Legislator Case Law & Legislation
IV KK 536/19 AI generated

IV KK 536/19 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 536/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt IV KK 536/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2020 r., sprawy D. G. ‎skazanego z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt VII Ka (…)‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.‎z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.

Legislator headnote

AI generated

art. 244 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 53 k.k, art. 457 § 3 k.p.k, art. 535 § 3 k.p.k, art. 53 § 1 k.k; IV KK 536/19 · Sąd Najwyższy: Choć kategorycznie nie da się wykluczyć podniesienia obrazy art. 53 § 1 k.k., jako obrazy prawa materialnego, jednakże taka sytuacja będzie miała miejsce jedynie wówczas, gdy skarżący wykaże, że wymierzając karę, sąd pominął którąś ze wskazanych tam dyrektyw wymiaru kary (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2018 r., IV KK 64/18, LEX nr 2498073). W sprawie niniejszej taka sytuacja nie wystąpiła, natomiast zarzucając obrazę powyższego przepisu, autor kasacji w istocie kwestionuje już nawet nie tylko ocenę poszczególnych dyrektyw wymiaru kary, ale przede wszystkim ustalenia faktyczne, co w kasacji jest niedopuszczalne.

Keywords

AI generated
driving whilst disqualified other criminal offenses serious criminal record traffic violation repeated driving under influence aggravated offence

