Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV KK 461/22 AI generated

IV KK 461/22 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 461/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt IV KK 461/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej 21 grudnia 2022 r., w sprawie K. D., w przedmiocie wyroku łącznego kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II AKa 54/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 22 listopada 2021 r., sygn. akt II K 120/21, postanowił:

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 3 k.p.k, art. 279 § 1 k.k, art. 288 § 1 k.k, art. 291 § 1 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 86 § 1 k.k; IV KK 461/22 · Sąd Najwyższy: II K 759/12 została skazanemu skrócona o 6 miesięcy, co powoduje, że sąd przeoczył tak istotne kwestie i nie rozważył zarzutów w sposób wnikliwy i kompleksowy;2.rażącą obrazę przepisów prawa materialnego a to:1.art. 38 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 w zw. z art. 4 kk w zw. z art. 91 §2 kk w zw. z art. 86 §1 kk polegającą na uznaniu przez Sąd Apelacyjny, w ślad za stanowiskiem Sądu I instancji, że zastosowanie przy wymierzaniu kary łącznej znajdują przepisy KK w brzmieniu od 1 lipca 2015 r. do dnia 23.06.2020 r., podczas gdy wobec skazanego K.

Keywords

AI generated
extensive criminal record associated action for damages criminal matters related theft offenses overall sentence formation dual criminality

