Supreme Court dismisses request to suspend execution of evidence forfeiture and asset recovery rulings during cassation proceedings.

IV KK 485/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie B. K. skazanej z art. 228 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 marca 2024 r., wniosku obrońcy skazanej z dnia 6 listopada 2023 r. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt VI Ka 315/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV K 505/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIEW dniu 25 października 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt VI Ka 315/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV K 505/20, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Obrońca skazanej złożyła także pismo procesowe stanowiące „uzupełnienie wniosku w przedmiocie wstrzymania kary”.Odpowiedzi na złożoną kasację wywiedli oskarżyciel publiczny, a także oskarżyciel posiłkowy, którzy wnieśli o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Do Sądu Najwyższego w dniu 15 listopada 2023 r. wpłynęło pismo obrońcy skazanej z dnia 6 listopada 2023 r. zatytułowane „wniosek o wstrzymanie wykonania przepadku”. We wskazanym piśmie obrońca wskazała, że dotyczy ono orzeczonego w pkt 5 i pkt 6 wyroku Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV K 505/20 przepadku dowodów rzeczowych oraz przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa. Przedmiotowy wyrok we wskazanym zakresie nie został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt VI Ka 315/23.Postanowieniem z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt IV KK 485/23 Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia.

W uzasadnieniu wydanego postanowienia odniósł się jednak jedynie do wniosku określonego w złożonej kasacji jako „wstrzymanie wykonania względem oskarżonej kary pozbawienia wolności do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego” oraz pisma procesowego stanowiącego „uzupełnienie wniosku w przedmiocie wstrzymania kary”. W dniu 8 lutego 2024 r. obrońca skazanej zwróciła się do Sądu Najwyższego o udzielenie m.in. informacji pisemnej bądź za pośrednictwem poczty elektronicznej dotyczącej tego, czy podczas posiedzenia niejawnego w dniu 7 lutego 2024 r., Sąd Najwyższy wydał postanowienie w zakresie obu wniosków, tj. wstrzymania wykonania kary oraz wstrzymania wykonania przepadku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W pierwszej kolejności wskazać należy, że na etapie postępowania kasacyjnego nie została przewidziana przez ustawodawcę instytucja wstrzymania przez Sąd Najwyższy wykonania „orzeczonej kary” czy „wykonania przepadku”, albowiem artykuł 532 § 1 k.p.k. stanowi podstawę do wstrzymania wykonania „orzeczenia” zaskarżonego kasacją lub innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Na podstawie tego przepisu możliwe jest wstrzymanie każdego rozstrzygnięcia zawartego w orzeczeniu, które podlega wykonaniu.

Z powyższych względów pismo obrońcy skazanej należało potraktować jako kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, który miał na celu wstrzymanie rozstrzygnięć zawartych w pkt 5 i pkt 6 wyroku Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV K 505/20, tj. przepadku dowodów rzeczowych oraz przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa, a który to w tej części został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt VI Ka 315/23.

Powyższe potwierdza także adnotacja Przewodniczącego Wydziału IV Izby Karnej Sądu Najwyższego poczyniona na rzeczonym piśmie procesowym. Wniosek obrońcy skazanej nie zasługiwał na uwzględnienie, a u podstaw przedmiotowego rozstrzygnięcia legły tożsame motywy, który były podstawą wydania postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt IV KK 485/23 w przedmiocie nie uwzględnienia pierwszego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia. Jak wskazano już w poprzednim postanowieniu, instytucja wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku, ma charakter wyjątkowy.

Sąd Najwyższy może podjąć taką decyzję wówczas, gdy już prima facie istnieje szczególnie wysoki stopień prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji i wydania takiego orzeczenia, w świetle którego dalsze wykonywanie zaskarżonego kasacją wyroku byłoby oczywiście niesłuszne, a także wiązało się z możliwością nastąpienia wyjątkowo dolegliwych, nieodwracalnych dla skazanego skutków. Okoliczności przedmiotowej sprawy nie uległy zmianie, a motywacja przedstawiona także w kolejnym wniosku obrońcy nie stwarza podstaw do zmiany wyrażonego uprzednio stanowiska, co czyni zbędnym dalsze powielanie wcześniej wyrażonej argumentacji.

Tym bardziej, że w kasacji nie sformułowano zarzutów, które wiązałyby się bezpośrednio z kwestionowanymi rozstrzygnięciami w przedmiocie przepadku dowodów rzeczowych i równowartości korzyści majątkowej. Z tych też względów, nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności kasacji, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.[J.J.][ał] ‎