatkami za postępowanie kasacyjne obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIESąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt VIII K (...), na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz art. 324 § 1 k.p.k., art. 93 k.k. i art. 94 § 1 k.k., umorzył wobec M. Z. postępowanie o czyny z art. 278 § 2 k.k. (22 czyny), z art. 288 § 1 k.k. (2 czyny) oraz z art. 191 § 1 k.k. (1 czyn) – z uwagi na jego niepoczytalność i zastosował wobec niego środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym (k.398-405, t.

II akt o sygn. VIII K (…)). Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 30 kwietnia 2014 r. (k. 454, t. III akt o sygn. VIII K (…)). Po uzyskaniu opinii Komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających przy Ministrze Zdrowia (k.460-466, t. III akt o sygn. VIII K (…)), postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. skierowano M. Z. do osadzenia w SPZOZ Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w R. (k.469, t. III akt jw.). Postanowienie to nie zostało wykonane, albowiem M. Z. opuścił Polskę i udał się do Niemiec. W związku z powyższym Sąd Okręgowy w K., w sprawie o sygn.

XXI Kop (…), wydał wobec M. Z. Europejski Nakaz Aresztowania w celu wykonania orzeczonego środka zabezpieczającego (k.521-532, t. III akt jw.). Do przekazania M. Z. z Niemiec do Polski, jednakże nie doszło, albowiem Prokuratura Generalna we Frankfurcie nad Menem w dniu 16 maja 2017 r. nie wyraziła zgody na przekazanie ściganego z Niemiec do Polski, z uwagi na to, że ww. posiadał również obywatelstwo niemieckie oraz nie wyraził zgody na przekazanie (k. 54 akt o sygn. XXI Kop (…)). Jednocześnie strona niemiecka zasugerowała rozważenie złożenia wniosku o przejęcie wykonania środka zabezpieczającego w Niemczech, zgodnie z przewidzianymi procedurami.

W dniu 21 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w K. uchylił postanowienie w przedmiocie wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania (dane wynikające z treści wniosku z dnia 15 października 2019 r. i pisma z dnia 7 listopada 2019 r., skierowanych przez Sąd Rejonowy w B. do Ministerstwa Sprawiedliwości [k.22-23 akt o sygn. XVI Kop (…)]; kserokopia korespondencji z Prokuratury Generalnej we Frankfurcie nad Menem wraz z tłumaczeniem [k. 34-37 akt jw.]).Pismem z dnia 6 grudnia 2019 r. Minister Sprawiedliwości – powołując się na Konwencję o przekazywaniu osób skazanych, sporządzonej w Strasburgu w dniu 21 marca 1983 r. (Dz.U. z 1995 r.

Nr 51, poz. 279) i art. 2 Protokołu Dodatkowego do tej Konwencji sporządzonego w dniu 18 grudnia 1997 roku (Dz.U. z 2000 r. Nr 43, poz. 490) oraz art. 610 § 2 k.p.k., art. 611 § 3 k.p.k. i art. 611e k.p.k. – wystąpił do Sądu Okręgowego w K. o wydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Federalnej Niemiec środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, orzeczonego wobec obywatela polskiego i niemieckiego M. Z. postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 marca 2014 roku, sygn. akt VIII K (…) (k. 4 akt o sygn.

XVI Kop (…)).Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt XVI Kop (…), na podstawie art. 610 k.p.k. stwierdził niedopuszczalność przekazania do wykonania za granicą postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt VIII K (…), wydanego wobec M. Z. (k. 39). Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 13 lutego 2020 r. W części motywacyjnej orzeczenia sąd ten wskazał, że instrument, o którym mowa w art. 610 § 1 k.p.k. może być uruchomiony wyłącznie wówczas, gdy dotyczy „cudzoziemca”.

M. Z. posiada natomiast obecnie obywatelstwo zarówno niemieckie, jak i polskie. Nie jest zatem cudzoziemcem w rozumieniu art. 610 § 1 k.p.k., bowiem aby uzyskać ten status musiałby zrzec się obywatelstwa polskiego (k. 39 akt o sygn. XVI Kop (…)).Kasację od wymienionego postanowienia wniósł Prokurator Generalny (data wpływu: 8 lutego 2021 r.), zaskarżając to orzeczenie na niekorzyść M. Z.. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa, tj. art. 610 § 1 k.p.k. i art. 611e k.p.k. w zw. z art. 2 ust. 1 Protokołu Dodatkowego do Konwencji o przekazywaniu osób skazanych, sporządzonego w dniu 18 grudnia 1997 roku (Dz.