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 461/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
akt V K 763/12, za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony w dniu 13 lipca 2012 r.
art. 288 § 1 k.k
278 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw.
art. 291 § 1 k.k
na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności;- przestępstwo z art. 291 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 14/15 sierpnia 2016r.
art. 86 § 1 k.k
z art. 86 §1 kk polegającą na uznaniu przez Sąd Apelacyjny, w ślad za stanowiskiem Sądu I instancji, że zastosowanie przy wymierzaniu kary łącznej znajdują przepisy KK w brzmieniu od 1 lipca 2015 r.
art. 4 § 1 k.k
w związku z art. 4 § 1 k.k.
art. 577 k.p.k
akt II K 216/17, opisanym w pkt 14 części wstępnej wyroku i wymierzono karę łączną 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 577 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
V KK 209/20
Sąd Rejonowy w C. wyrokiem łącznym z dnia 30 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K (…), 1.w pkt. I, na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k., połączył wymierzone B. Ś. kary pozbawienia wolności w sprawie: - zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 30.11.2015 r., sygn. akt II K […]/15, którym skazanemu wymierzono w ramach wyroku łącznego karę łączną 15 lat pozbawienia wolności;- zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 18.01.2017 r., sygn. akt II K […]/16, którym skazanemu wymierzono karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 242 § 4 k.k. popełnione w dniu 10.10.2015 r.;wymierzając karę łączną 17 lat pozbawienia wolności; 2.w pkt.
AI generated
XI Ka 553/16
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności obniża do 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.
II KK 151/22
Sygn. akt II KK 151/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)‎SSN Adam Roch‎SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca) w sprawie W. W., w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 7 grudnia 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II K 161/18, 1. uchyla wyrok łączny w zaskarżonej części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 4 i na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego W.W. w tym zakresie umarza;
II K 455/21
Sygn. akt II K 455/21 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 marca 2022 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.– Elżbiety Dunaj-Wałach po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy R. O. urodz. (...) r. w R. syna K. i S. z d. S. skazanego prawomocnym: I. Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 03 września 2021 r. w sprawie sygn. akt IIK 108/21, mocą którego połączono wyroki: a) Sądu Rejonowego w Giżycku z 15 września 2020 r. w sprawie II K 281/20 za czyn z art. 278§1 kk, popełniony w okresie od 20 marca 2020 r. do 18 maja 2020 r. oraz od 05 czerwca 2020 r. do 08 czerwca 2020 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; b) Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie II K 396/20 za czyn z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk, popełnione w okresie od 30 marca 2020r. do 20 kwietnia 2020 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - wymierzono karę łączną 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności; orzeczono, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, nie objęte niniejszym, pozostawia do odrębnego wykonania; na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okresy odbytych kar w połączonych sprawach. II. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 19 października 2021 r. w sprawie II K 549/20 za czyn z art. 278§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 64§1 kk, popełniony w okresie od 05 czerwca 2020 r. do 09 czerwca 2020 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody. o r z e k a 1. Na podstawie art. 569§1 kpk w zw. z art. 85§1 kk i art. 86§1 kk łączy skazanemu R. O. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt I a), b) i w pkt II i wymierza mu karę łączną 1 (jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres kar dotychczas odbytych w połączonych sprawach. 3. W pozostałym zakresie nie objętym wyrokiem łącznym połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. O. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za ustanowioną z urzędu obronę skazanego, w tym kwota 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem 23% podatku VAT. 5. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI – WYROKU ŁĄCZNEGO (UWŁ) UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt IIK 455/21 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. 1. SR w Mrągowie - wyrokiem łącznym połączono wyroki w sprawach IIK 281/20 i IIK 396/20 03 września 2021 r. IIK 108/21 2. 2. SR w Giżycku 1 9 października 2021 r. IIK 549/20 1.2. Inne fakty 1.2.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty I. II. III. 1. Wyrok łącznym Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 03 września 2021 r. w sprawie sygn. akt IIK 108/21, połączono wyroki: a) Sądu Rejonowego w Giżycku z 15 września 2020 r. w sprawie II K 281/20 za czyn z art. 278§1 kk, popełniony w okresie od 20 marca 2020 r. do 18 maja 2020 r. oraz od 05 czerwca 2020 r. do 08 czerwca 2020 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; b) Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie II K 396/20 za czyn z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk, popełniony w okresie od 30 marca 2020r. do 20 kwietnia 2020 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - wymierzono karę łączną 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności; orzeczono, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, nie objęte niniejszym, pozostawia do odrębnego wykonania; na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okresy odbytych kar w połączonych sprawach. 2. Skazany odbywa w/w karę od dnia 21 lipca 2021 r. do dnia 20 sierpnia 2022 r. 1. Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 19 października 2021 r. w sprawie II K 549/20 za czyn z art. 278§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 64§1 kk, popełniony w okresie od 05 czerwca 2020 r. do 09 czerwca 2020 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody. 2. Skazany będzie odbywał w/w karę od dnia 20 sierpnia 2022 r. do dnia 09 grudnia 2022 r. 1. Karalność R. O. - wyrok łączny - wyrok - wyrok - opinia o skazanym - wyrok - obliczenie kary - karta karna k. 106 akt sprawy IIK 396/20 k. 143 akt sprawy IIK 281/20 k. 78 -79 akt sprawy IIK 396/20 k. 16-17 k. 218 akta sprawy IIK 549/20 akta sprawy IIK 549/21 k. 13-15 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1a i b. II. I. 2 II, 2. III. 1. - wyroki - opinia o skazanym - obliczenie kary - karta karna -orzeczenia prawomocne, fakt niekwestionowany -wyliczenie okresu odbywania kary sporządzone przez uprawniony organ, niebudzące zastrzeżeń -wyliczenie okresu odbywania kary sporządzone przez uprawniony organ, niebudzące zastrzeżeń - brak zastrzeżeń co do wiarygodności danych w niej zawartych 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------------------- 3. PODSTAWA KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznegoi sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. 1. SR w Giżycku, 15.09.2020 r., IIK 281/20 10 miesięcy pozbawienia wolności 2. 2. SR w Mrągowie, 19.03.2021r., IIK 396/20 3. SR w Giżycku, 19.10.2021 r., IIK 549/20 6 miesięcy pozbawienia wolności 4 miesiące pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z a rt. 568a § 1 pkt.2 kpk Sąd orzeka karę łączną w wyroku łącznym. Zgodnie z art. 569 § 1 kpk - jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. W myśl art. 575 § 1 kpk - jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego uprawomocnienia się poprzedni wyrok łączny traci moc. Art. 85 §1 kk stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Zgodnie z art. 86 § 1 kk- Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania pod kątem objęcia wyrokiem łącznym określonych skazań były trzy prawomocne jednostkowe wyroki w sprawach - IIK 281/20, IIK 396/20 i IIK 549/20 - orzekajace wobec R. O. kary pozbawienia wolności. Orzeczenia te wydane były przez różne sądy, przy czym ostatni z niniejszych wyroków wydany był przez SR w Giżycku. R. O. był skazany za więcej niż dwa przestępstwa, popełnione zanim zapadł pierwszy nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich, za wszystkie z nich wymierzomno kary tego samego rodzaju - kary pozbawienia wolności, które podlegają łączeniu. 