IV KK 563/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPOSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie M. K., M. L. i D. K. oskarżonych z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu wniosku pełnomocnika oskarżycielki prywatnej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt V Ka 543/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt III K 1303/18 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić.
Legislator headnote
AI generatedart. 212 § 1 k.k, art. 532 § 1 k.p.k, art. 632 pkt 1 k.p.k, art. 9 k.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k; IV KK 563/23 · Sąd Najwyższy: K., M. L. i D. K. oskarżonych z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu wniosku pełnomocnika oskarżycielki prywatnej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt V Ka 543/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt III K 1303/18 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie M. K., M. L. i D. K. oskarżonych z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu wniosku pełnomocnika oskarżycielki prywatnej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt V Ka 543/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt III K 1303/18 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIEWskazanym wyżej wyrokiem Sądu Rejonowego, M. K., M. L. i D. K. zostali uniewinnieni od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. Na mocy art. 632 pkt 1 k.p.k., Sąd ten zasądził nadto od oskarżycielki prywatnej K. W.:1. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 zł tytułem wydatków, przy czym uznał, iż kwota ta została już uiszczona w ramach zryczałtowanej równowartości wydatków2.na rzecz wymienionych oskarżonych kwoty po 2856 zł z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy. Sąd Okręgowy w Sosnowcu wskazanym wyrokiem utrzymał w mocy orzeczenie Sądu I instancji, kosztami postępowania odwoławczego obciążając Skarb Państwa.
Od tego orzeczenia kasację wniósł pełnomocnik oskarżycielki prywatnej, który jednocześnie sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w zakresie kosztów postępowania, z uwagi na bardzo trudną sytuację życiową oskarżycielki prywatnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek nie jest zasadny.W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Wskazane uregulowanie dotyczyć może wtrzymania każdego podlegającego wykonaniu rozstrzygnięcia zawartego w orzeczeniu, w tym dotyczącego kary, ale także środków karnych, oraz kosztów.
Należy także podkreślić, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wyrok sądu odwoławczego, także w zakresie w jakim, w związku z jego wydaniem uprawomocnił się wyrok sądu I instancji. Strona, może w nim nadto żądać wstrzymania orzeczenia w całości, lub wyłącznie w części, pod warunkiem wykazania niekorzystnych i nieodwracalnych skutków, które mogą nastąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, która jest odstępstwem od reguły wykonalności orzeczenia z chwilą jego uprawomocnienia (art. 9 k.k.w.), w postępowaniu kasacyjnym może być wyłącznie rozważana w relacji do poniesionych w kasacji zarzutów, których już tylko pobieżna analiza nakazuje przewidywać możliwość ich uwzględnienia.
W kasacji pełnomocnik sformułował wprawdzie zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., jednakże samo powołanie tego zarzutu nie przesądza samoistnie, czy wręcz automatycznie o jego zasadności. Argumenty przytoczone przez pełnomocnika we wniosku, dotyczące słabej sytuacji materialnej K. W., nie stanowią okoliczności mogących rzutować na zasadność wniosku o wstrzymanie orzeczenia.Sąd Najwyższy nie znajdując zatem postaw do uwzględnienia wniosku, orzekł jak w sentancji. [J.J.]