IV KK 536/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 536/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021r. sprawy K. N. skazanego za czyn z art. 177§2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 15 marca 2021r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 13 marca 2020r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Skarżący postawił w nadzwyczajnym środku odwoławczym zarzut „rażącego naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. obrazę przepisu art. 439§1 pkt 10 k.p.k., polegającą na rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w C. przedmiotowej sprawy na rozprawie odwoławczej w dniu 15 marca 2021r., pomimo zgłoszenia przez oskarżonego, że nie miał możliwości skontaktowania się przed rozprawą z obrońcą z urzędu, celem dokładnego ustalenia swojego stanowiska procesowego, oraz jednoczesnego zgłoszenia przez skazanego podczas rozprawy odwoławczej, że wyznacza na swojego obrońcę z wyboru adw.

P. R.”.Uzasadniając tak postawiony zarzut obrońca skazanego podniósł, że jego zdaniem opisane w zarzucie postępowanie Sądu Okręgowego, biorąc pod uwagę również to, że skazany jednoznacznie oświadczył, że chciałby złożyć wyjaśnienia z udziałem obrońcy z wyboru, stanowiło rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, które bez wątpienia miało wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. Nie bez znaczenia, w jego ocenie, była także forma w jakiej została przeprowadzona rozprawa tj. za pomocą wideokonferencji, co również znacznie utrudniło oskarżonemu kontakt z obrońcą celem ustalenia wspólnego stanowiska procesowego.Zarzutu skarżącego nie można jednak podzielić, bowiem nie wystąpiły w przedmiotowej sprawie okoliczności stanowiące bezwzględne przesłanki odwoławcze określone w art. 439§1 pkt 10 k.p.k., tj. oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 80 k.p.k. lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy.Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 15 marca 2021r., na jej terminie obecna była obrończyni K.

N. wyznaczona z urzędu w trybie art. 79§2 k.p.k. – tj. adw. A. D. (k. 598v).Wobec faktu, że rozprawa odbywała się częściowo w formie wideokonferencji, zaś skazany przebywał w zakładzie karnym, po zasygnalizowaniu konieczności ustalenia z obrońcą linii obrony zarządzono przerwę w rozprawie, w celu umożliwienia skazanemu telefonicznego kontaktu z obrońcą. Sąd Okręgowy działał zatem zgodnie z obowiązująca w tym zakresie procedurą. Jej przepisy przewidują bowiem nie tylko możliwość wzięcia udziału w rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych, ale także regulują sposób kontaktowania się oskarżonego z obrońcą, jeżeli ten ostatni bierze udział w rozprawie przebywając w innym miejscu niż oskarżony (art. 374 k.p.k.).Z dalszej części protokołu wynika, że skazany, mimo rozmowy telefonicznej z obrońcą, złożył wniosek o umożliwienie mu jednak osobistego z nim kontaktu, następnie zaś, wobec nieuwzględnienia tego wniosku przez Sąd, wniósł o wyznaczenie mu nowego obrońcy z urzędu, stwierdzając, że nadal nie ma uzgodnionej linii obrony.

Konsekwencją nieuwzględnienia i tego wniosku skazanego była odmowa złożenia przez niego wyjaśnień, co uzasadnił rozwiązaniem stosunku obrończego z obrońcą z urzędu. W dalszej kolejności K. N. wskazał, że skoro nie może zrezygnować z udziału wyznaczonego obrońcy z urzędu, wnosi o dopuszczenie w charakterze obrońcy z wyboru wskazanego przez niego adwokata.W tym stanie rzeczy procedowanie Sądu Odwoławczego nie było nieprawidłowe. Lektura protokołu z rozprawy odwoławczej w istocie nie wskazuje na to, by skazanemu rzeczywiście zależało na złożeniu wyjaśnień.

Nie wskazał on także obiektywnych okoliczności, które miałyby świadczyć o utracie zaufania do obrońcy wyznaczonego z urzędu. Co jednak najistotniejsze, obrońca skazanego był obecny na rozprawie odwoławczej i działał w jego imieniu popierając stanowiska zawarte w złożonych środkach odwoławczych. Nie sposób zatem uznać, by prawo skazanego do obrony doznało uszczerbku w skali mającej wpływ na treść wyroku.Mając na względzie te okoliczności, nie sposób uznać, by Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia, które miałoby charakter bezwzględnej przesłanki odwoławczej.Powyższe skutkowało uznaniem kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.