4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej W myśl a rt. 85a kk, orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Mając na uwadze treść art. 86 § 1kk - przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji (najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 10 miesięcy pozbawienia wolności wyrokiem SR w Giżycku w sprawie IK 281/20), częściowo zasadą kumulacji ( suma kar jednostkowych to 1 rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności). Stosując przy wymiarze kary łącznej jednocześnie zasadę absorpcji i kumulacji, Sąd uwzględnił stopień zawinienia oskarżonego – przestępstw dopuścił się z winy umyślnej- wagę tych czynów, ich stopień społecznej szkodliwości. Zauważyć należy, że R. O. wielokrotnie już wchodził w konflikt z prawem, o czym świadczą dane o jego karalności. Przestęsptw, za które był karany wcześniej także dopuszczał się z winy umyślnej. Powyższe wskazuje, że nie jest on sprawcą „przypadkowym”, który nieświadomie wkroczył na drogę przestępstwa. Pomimo, iż jest osobą młodą, bo niespłena trzydziestoletnią, zdrową, zdolną do podjęcia pracy – wszedł na drogę przestępstwa, czyniąc sobie z tego niejako sposób na życie. Pomimo orzekanych wobec skazanego wielokrotnie kar pozbawienia wolności, nie zmienił swojego postępowania, dopuszczając się kolejnych przestępstw. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że skazany lekceważy swoim postępowaniem wszelkie zasady prawa, a dotychczas orzekane wobec niego kary nie przyniosły pożądanego skutku. Taka postawa skazanego powinna spotkać się ze zdecydowaną reakcją i naganą. W świetle powyższego Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej kumulacji i częściowej absorpcji kar jednostkowych i w konsekwencji ich redukcja jest w pełni uzasadnione. Okoliczność łagodząca- pozytywna opinia z zakładu karnego. 5. WYMIAR ŚRODKA KARNEGO Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ----------------------------------------- 6. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU ŁĄCZNYM Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 3. W myśl art. 577 kpk, zgdnie z którym w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej - na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres kar dotychczas odbytych w połączonych sprawach. Zgodnie z art. 576 § 1 kpk, orzeczno, iż w pozostałym zakresie nie objętym wyrokiem łącznym połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. 5. Zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. O. kwotę 147,60 ( sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za ustanowioną z urzędu obronę skazanego, w tym kwota 27,60 ( dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem 23% podatku VAT -uwzględniono postanowienia Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - §17 ust.5 O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 624§1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych -z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności skazany ma ograniczone możliwości zarobkowe. 8. PODPIS
II K 653/19
D. O. został skazany między innymi prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Kędzierzynie – Koźlu: Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 16 lipca 2018 roku w sprawie II K 279/18 za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 08 listopada 2017 roku, 09 lutego 2018 roku, 06 marca 2018 roku na karę wymierzoną z zastosowaniem art. 91 § 1 k.k. w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu22 listopada 2017 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, na karę
IV Ka 417/15
Sąd Rejonowy w Kłodzku w wyroku łącznym z dnia 8 kwietnia 2015 roku, sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 461/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej 21 grudnia 2022 r., w sprawie K. D., w przedmiocie wyroku łącznego kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II AKa 54/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 22 listopada 2021 r., sygn. akt II K 120/21, postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 22 listopada 2021 r., sygn. II K 120/21, wobec K. D. skazanego następującymi wyrokami: 1.Sądu Rejonowego Katowice - Wschód w Katowicach z dnia 23.08.2012 r., sygn. akt V K 66/12, za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk popełniony w dniu 21 października 2011 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, orzeczono dozór kuratora w okresie próby;2.Sądu Rejonowego Katowice Wschód w Katowicach z dnia 18.02.2013 r., sygn. akt V K 763/12, za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony w dniu 13 lipca 2012 r. na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, przy czym postanowieniem z 21 marca 2017 r. zarządzono jej wykonanie, oraz z mocy art. 33 § 2 kk karę 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki na kwotę 10 zł, na poczet której zaliczono okres zatrzymania w sprawie w okresie od 16-17.07.2012 r. tj. dwa dni. orzeczono dozór kuratora w okresie próby oraz obowiązek naprawienia szkody;3.Sądu Rejonowego Katowice - Wschód w Katowicach z dnia 03.04.2013 r., sygn. akt V K 283/12, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk popełniony w dniach: 20 sierpnia 2011 r., 14 września 2011 r. i 27 września 2011 r. na jedną karę 1 roku pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania w sprawie w okresie od 07-09.11.2011 r. tj. trzy dni, orzeczono obowiązek naprawienia szkody; karę wykonano 21.09.2014 r.;4.Sądu Rejonowego w Mysłowicach z dnia 18.09.2013 r, sygn. akt II K 759/12, za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony w dniu 20 lutego 2012 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, orzeczono dozór kuratora w okresie próby oraz obowiązek naprawienia szkody, postanowieniem Sądu Rejonowego Katowice Wschód w Katowicach z dnia 17 marca 2017 roku (sygn. akt XII Ko 1087/15) zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności skracając ją na mocy art. 75 § 3 a kk o okres 6 miesięcy;5.Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 17.03.2016 r., sygn. akt II K 140/14:-za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony w dniu 15 maja 2013 r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.- za czyn z art. 278 § 1 kk popełniony w dniu 21/22 maja 2013 r. na karę na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,przy czym orzeczono karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody;6.Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 10.10.2016 r., sygn. akt II K 102/15, za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk popełniony w dniach: pomiędzy 22, a 23 sierpnia 2012 r. i 23 sierpnia 2012 r. na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, orzeczono dozór kuratora w okresie próby oraz obowiązek naprawienia szkody;7.Sądu Rejonowego Katowice - Wschód w Katowicach z dnia 16.12.2016 r., sygn. akt III K 533/16, za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 25 sierpnia 2016 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;8.Sądu Rejonowego Katowice Wschód w Katowicach z dnia 25.05.2017 r., sygn. akt II K 142/17, za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk popełniony w dniu 19/20 września 2011 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;9.Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 27.09.2017 r. sygn. akt III K 36/17, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 16.03.2018 r., sygn. akt VI Ka 773/17, którym orzeczono karę łączną 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, łącząc kary wymierzone wyrokami wyżej wskazanymi w pkt II.