U. z 2000 r., Nr 43, poz. 490), poprzez błędne uznanie, że posiadanie przez M. Z. podwójnego obywatelstwa polskiego i niemieckiego, uniemożliwia przekazanie do wykonania na terenie Niemiec prawomocnie orzeczonego wobec niego środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym i na podstawie art. 610 § 1 k.p.k. orzeczeniu o prawnej niedopuszczalności przekazania, z pominięciem odmiennych w tej kwestii i mogących mieć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie uregulowań wynikających z Kodeksu postępowania karnego i umowy międzynarodowej.

Zarzucając powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego, co do istoty, zasługuje na uwzględnienie.Sąd Okręgowy przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy nie rozważył wszystkich przepisów właściwych dla oceny zasadności wniosku Ministra Sprawiedliwości, dokonując tym samym błędnego przyjęcia przesłanek dopuszczalności wymienionego wyżej przekazania, co w konsekwencji skutkowało mylnym uznaniem, że już sam fakt posiadania przez skazanego podwójnego obywatelstwa wyklucza możliwość przekazania do wykonania na terenie Republiki Federalnej Niemiec prawomocnego postanowienia o zastosowaniu wobec M.

Z. środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Rację należy przyznać skarżącemu, że Sąd Okręgowy rozpoznając wniosek błędnie uznał, iż okoliczność posiadania przez M. Z. obywatelstwa polskiego i niemieckiego uniemożliwia przekazanie do wykonania na terenie Republiki Federalnej Niemiec prawomocnego postanowienia o zastosowaniu wobec wyżej wymienionego środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Sąd Okręgowy stwierdzając niedopuszczalność rzeczonego przekazania w swoich rozważaniach ograniczył się wyłącznie do analizy przepisu art. 610 § 1 k.p.k., który – ujmując to skrótowo – reguluje tryb postępowania w przypadku przekazania do wykonania za granicą orzeczenia zapadłego w Polsce wobec cudzoziemca.

Trafnie podniósł skarżący, iż rozpoznając wniosek, Sąd Okręgowy pominął treść art. 611e k.p.k., zgodnie z którym, jeśli skazany prawomocnym wyrokiem albo wobec którego prawomocnie orzeczono środek, opuści terytorium państwa skazania, udając się na terytorium państwa, którego jest obywatelem, zanim odbędzie orzeczoną karę albo zanim zostanie wykonany orzeczony wobec niego środek, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio, lecz przepisów art. 611b § 1 pkt 3 oraz § 2 pkt 2 k.p.k., które odnoszą się do negatywnej przesłanki dopuszczalności przejęcia lub przekazania w postaci braku zgody skazanego (osoby, wobec której orzeczono środek polegający na pozbawieniu wolności) – nie stosuje się.

Nie ulega przy tym wątpliwości, że również art. 611e k.p.k. znajduje zastosowanie w odniesieniu do środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, albowiem słusznie przyjmuje się w doktrynie, że zakres przedmiotowy tej regulacji dotyczy zarówno kary pozbawienia wolności, jak również innego środka polegającego na pozbawieniu wolności (tak S. Steinborn [w:] Komentarz aktualizowany do art. 425-673 Kodeksu postępowania karnego, red. L. K. Paprzycki, LEX/el. 2015, art. 611e). Jednakże w niniejszej sprawie okoliczności powyższe mają drugorzędne znaczenie, albowiem Sąd Okręgowy nie dostrzegł najistotniejszej dla rozstrzygnięcia kwestii, a mianowicie, iż przekazanie orzeczenia do wykonania ma nastąpić pomiędzy dwoma krajami Unii Europejskiej, które są związane Decyzją ramową Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.

U. UE. L. z 2008 r. Nr 327, str. 27 z późn. zm.). Postanowienia w/w Decyzji ramowej zostały implementowane do krajowego porządku prawnego oraz zostały zawarte w Rozdziale 66f Kodeksu postępowania karnego i na ich podstawie Sąd Okręgowy winien badać kwestię dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania. Natomiast w świetle m.in. art 611t § 1 i § 5 pkt 1 pkt 3 k.p.k. w razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca kary pozbawienia wolności (lub środka skutkującego pozbawieniem wolności) podlegającej wykonaniu, sąd okręgowy, może wystąpić o wykonanie orzeczenia bezpośrednio do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej nawet bez zgody skazanego (internowanego).

W związku z tym, iż powołane wyżej przepisy były poza uwagą i rozważaniami Sądu Okręgowego, należało uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać temu sądowi do ponownego rozpoznania.Orzeczenie o wydatkach związanych z kasacją Prokuratora Generalnego oparto na podstawie art. 638 k.p.k.W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.