Cited Legislation

AI generated
art. 244 k.k
(…), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za umyślne przestępstwa podobne z art. 244 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., za który skazał go i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; na podstawie art.
art. 53 k.k
Obrońca oskarżonego w kasacji zarzucił:1.obrazę prawa materialnego, a to art. 53 k.k.
art. 457 § 3 k.p.k
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była oczywiście bezzasadna i podlegała oddaleniu na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.).
art. 53 § 1 k.k
Choć kategorycznie nie da się wykluczyć podniesienia obrazy art. 53 § 1 k.k., jako obrazy prawa materialnego, jednakże taka sytuacja będzie miała miejsce jedynie wówczas, gdy skarżący wykaże, że wymierzając karę, sąd pominął którąś ze wskazanych tam dyrektyw wymiaru kary (zob.
art. 523 § 1 k.p.k
519 i art. 523 § 1 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
III KK 191/16
Sygn. akt III KK 191/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 listopada 2016r.,‎sprawy J.G., ‎skazanego z art. 200 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia 28 stycznia 2016r., sygn. akt VI Ka …/15,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia 14 lipca 2015r., sygn. akt XIV K …/14, p o s t a n o w i ł :
II KK 155/17
Sygn. akt II KK 155/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 maja 2017 r. sprawy Ł.Ś. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II Ka …/16, utrzymujący w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II K …/15, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego Ł.Ś..
III KK 232/17
Sygn. akt III KK 232/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry ‎w sprawie S.B. i P.B. skazanych z art. 158 § 2 k.k., oraz S.S. skazanego z art. 159 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 stycznia 2018 r.,‎kasacji, wniesionych przez obrońców skazanych‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 4 listopada 2016 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w [...]‎z dnia 3 czerwca 2016 r., 1. oddala kasację obrońcy S.S. jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego kosztami postępowania kasacyjnego w części nań przypadającej;
IV KK 64/18
oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2.
AI generated
II K 231/24
Sygn. akt II K 231/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 31 października 2024 roku sprawy P. W. ur. (...) w G. syna S. i E. zd. K. oskarżonego o to, że: W dniu 15 lutego 2024 roku w G. na ul. (...) kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...) nie stosując się tym samym do orzeczonych przez Sąd Rejonowy w Mrągowie sygn. akt IIK 446/15 i Sąd Rejonowy w Giżycku sygn. akt IIK 337/16 oraz sygn. akt IIK 40/18 prawomocnymi wyrokami zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio i nie stosując się do decyzji Starosty (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii z dnia 12.08.2019 roku o sygn. (...) r., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk 1. Oskarżonego P. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 42§1a pkt 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat. 3. Na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych. 4. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 231/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. W. I. W dniu 15 lutego 2024 roku w G. na ul. (...) kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...) nie stosując się tym samym do orzeczonych przez Sąd Rejonowy w Mrągowie sygn. akt IIK 446/15 i Sąd Rejonowy w Giżycku sygn. akt IIK 337/16 oraz sygn. akt IIK 40/18 prawomocnymi wyrokami zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio i nie stosując się do decyzji Starosty (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii z dnia 12.08.2019 roku o sygn. (...) r., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. czyn z art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w dniu 15 lutego 2024 roku w G. na ul. (...) kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...). 2. Oskarżony w/w zachowaniem nie zastosował się do orzeczonych przez Sąd Rejonowy w Mrągowie sygn. akt IIK 446/15 i Sąd Rejonowy w Giżycku sygn. akt IIK 337/16 oraz sygn. akt IIK 40/18 prawomocnymi wyrokami zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio i nie zastosował się do decyzji Starosty (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii z dnia 12.08.2019 roku o sygn. (...) r. 3. W/w czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne. - wyjaśnienia oskarżonego -zeznania M. K. -wyjaśnienia oskarżonego -zeznania M. K. - informacja ze Starostwa - decyzja - wyroki - karta karna - wyroki k. 87-87v k. 87v: 39 k. 87-87v k. 87v: 39 k.7 k. 7v k. 14-15, 16, 21 k.83-85 k. 14-15, 16, 21 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty --------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1,2 I. 2. I. 3. - wyjaśnienia oskarżonego -zeznania M. K. - informacja ze Starostwa - decyzja - wyroki - karta karna - wyroki - oskarżony przyznał się do winy, potwierdził, że w dniu zdrzenia kierował samochodem mimo, że wiedział, iż obowiązuje go dożywotni zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi - wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę, znajdują swoje potwierdzenie w pozostałych zebranych dowodach - brak podstaw, by kwestionować te wyjaśnienia - potwierdziła fakt kierowania przez oskarżonego pojazdem mechnicznym w dacie, kiedy obowiązywał go zakaz kierowania pojadami mechanicznymi - nie miała powodów, by zeznawać na temat okoliczności, które nie miały miejsca - zeznania korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego i uzupełniają je - brak podstaw, by podważać ten dowód - dowód niekwestinowany przez strony - brak podstaw, by podważać zawarte w nim dane - dowód niekwestinowany przez strony - wydana przez uprawniony organ - brak podstaw, by podważać ten dowód - dowody niekwestinowane przez strony - wydane przez uprawnione organy - korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadka - brak podstaw, by podważać powyższe orzeczenia - wydana przez uprawniony organ - brak podstaw, by kwestionować zawarte w niej informacje - dane korespondują z treścią wyroków - dowody niekwestinowane przez strony - wydane przez uprawnione organy - korespondują z treścią karty karnej - brak podstaw, by podważać powyższe orzeczenia 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------------- 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. P. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony w dniu 15 lutego 2024 roku kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym nie stosując się tym samym do orzeczonych przez sądy prawomocnymi wyrokami zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio i nie stosując się do decyzji starosty o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii- art. 244 kk w zb. z art. 180a kk art. 11§2 kk- jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Oskarżony na mocy wyroku SR w Mrągowie z dnia 12.05.2016 r. w sprawie IIK 446/15 był skazany za przestępstwo z art. 178a§4 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 30.09.2020 r. do 29.03.2021 r. Popełniając w dniu 15 lutego 2024 r. przestępstwo z art. 180a kk - czyn podobny do czynu z art. 178a§4 kk w rozumienu art. 115§ 3 kk, oba czyny o charakterze umyślnym- dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne- art. 64§1 kk. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------------- 3.4. Umorzenie postępowania ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia -------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. W. 1. 2. 3. I. - okoliczność łagodząca- przyznanie się do winy, choć w realiach niniejszej sprawy nie miało powyższe jakiegoś decydującego znaczenia - okoliczności obciążające- dotychczasowa wielokrotna karalność, w tym za przestępstwa podobne - popełnienie przez oskarżonego kolejnego występku wskazuje, że jest on sprawcą niepoprawnym, za nic mającym orzeczenia Sądu - wszystkich dotychczasowych czynów dopuszczał się umyślnie, co każe twierdzić, że nie jest on sprawcą przypadkowym, nieświadomie naruszającym przepisy prawa - dotychczasowa postawa oskarżonego wskazuje, że ignoruje on zapadłe przeciwko niemu orzeczenia, a dotąd orzekane kary nie wpłynęły na niego wychowawczo i poprawczo - orzeczony środek miał charakter obligatoryjny - przy jego wymiarze uwzględniono stopień zawinienia oskarżonego, stopień społecznej szkodliwości czynu, uprzednią karalność sprawcy - zdaniem Sądu wysokość świadczenia będzie stanowić dla sprawcy wystarczającą dolegliwość i spełni cele wychowawcze i poprawcze, mimo, że świadczenie to zostało orzeczone w minimalnej, przewidzianej przez przepisy art. 43a§2 kk, wysokości 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ----------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę -------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 4. Rozstrzygnięto na zasadzie art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II K 484/24
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 669/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 198/16
Niniejsze uzasadnienie na podstawie art.
II K 171/25
Sygn. akt II K 171/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2025 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Izabela Bejger Protokolant: st. sekr. sad. J. T. w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ------------- po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 roku sprawy L. Z. (1) syna M. i N. z domu R. (...). (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 12 marca 2025 roku w Z. (2)., pow. (...), woj. (...) na ul. (...) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym m-ki D. (...) o nr rej. (...) wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt VIII K 181/23 z dnia 03 sierpnia 2023 roku w którym orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 6 (sześciu) miesięcy po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 03 sierpnia 2023 roku sygn. akt 181/23 zawierającego m.in. wyrok skazujący na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 178a §4 kk i art. 244 kk, którą odbył w okresie od 05 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku; tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego L. Z. (2) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i na mocy art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 42 § 1a pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 (dziesięciu) lat; III. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...); IV. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sadowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 171/25 M. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. L. Z. (1) w dniu 12 marca 2025 roku w Z. (1), powiat (...), województwo (...) na ul. (...) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki D. (...) o nr rej. (...) wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt VIII K 181/23 z dnia 03 sierpnia 2023 roku w którym orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 6 (sześciu) miesięcy po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 03 sierpnia 2023 roku sygn. akt 181/23 zawierającego m.in. wyrok skazujący na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 178a §4 kk i art. 244 kk, którą odbył w okresie od 05 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku; tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Prowadzenie przez oskarżonego L. Z. (1) pojazdu mechanicznego, samochodu osobowego marki D. (...) w dniu 12 marca 2025 roku. wyjaśnienia oskarżonego k. 93-94 k. 127 Uprzednia karalność oskarżonego, popełnienie czynu w warunkach recydywy, sytuacja życiowa oskarżonego odpisy wyroków k. 7-16 k. 18-19 k. 22 k. 25-27 k.30 k. 32 k. 34 k. 36 k. 38 k. 40-43 odpis wyroku w sprawie VIII K 181/23 Sądu Rejonowego w Toruniu wraz z informacją o odbyciu kary pozbawienia wolności k. 45-48 karta karna k. 52-58 k. 100-110 dane osobopoznawcze k. 98 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał wyjaśnienia złożone przez oskarżonego L. Z. (1) za w pełni wiarygodne. Oskarżony już w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Okoliczności popełnienia przestępstwa zdaniem sądu nie budzą żadnych wątpliwości, a Oskarżony w swych wyjaśnieniach je potwierdził. odpisy wyroków Dowód w pełni wiarygodny, treść orzeczeń w żadnym stopniu nie budzi wątpliwości sądu. Odpisy wyroków pochodzą od sądów, które orzekały w licznych sprawach Oskarżonego. Dowód obrazuje działalność przestępczą oskarżonego L. Z. (1), która trwa już od 2015 roku (wówczas zapadło wobec niego pierwsze orzeczenie). Należało także zwrócić uwagę, iż od 2015 roku Oskarżony był wielokrotnie karany. odpis wyroku w sprawie VIII K 181/23 Sądu Rejonowego w Toruniu wraz z informacją o odbyciu kary pozbawienia wolności Sąd uznał dowód za wiarygodny, stanowi on dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości. Co więcej Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie VIII K 181/23 stanowił w niniejszej sprawie podstawę do uznania, że Oskarżony dopuścił się powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 § 1 k.k. Ustalono również okres odbywania przez niego kary pozbawienia wolności orzeczonej w tej sprawie (k. 47-48), co było konieczne dla potwierdzenia, że zarzucane mu czyny zostały popełnione w warunkach recydywy. karta karna Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Z dowodu w postaci danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym wynika, iż Oskarżony był już wcześniej wielokrotnie karany. Dotychczasowe wyroki obejmują przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów (art. 276 k.k.), instytucjom państwowym (art. 224 k.k. oraz art. 226 k.k.), bezpieczeństwu w ruchu drogowym (art. 178a § 1 i § 4 k.k.), mieniu (art. 278 k.k.), a także czynom z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (art. 62 ust. 2) oraz przestępstwom przeciwko wymiarowi sprawiedliwości (art. 244 k.k.). Sąd na tejże podstawie doszedł do przekonania, że Oskarżony w sposób trwały lekceważy porządek prawny i normy współżycia społecznego. Powtarzające się skazania wskazują na wysoki stopień demoralizacji oraz brak poczucia odpowiedzialności. dane osobopoznawcze Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Z danych wynika, iż Oskarżony jest kawalerem, posiada wykształcenie podstawowe, z zawodu malarz-tapeciarz, nie posiada majątku trwałego. Obecnie przebywa w Zakładzie Karnym. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I-III L. Z. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Na podstawie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, sąd uznał, iż Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu tj., że w dniu 12 marca 2025 roku w Z. (1) na ul. (...) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki D. (...) o nr rej. (...) wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt VIII K 181/23 z dnia 03 sierpnia 2023 roku w którym orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 6 (sześciu) miesięcy po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 03 sierpnia 2023 roku sygn. akt 181/23 zawierającego m.in. wyrok skazujący na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 178a §4 k.k. i art. 244 k.k., którą odbył w okresie od 05 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku, tj. dopuścił się występku z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, ponadto oskarżony L. Z. (1) został skazany prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie VIII K 181/23, obejmującym między innymi skazania z art. 244 kk w sprawie VIII K 218/17 Sądu Rejonowego w Toruniu oraz z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w sprawie II K 1320/22 Sądu Rejonowego w Toruniu. Powołanym wyrokiem łącznym orzeczono wobec oskarżonego karę łączną 4 lat pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Orzeczoną karę Oskarżony odbył w okresie od 5 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku. Przestępstwo w przedmiotowej sprawie jest przestępstwem podobnym do przestępstw wskazanych w wyroku łącznym. Przestępstwo objęte niniejszym postępowanie jest przestępstwem umyślnym, zostało popełnione w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności. Zważywszy na powyższe przyjęta kwalifikacja prawna czynu z art. 64 § 1 k.k. nie budzi wątpliwości. ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności L. Z. (1) I I Sąd uznał Oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. W konsekwencji orzeczono wobec niego na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta, zarówno pod względem rodzaju, jak i wysokości w ocenie sądu, pozostaje współmierna do stopnia zawinienia oraz poziomu społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Sąd wymierzając karę uwzględnił uprzednią, wielokrotną karalność Oskarżonego, w tym za przestępstwa podobne. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że poprzednie skazania nie wywarły na niego jakiegokolwiek wychowawczego wpływu. Oskarżony ponownie naruszył obowiązujący porządek prawny. Ponadto sąd miał na względzie także fakt, iż oskarżony dopuścił się przedmiotowego czynu z premedytacją, bowiem miał pełną świadomość, iż orzeczono wobec niego zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi i z uwagi na poprzednie skazania miał świadomość, iż prowadzenie pojazdu wbrew orzeczonemu zakazowi stanowi przestępstwo. Sąd w niniejszej sprawie jako okoliczność łagodzącą uznał przyznanie się Oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz okazanie przez niego skruchy. Jednakże, w ocenie Sądu jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności może spełnić funkcję indywidualnego oddziaływania prewencyjnego na Oskarżonego. Kary o charakterze wolnościowym wobec jego dotychczasowej postawy i historii karalności byłyby nieuzasadnione, prowadziłyby do utrwalenia poczucia bezkarności i nie realizowałyby celów wymiaru sprawiedliwości. Sąd miał również na uwadze, że czyn z art. 244 k.k. jest zagrożony karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności, a popełnienie go w warunkach recydywy wymagało adekwatnej i stanowczej reakcji. W tym kontekście orzeczona kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie może być uznana za nadmiernie surową. Przeciwnie stanowi właściwą, wyważoną odpowiedź na naganne zachowanie Oskarżonego, dając jasny sygnał, że lekceważenie prawa spotyka się ze sprawiedliwą i jednoznaczną reakcją sądu. L. Z. (1) II I Na mocy art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczono wobec Oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny, sąd nie mógł od niego odstąpić. Okres orzeczonego zakazu zdaniem sądu odzwierciedla zawartość kryminalną popełnionego czynu. L. Z. (1) III I Na mocy art. 43a § 2 kk orzeczono wobec Oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Także i w tym zakresie orzeczenie miało charakter obligatoryjny, nie pozostawiając sądowi luzu decyzyjnego co do zasadności jego orzeczenia. Mając na uwadze uprzednią karalność oskarżonego oraz fakt, iż pomimo wielokrotnego karania Oskarżonego, która nie przynosiła żadnych rezultatów wysokość świadczenia ustalono w kwocie 10.000 złotych, aby ukazać Oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., sąd postanowił zwolnić oskarżonego w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Decyzja ta została podjęta z uwagi na całokształt okoliczności faktycznych i osobistych oskarżonego. L. Z. (1) w niniejszej sprawie został skazany na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, w trakcie trwania postępowania przebywał już w Zakładzie Karnym z uwagi na skazanie w innej sprawie. Oskarżony nie posiada żadnego majątku trwałego, ma na swoim utrzymaniu małoletnie dziecko, a ponadto sąd orzekł wobec niego w przedmiotowej sprawie świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł. Zdaniem Sądu obciążenie Oskarżonego kosztami postępowania sądowego byłoby niecelowe i nadmiernie dolegliwe. 1.Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 536/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2020 r., sprawy D. G. ‎skazanego z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt VII Ka (…)‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.‎z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.