IV, V, VI VII VIII. przy czym kara łączna została objęta następnie karą łączną orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II K 1227/18 (pkt XII) oraz zaliczono na poczet kary okres zatrzymania w sprawie V K 763/12 od 16.07.2012 r. do 17.07.2012 r. oraz okres kary odbytej w sprawie II K 140/14 od 8.12.2016 r. do 16.03.2018 r.;10.Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 26.06.2018 r., sygn. akt II K 460/17, za:- ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk. w zw. z art. 64 § 1 kk. popełniony w dniach: 7/8 października 2016r. 23/24 sierpnia 2016r., 26/27 września 2016r. 18/19 września 2016r. na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności;- ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk„ z art. 13 § 1 kk. w zw. z art. 279 § 1 k.k. i z art. 288 § 1 kk. przy zast. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 kk oraz z art. 279 § 1 kk. i z art. 288 § 1 k.k. przy zast. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 kk. popełniony w dniach: 10 października 2016r. oraz 15 sierpnia 2016r. na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności;- przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 14/15 sierpnia 2016r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,przy czym orzeczono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania w sprawie od godziny 19.40 w dniu 11.10.2016r do godziny 09.00 w dniu 13 10.2016r., a nadto orzeczono środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody;11.Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II K 1227/18, którym połączono karę łączną pozbawienia wolności orzeczone wyrokiem łącznym Sadu Rejonowego Katowice - Wschód w Katowicach z dnia 27 września 2017 roku o sygn. akt III K 36/17 oraz wyrokiem Sadu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 26.06.2018 r. o sygn. akt II K 460/17 wymierzając skazanemu K.

D. karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;12.Sądu Rejonowego w Tychach z dnia 24.05.2018 roku sygn. akt II K 179/16, za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 91 § 1 kk, popełniony 27 sierpnia 2015 r. i w nocy z 25/26 sierpnia 2015 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności. na poczet której zaliczono okres zatrzymania w sprawie od godziny 01.30 w do godziny 10.55 dniu 27.08.2015 r.;13.Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 158/19, którym połączono karę łączna pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II K 1227/18 oraz karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Tychach z dnia 24.05.2018 roku sygn. akt II K 179/16 i wymierzono K.

D. karę łączną 7 (siedmiu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okresy pozbawienia wolności w sprawie II K 1227/18 od 11.10.2016 r. godz. 19.40 do 13.10.2016 r. godz. 9.00 oraz od 16.07.2012 r. godz. 00.00 do 17.07.2012 r., godz. 00.00 i od 8.12.2016 r. godz. 06.05 do 12.02.2019 r. godz. 6.05 oraz w sprawie II K 179/16 od 27.08.2015 r. godz. 1.30 do 27.08.2015 r. godz. 10.55 - kara w trakcie wykonywania;14.wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II K 216/17, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 7 lipca 2021 r„ sygn. akt II AKa 91/21, za przestępstwo z art. 278 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. popełnione w nocy z 21/22 sierpnia 2015 r., na karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono K.

D. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 27.08.2015r. oraz od dnia 7.11.2016r. godz. 6.05 do dnia 8.12.2016r. godz. 6.05 - kara oczekuje na wykonanie,orzeczono:1.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. połączono karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 158/19, opisanym w pkt 13 oraz karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 listopada 2020 r„ sygn. akt II K 216/17, opisanym w pkt 14 części wstępnej wyroku i wymierzono karę łączną 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono okresy rzeczywistego pozbawienia wolności ze sprawy II K 158/19 od 8.12.2016 r. godz. 06.05 do 12.02.2019 r. godz. 6.05, od 16.07.2012 r. godz. 00.00 do 17.07.2012 r., godz. 00.00. od 27.08.2015 r. godz. 1.30 do 27.08.2015 r. godz. 10.55, 11.10.2016 r. godz. 19.40 do 22.11.2021 r. oraz ze sprawy II K 216/17 w dniu 27.08.2015 r. oraz od dnia 7.1 1.2016 r. godz. 6.05 do dnia 8.12.2016 r. godz. 6.05;3.na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. orzeczono, że w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym poszczególne wyroki ulegające połączeniu podlegają odrębnemu wykonaniu;4.na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałej części postępowanie zostało umarzone.

Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca skazanego, zarzucając:1.obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść wyroku łącznego, a to:1.art. 85 kk i 86 kk w zw. z art. 4 kk poprzez brak zastosowania ustawy obowiązującej w dacie orzekania, która w realiach niniejszej sprawy jest dla sprawcy względniejsza,2.art. 91a kk przez pominięcie przy orzekaniu kary łącznej reguł wynikających z tego przepisu i tym samym brak uwzględnienia oraz ustosunkowania się do wykonanej kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem SR Katowice-Wschód z dnia 03.04.2013 r., sygn. akt:

V K 283/12, opisanym w pkt. 3 części wstępnej wyroku,3.art. 91a kk przez nieuwzględnienie przez sąd, iż kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat orzeczona wyrokiem SR Mysłowice w sprawie o sygn. akt II K. 759/12, została skazanemu skrócona o 6 miesięcy, co wprost wynika z karty karnej K. D.;2.rażącą surowość i tym samym niewspółmierność kary przy zastosowaniu wadliwych kryteriów jej wymiaru a to:1.orzeczenie kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących od dnia 1 lipca 2015r. do dnia 23 czerwca 2020 r., jako przepisów zdaniem Sądu bardziej korzystnych dla skazanego bez konkretnego wyjaśnienia dlaczego ten stan prawny Sąd przyjął za stosowny, gdy tymczasem w dacie orzekania tj. 22.11.2021 r. przepisy dotyczące kary łącznej w brzmieniu od 24.06.2020 r. były dla skazanego względniejsze i pozwalały na wymierzenie kary łącznej na podstawie i w granicach wyznaczonych przez kary jednostkowe za poszczególne czyny,2.orzeczenie kary łącznej przez połączenie tylko dwóch kar łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami SR w Dąbrowie Górniczej z dnia 19.12.2019 r. i SO w Częstochowie z dnia 10.11.2020 r., kiedy przy zastosowaniu względniejszych przepisów należało orzec karę łączną na podstawie rozłączonych kar jednostkowych i przez utworzenie realnych zbiegów przestępstw,3.orzeczenie wobec skazanego z zastosowaniem zasady asperacji. kary łącznej 9 lat pozbawienia wolności, co powoduje, że kara w takim wymiarze na podstawie przyjętej zasady została orzeczona w górnej granicy możliwego zakresu i jest rażąco niewspółmierna i surowa, niż wymierzenie kar na podstawie realnych zbiegów przestępstw wynikających z rozłączenia i kar jednostkowych.Wobec powyższego skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:1.oparcie orzeczenia na przepisach dotyczących orzekania o karze łącznej w stanie prawnym obowiązującym od 24.06.2020 r.,2.uwzględnienie art. 91 a k.k. dodanego ustawą, która weszła w życie 24.06.2020 r. z zaliczeniem kar wykonanych, jak i skróconych,3.wymierzenie następujących kar łącznych:1.utworzenie zbiegu przestępstw przez połączenie kar orzeczonych w sprawach opisanych w pkt. 1,2,3,4,6,8:1.SR Katowice-Wschód, 23.08.2012, V K 66/12 — kara 4 miesięcy pozbawienia wolności,2.SR Katowice-Wschód, 18.02.2013, V K 763/12 - kara 1 roku 3 miesięcy pozbawienia wolności,3.SR Katowice - Wschód, 03.04.2013, V K 283/12 - kara 1 roku pozbawienia wolności, z uwzględnieniem, że kara została wykonana w całości,4.SR Mysłowice, 18.09.2013, II K 759/12 - kara 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności, z uwzględnieniem, iż kara została skrócona o 6 miesięcy,5.SR Mikołów, 10.10.2016 r., II K 102.15 - kara 2 lat pozbawienia wolności oraz6.SR Katowice-Wschód, 25.05.2017, II K 142/17 - kara 1 roku pozbawienia wolności i wymierzenie kary łącznej z jednoczesnym zastosowaniem zasady pełnej absorpcji w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności;7.utworzenie zbiegu przestępstw przez połączenie kar orzeczonych w sprawach opisanych w pkt. 7,10,12:1.SR Katowice-Wschód, 16.12.2016, II 533/16 - kara 3 miesięcy pozbawienia wolności,2.SR Dąbrowa Górnicza, 26.06.2018, II K 460/17 - kara 2 lat pozbawienia wolności za pierwszy ciąg przestępstw, kara 2 lat pozbawienia wolności za drugi ciąg przestępstw i kara 4 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w dniu 14/15 sierpnia 2016 r.,3.SR Tychy, 24.05.2018 r., II K 179/16 - kara 2 lat pozbawienia wolności i wymierzenie kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności z jednoczesnym zaliczeniem dotychczas odbytych kar jednostkowych w poszczególnych wyrokach.Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 maja 2022 r., sygn.

II AKa 54/22, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Od tego wyroku obrońca skazanego złożył kasację, zarzucając:1.rażące naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. polegającą na nienależytym rozpoznaniu zarzutów apelacji obrońcy skazanego K. D., co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, które to odwołuje się do uzasadnienia sądu I instancji bez szczegółowego wyjaśnienia i analizy, która powinna zostać przeprowadzona w postępowaniu odwoławczym, mającym na celu kontrolę orzeczenia sądu I instancji, w konsekwencji czego ocena orzeczenia przez Sąd Apelacyjny w Katowicach nie była prawidłowa tj. odnośnie:1.zarzutu z pkt. la apelacji dotyczącego naruszenia przepisów prawa materialnego, w szczególności niezastosowania przepisu art. 85 k.k. i art. 86 k.k. w brzmieniu po 23.06.2020 r. w zw. z art. 4 k.k., który nie został przez Sąd Apelacyjny rozpoznany w sposób, którego wymagała prawidłowa kontrola instancyjna, polegająca na dokładnym i szczegółowym wyjaśnieniu przyczyn z jakich Sąd Apelacyjny w Katowicach podzielił ustalenia Sądu Okręgowego w Częstochowie, w sytuacji gdy prawidłowa interpretacja przepisów prawa materialnego prowadzi do wniosku, iż zastosowanie w niniejszej sprawie powinny znaleźć przepisy po 23.06.2020 r. tj. przepisy obowiązujące w dacie orzekania, jako względniejsze dla skazanego,2.zarzutu z pkt.

