IV KK 499/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 499/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy B. B. i K. G. skazanych z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 kk, art. 586 k.sh. oraz 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.‎kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…),‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w R. ‎z dnia 23 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) kosztami procesu za postępowanie kasacyjne obciążyć oskarżycieli posiłkowych spółki: M. sp. z o.o. oraz L. S.A. w części na nich przypadających. UZASADNIENIEDo Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych spółek: M. sp. z.o.o. oraz L. S.A., na niekorzyść skazanych B. B. i K. G. , od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 13 marca 2020 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w R. z 23 grudnia 2016 r., w której podniesiono zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k., art. 201 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 433 § 1 i 2 k.p.k.

Mocą wyroku odwoławczego B. B. i K. G. zostali skazani za popełnienie następujących przestępstw: z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę roku pozbawienia wolności i grzywnę oraz z art. 586 k.s.h. na karę grzywny; co do czynu z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. utrzymano w mocy skazanie na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; karę łączną pozbawienia wolności ukształtowano na poziomie 2 lat pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na czas próby 3 lat.W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w R. zażądał oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania.

Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie miała miejsca. Doszło więc do sytuacji, w której, wbrew treści art. 523 § 3 k.p.k., pełnomocnik pokrzywdzonych spółek wniósł kasację na niekorzyść skazanych od prawomocnego wyroku skazującego, nie wskazując w niej żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.

O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k., art. 637 k.p.k. i art. 637a k.p.k.