IV KK 62/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 62/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2020 r., w sprawie K. C. skazanego z art. 212 § 2 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 lipca 2019 r., sygn. akt IV.1. Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…), K. C. został skazany za przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. na karę 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda. Orzeczono wobec niego również podanie wyroku do publicznej wiadomości oraz nawiązkę na cel społeczny. Obciążono go też kosztami procesu.Sąd Okręgowy w K. po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji obrońcy oskarżonego i zażalenia pełnomocnika oskarżycieli prywatnych, wyrokiem z dnia 26 lipca 2019 r., sygn. akt IV.1.Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o kosztach, a w pozostałym zakresie utrzymał go w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego, formułując w niej zarzuty:1.rażącego naruszenia prawa, a to art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., 2.dokonania błędnej oceny dowodów,3.rażącego naruszenia prawa materialnego.W odpowiedzi na kasację pełnomocnik oskarżycieli prywatnych wniósł o odmowę jej przyjęcia, jako niedopuszczalnej.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Kasacja wywiedziona na korzyść skazanego jest niedopuszczalna i jako taka podlegała pozostawieniu bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)W niniejszej sprawie K. C. został prawomocnie skazany na karę grzywny. Oczywistym więc jest, że nie zaistniały warunki umożliwiające wniesienie na jego korzyść kasacji przez stronę z powodu innych uchybień niż wymienione w art. 439 k.p.k. W kasacji wniesionej przez obrońcę - co wynika wprost z treści postawionych w niej zarzutów, jak i jej części motywacyjnej - nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.

W świetle jednoznacznej dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. wniesiona kasacja jest niedopuszczalna, co zgodnie z powołanymi na wstępie przepisami skutkowało pozostawieniem jej bez rozpoznania.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego - art. 637a k.p.k. w zw. z art.637 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 i 3 k.p.k. - kosztami postępowania kasacyjnego.