Ib apelacji dotyczącego pominięcia przy orzekaniu kary łącznej reguł wynikających z tego przepisu poprzez brak uwzględnienia i ustosunkowania się do wykonanej już kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem SR Katowice- Wschód z dnia 03.04.2013 r., sygn. akt: V K 283/12 gdy tymczasem przyjęcie stanu prawnego w brzmieniu ustawy po 23.06.2020 r. daje możliwość uwzględnienia w wyroku łącznym kar już wykonanych za orzeczone przestępstwa, co jest dla skazanego względniejsze,3.zarzutu z pkt. Ic apelacji dotyczącego nieuwzględnienia przez sąd, iż kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat orzeczona wyrokiem SR w Mysłowicach z dnia 18.09.2013 r. w sprawie o sygn. akt:

II K 759/12 została skazanemu skrócona o 6 miesięcy, co powoduje, że sąd przeoczył tak istotne kwestie i nie rozważył zarzutów w sposób wnikliwy i kompleksowy;2.rażącą obrazę przepisów prawa materialnego a to:1.art. 38 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 w zw. z art. 4 kk w zw. z art. 91 §2 kk w zw. z art. 86 §1 kk polegającą na uznaniu przez Sąd Apelacyjny, w ślad za stanowiskiem Sądu I instancji, że zastosowanie przy wymierzaniu kary łącznej znajdują przepisy KK w brzmieniu od 1 lipca 2015 r. do dnia 23.06.2020 r., podczas gdy wobec skazanego K.

D. winna być zastosowana ustawa względniejsza tj. KK w brzmieniu obowiązującym od 24.06.2020 r.2.art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 w zw. z art. 4 kk w zw. z art. 91 §2 kk w zw. z art. 86 §1 kk polegającą na nieuwzględnieniu wszystkich wyroków dotyczących skazanego K. D., nierozważeniu przez Sąd Apelacyjny możliwości utworzenia kilku różnych zbiegów przestępstw, nierozważeniu różnych stanów prawnych i w konsekwencji brak zastosowania przepisów względniejszych; 3.rażącą niewspółmiemość kary w wymiarze 9 lat pozbawienia wolności w sytuacji, gdy względniejszy reżim prawny pozwalał na uwzględnienie i zaliczenie kar już wykonanych zgodnie z art. 91a KK w brzmieniu od 24.06.2020 r., Sąd miał możliwość wymierzenia kary w granicach od 7 lat do 9 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności wobec czego zdecydował się na orzeczenie kary w górnej granicy ustawowego zagrożenia.Wskazując na powyższe podstawy kasacji skarżący zawnioskował o „uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach w zaskarżonym zakresie i poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach w postępowaniu odwoławczym”.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna. Sąd kasacyjny po wnikliwej analizie wszystkich sformułowanych zarzutów, zaaprobował twierdzenie zaprezentowane przez prokuratora w pisemnej odpowiedzi na ten środek zaskarżenia, że skarga nadzwyczajna sprowadza się do powtórzenia zarzutów apelacyjnych, po uprzednim ich przeredagowaniu dla stworzenia pozoru respektowania przepisów art. 519 i 523 § 1 k.p.k. Owa modyfikacja polegała na powołaniu w odniesieniu do zarzutów z pkt 1 apelacji art. 433 § 2 i 457 § 3 k.p.k. oraz stwierdzeniu, że zostały one „nienależycie” zbadane przez sąd odwoławczy, zaś co do zarzutu z pkt 2 apelacji, zamiast twierdzenia o rażącej niewspółmierności kary, które kasacyjnie jest w dużej mierze limitowane, powołanie obrazy przepisów prawa materialnego.

Całokształt zaprezentowanej argumentacji sprowadzał się natomiast do forsowania odmiennej optyki odnośnie do zagadnień intertemporalnych, które zostały należycie zbadane przez sądy obu instancji. Ten zabieg Autora kasacji determinował przyjętą powyżej jej ocenę. Jest rzeczą wszak oczywistą, że nadzwyczajny środek zaskarżenia inicjujący postępowanie kasacyjne już po uprawomocnieniu się wyroku nie służy temu, by ponawiać kontrolę instancyjną i po raz kolejny oceniać zasadność zawartych w apelacji zarzutów, do czego w istocie dążył skarżący.