A. D. P., Kancelaria Adwokacka w K., kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) zł, w tym 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji, 3) zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. II K (…), uznał oskarżonego D. G. za winnego tego, że w dniu 10 marca 2018 r. w B. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt IIK (…), oraz wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II K (…), zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ten sposób, że kierował samochodem osobowym marki B. o nr rej. (…), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za umyślne przestępstwa podobne z art. 244 k.k. i inne: wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 22.02.2007r., sygn. akt II K (…) na karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 23 kwietnia 2007 r., sygn. akt II K (…) na karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II K (…) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, które odbywał w ramach kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II K (…) w okresie od 19 czerwca 2012 r. do 15 czerwca 2015 r., tj. czynu z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za który skazał go i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; na podstawie art. 42 § 1a k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 lat.

Prokurator zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść w części dotyczącej kary, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary roku pozbawienia wolności podczas, gdy wnikliwa analiza elementów podmiotowych i przedmiotowych czynu zarzucanego oskarżonemu oraz jego warunki i właściwości osobiste wskazują, że orzeczona kara jest nieadekwatna do stopnia winy oraz stopnia społecznej szkodliwości czynu i w takim wymiarze nie spełni zadań wychowawczych i zapobiegawczych względem oskarżonego oraz nie przyczyni się do kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 24 maja 2019 r., sygn. VII Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższył karę pozbawienia wolności do 2 lat, a w pozostałym zakresie wyrok utrzymał w mocy. Obrońca oskarżonego w kasacji zarzucił:1.obrazę prawa materialnego, a to art. 53 k.k. polegającą na jego niewłaściwym zastosowaniu i braku należytego uwzględnienia przy wymiarze kary stopnia winy skazanego oraz celów prewencji szczególnej i ogólnej;2.rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 457 § 3 k.p.k., polegające na niepełnym sporządzeniu uzasadnienia bez wystarczającej analizy sytuacji prawno-faktycznej w niniejszej sprawie oraz zasadności apelacji prokuratora, co mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku;3.rażącą niewspółmierność kary, w związku z brakiem właściwego zastosowania art. 53 k.k. i wymierzeniu kary nadmiernie wysokiej, która przekracza stopień winy oraz cele prewencji szczególnej wobec oskarżonego oraz cele prewencji ogólnej.Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie pierwszym poprzez orzeczenie o utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego w B. w całości, czego konsekwencją będzie skazanie oskarżonego na karę pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku, zasądzenie kosztów obrony z urzędu, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K..W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była oczywiście bezzasadna i podlegała oddaleniu na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.). Oczywiście chybiony jest zarzut naruszenia art. 53 k.k. Z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że wartościujące oceny sądu, ważące na wymiarze kary, poddają się co do zasady krytyce z punktu widzenia niewspółmierności wymierzonej kary, a nie zastosowania się, bądź nie, do wymienionego przepisu prawa (zob. np. postanowienia: z dnia 8 listopada 2016 r., III KK 191/16, LEX nr 2157276, z dnia 30 maja 2017 r., II KK 155/17, LEX nr 2298293, wyrok z dnia 11 stycznia 2018 r., III KK 232/17, LEX nr 2443496), stąd z uwagi na ograniczenie zawarte w art. 523 § 1 zd. 2 k.p.k., przepis art. 53 k.k. co do zasady nie może stanowić podstawy kasacji.