Rolą Sądu Najwyższego w ramach niniejszego postępowania było badanie zasadności zarzutów kasacyjnych, a więc in casu ustalenie tego, czy rzeczywiście sąd II instancji nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku kontrolnego i to w stopniu, który rzutowałby na rzetelność prowadzonego postępowania oraz stwarzał konieczność wyeliminowania wydanego w jego toku orzeczenia z obrotu prawnego (art. 523 § 1 k.p.k.), a nadto czy dopuścił się podnoszonej w zarzucie 2 kasacji obrazy prawa materialnego. W ramach tak zakreślonych ram przedmiotowych niniejszego postępowania w pierwszej zatem kolejności zweryfikowania wymagało respektowanie przez sąd ad quem ustawowych obowiązków sprecyzowanych w art. 433 § 2 k.p.k., a następnie w art. 457 § 3 k.p.k.

Ocena ta nie nastręczała jednak żadnych trudności z tego powodu, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku jasno wynikało, co było przedmiotem uwagi sądu odwoławczego w kontekście zakresu zaskarżenia i sformułowanych zarzutów oraz dlaczego żadnego z nich – poza irrelewantną w okolicznościach tej sprawy uwagą odnośnie do kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Mysłowicach, sygn. II K 759/12 - nie podzielił. Wykazał sąd odwoławczy w tym aspekcie wadliwość zaprezentowanego w apelacji rozumowania, odnoszącego się do kwestii intertemporalnych, czyniąc to w sposób jasny, logiczny, a nade wszystko adekwatny do treści art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z COVID-19.

Skarżący zdaje się nie akceptować faktu, że powyższe unormowanie stanowi wyczerpującą regulację kwestii międzyczasowej kolizji ustaw i nie budzi wątpliwości w świetle dotychczasowej wykładni, że ma ono charakter lex specialis wobec wyrażonej w art. 4 § 1 k.k. zasady lex mitrior retro agit (zob. np. postanowienie SN z dnia 29 września 2020 r., V KK 209/20, LEX nr 3081302). W taki sposób trafnie wyłożył natomiast ten przepis sąd odwoławczy, odnosząc go następnie do sytuacji procesowej skazanego. W żadnym razie nie stwarzało to podstawy do twierdzenia o wadliwości procesu rozumowania sądu, przyjętych ocen, a konsekwencji nierzetelności kontroli instancyjnej, nie wspominając już o zignorowaniu określnych zarzutów apelacyjnych lub ich fragmentów.

Sam fakt, że skarżący nie jest przekonany co do zaprezentowanej oceny prawnej nie dowodzi powyższych uchybień i nie może stanowić skutecznego zarzutu kasacyjnego.W analogiczny sposób ocenić należało zarzut 2 kasacji, w którym podniesiono obrazę prawa materialnego, upatrując jej ponownie na podstawie nietrafnego ‎i pozostającego w opozycji do dorobku orzeczniczego przekonania, że w sytuacji skazanego należało zastosować przepisy obowiązujące po dniu 23 czerwca 2020 r. ‎W ramach tego zarzutu obrońca skazanego powielił zarzut 2 apelacji, którego przedmiotem była rażąca surowość i niewspółmierność kary przy zastosowaniu wadliwych kryteriów jej wymiaru.

Było to natomiast przedmiotem kontroli odwoławczej, która dowiodła niezasadności twierdzeń środka odwoławczego, w tym w szczególności wadliwej wykładni przepisów prawa materialnego. Reasumując, wbrew formalnemu określeniu podniesionych w kasacji uchybień oraz wskazaniu na ich rażący charakter, to do żadnego z nich w realiach niniejszej sprawy nie doszło. Kasacja sprowadzała się w dalszym ciągu do nieskutecznego polemizowania z przyjętą przez sądy oceną prawną zagadnień intertemporalnych. Okoliczności te skutkować musiały oddaleniem kasacji na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. i wydaniem, stosownie do art. 537a i art. 636 § 1 k.pk., rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. [as]