Choć kategorycznie nie da się wykluczyć podniesienia obrazy art. 53 § 1 k.k., jako obrazy prawa materialnego, jednakże taka sytuacja będzie miała miejsce jedynie wówczas, gdy skarżący wykaże, że wymierzając karę, sąd pominął którąś ze wskazanych tam dyrektyw wymiaru kary (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2018 r., IV KK 64/18, LEX nr 2498073). W sprawie niniejszej taka sytuacja nie wystąpiła, natomiast zarzucając obrazę powyższego przepisu, autor kasacji w istocie kwestionuje już nawet nie tylko ocenę poszczególnych dyrektyw wymiaru kary, ale przede wszystkim ustalenia faktyczne, co w kasacji jest niedopuszczalne.

Usprawiedliwia on działanie skazanego obawą o zdrowie matki i koniecznością „natychmiastowego udzielenia jej pomocy i wsparcia”, podczas gdy z ustaleń Sądu wynika, że skazany nie znajdował się w sytuacji przymusowej i miał możliwość dokonania wyboru sposobu zachowania. Informację od siostry o stanie matki otrzymał pomiędzy godz. 18-19, a patrol Policji zauważył skazanego o godz. 19.45 pod sklepem. Miał zatem czas na zatrzymanie się (s. 2 uzasadnienia Sadu I instancji). Ten fragment został przez skarżącego przemilczany.

Uzasadnienie stawianego zarzutu stanowi zatem nic innego jak forsowanie własnej odmiennej optyki co do okoliczności zdarzenia. Zatem ocenione być musiało jako nie spełniające w wymogów art. 519 i art. 523 § 1 k.p.k. W tych realiach nie miał racji bytu również zarzut 3 kasacji, gdyż samoistne wskazywanie na niewspółmierność kary jest zarzutem kasacyjnie niedopuszczalnym (art. 523 § 1 zd. 2 k.p.k.) Wbrew zarzutowi sformułowanemu w pkt 2 kasacji, Sąd II instancji przeprowadził dostateczną analizę materiału dowodowego w aspekcie koniecznym do rozpoznania apelacji i dokonania zmiany zaskarżonego orzeczenia, prezentując te okoliczności obciążające, które nie zostały należycie docenione przez Sąd I instancji i które powodowały, że orzeczona wobec oskarżonego kara nosiła cechy rażącej niewspółmierności w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k.

Tym samym nie naruszył reguł rzetelnej kontroli.Reasumując, kasacja, wobec kwestionowania jedynie wymiaru kary w materii pozostającej w sferze ocen, a wiec pozostającej pod ochroną art. 7 k.p.k., nie mogła być skuteczna, a jej bezzasadność widoczna była już prima facie. Z tych powodów podlegała rozpoznaniu i oddaleniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Końcowo, nawiązując do pisma skazanego, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 20 września 2019 r. (k. 15-17), skazany był powiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej (vide – k. 144), jak również jego obrońca z wyboru (tamże - k. 144).